13/01/2021

Covid-19: Πώς θα έπρεπε να ήταν συγκροτημένη η Επιτροπή για την αντιμετώπιση των συνεπειών της επιδημίας του Κορονοϊού

Γράφει ο Βασίλης Χασιωτης

Όταν σε ένα μεγάλο οργανισμό, π.χ. σε μια -ιδίως μεγάλη- επιχείρηση ή στο ίδιο του Κράτος, αναφύεται ένα εξωτερικό ή εσωτερικό έκτακτο και σοβαρό γεγονός, αρνητικό ή θετικό, τότε ο οργανισμός (εν προκειμένω : η επιχείρηση ή το Κράτος), συνήθως συγκροτεί μια επιτροπή (ή και περισσότερες αναλόγως της φύσης του εκτάκτου γεγονότος) προκειμένου να επιληφθεί του ζητήματος, είτε για να αποκρούσει τις αρνητικές του επιπτώσεις, αν πρόκειται για γεγονός με δυσμενείς επιπτώσεις, είτε γα να εκμεταλλευθεί προς όφελός του τις συνέπειες, αν είναι θετικές.

Αυτό καθ’ αυτό το ζήτημα της απόφασης συγκρότησης μιας επιτροπής, κατά τα ανωτέρω, είναι μονάχα το πρώτο βήμα, και όχι το πιο σημαντικό. Το πιο σημαντικό είναι, το ζήτημα της σύνθεσής της και των αρμοδιοτήτων της.

Φυσικά, πάνω σ’ αυτό, δηλαδή, πώς συγκροτείται μια αποτελεσματική επιτροπή, γενικότερα, υπάρχει άφθονη (διεθνής κυρίως) βιβλιογραφία, που όμως, εδώ δεν θα μας απασχολήσει. Αυτό που εδώ θα μας απασχολήσει, είναι ειδικώς το ερώτημα, ποια θα έπρεπε να ήταν η σύνθεση της επιτροπής (και οι αρμοδιότητές της), προκειμένου να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικότερα οι συνέπειες του covid-19.

Με δεδομένο ότι στην περίπτωσή μας, το ποια είναι η αιτία της πανδημίας από την ιατρική άποψη, είναι προφανές, (μιλάμε για έναν ιό), αυτό που αποκτά πρωτεύουσα πλέον σημασία, είναι το ποιες είναι οι ΣΥΝΟΛΙΚΕΣ συνέπειές της : στην ατομική υγεία, στην δημόσια υγεία, στην οικονομία και την κοινωνία γενικότερα.
Η απάντηση στο «ποιες είναι οι ΣΥΝΟΛΙΚΕΣ συνέπειές της», που επομένως πρέπει να αντιμετωπιστούν, είναι εκείνη που θα έπρεπε να αποτελέσει και τον κύριο λόγο της σύνθεσης της επιτροπής, με τους «ειδικούς» εκείνους που θα εισηγούνταν τα πλέον αποτελεσματικά και «έξυπνα» μέτρα, που θα ελαχιστοποιούσαν τις αρνητικές συνέπειες του προβλήματος, από το ζήτημα το καθαρά ιατρικό, έως το ζήτημα της «σύζευξης» των αναγκαίων μέτρων δημόσιας υγείας με τα λοιπά μέτρα διάσωσης της οικονομίας και των συνακόλουθων κοινωνικών επιπτώσεων και έως τη σωστή ενημέρωση της κοινής γνώμης για το πρόβλημα αλλά και για την αναγκαιότητα των όποιων προτεινόμενων μέτρων, χωρίς δραματοποιήσεις και υπερβολές που συνήθως «σκοτώνουν» ακόμα και τα προφανέστατα λογικά επιχειρήματα.

Προσωπικά, ουδέποτε διαπίστωσα να υπήρξε μια ΣΥΝΟΛΙΚΗ κατά τα ανωτέρω αποτίμηση των συνεπειών της πανδημίας. Προσέξτε : δεν λέω ότι εδώ κι εκεί, δεν υπήρξαν εκτιμήσεις για το οικονομικό κόστος της πανδημίας, υπήρξαν προφανώς. Εκείνο που λέω, είναι το δεν διαπίστωσα Η ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ, τα συνολικά μέτρα αντιμετώπισης του προβλήματος, να έγιναν αντικείμενο μιας επιτροπής ώστε να χαράξει τα αναγκαία μέτρα, κατά τρόπο που να συνέθετε ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ των συνεπειών έτσι ώστε και τη δημόσια υγεία να προστάτευε αποτελεσματικά και το οικονομικό και κοινωνικό κόστος θα ελαχιστοποιούσε. Και μια τέτοια προσέγγιση (εξ όσων γνωρίζω) δεν υπάρχει, εκτός και αν συμβαίνουν δύο πράγματα : είτε ότι η Επιτροπή των Λοιμοξιωλόγων κρίθηκε επαρκής (επιστημονικά) ώστε να έχει έγκυρη άποψη επί των ΣΥΝΟΛΙΚΩΝ επιπτώσεων της πανδημίας, είτε ότι υπάρχει μια άλλη παράλληλη και άγνωστη σε μένα επιτροπή, που ασχολείται με τις ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ, (υγείας, (όχι μόνο σε ό,τι αφορά την ίωση, αλλά και των επιπτώσεών τα σε άλλους τομείς της υγείας, των ψυχολογικών συνεπειών μη εξαιρουμένων), οικονομίας και κοινωνίας), και τα αναγκαία μέτρα αντιμετώπισής τους. Όμως, μιας και αγνοώ την τυχόν ύπαρξη της δεύτερης επιτροπής, μένω στην πρώτη που την γνωρίζω από τις ανακοινώσεις της και τις συχνές – πυκνές εμφανίσεις και δηλώσεις μελών της στα τηλεοπτικά παράθυρα.

Σε σχέση με όσα αναφέρθηκαν παραπάνω, οι παρακάτω δύο διευκρινήσεις είναι αναγκαίες : πρώτον, τι εννοούμε λέγοντας «ειδικοί» (και επομένως ποιοι πρέπει να μετέχουν σε μια τέτοια επιτροπή αντιμετώπισης του ad hoc εκτάκτου προβλήματος της πανδημίας (αλλού, σε μας μάλλον ο όρος «επιδημία» είναι σωστότερος), και δεύτερον, ποιες θα έπρεπε να ήταν οι αρμοδιότητες μιας τέτοιας Επιτροπής. Το δεύτερο σημείο ανωτέρω, απαντάται ευκόλως : οι αρμοδιότητες είναι εισηγητικές στην κυβέρνηση, χωρίς όμως τα φαινόμενα που βλέπουμε με την Επιτροπή Λοιμοξωλόγων, μέλη της οποίας δεν ενημερώνουν απλώς την Κοινή Γνώμη, αλλά, ενίοτε έως και συχνά, προαναγγέλλουν μέτρα που πρόκειται να ληφθούν. Τέτοια φαινόμενα τα έχω συχνά καυτηριάσει με σχόλιά μου στον προσωπικό λογαριασμό μου στο face book.

Ενδεικτικά :

«Έχω μια εντελώς διαφορετική άποψη για το τι σημαίνει επιστημονική συμπεριφορά, ένα στοιχείο που επηρεάζει σημαντικά και την εμπιστοσύνη του κόσμου στην επιστήμη και στους επιστήμονες, κυρίως την επιστήμη και τους επιστήμονες που λειτουργούν υπό διάφορες μορφές (επιτροπές, σχέσεις υπαλληλίας κ.λπ.) με την κρατική εξουσία, μια σχέση που από μόνη της, προκαλεί αντανακλαστικά που έχουν να κάνουν με την εμπιστοσύνη του κόσμου για το ίδιο το πολιτικό του σύστημα και τις όποιες επιλογές του. Αυτή η συχνή – πυκνή εμφάνιση κάποιων μελών της Επιτροπής, που περίπου προαναγγέλλουν (ή ενίοτε και χωρίς το περίπου) το ποια θα είναι τα επόμενα κυβερνητικά μέτρα για την αντιμετώπιση του κορωναϊού, είναι κάτι που στη συνείδηση κάποιου τμήματος της Κοινής Γνώμης, μπορεί και να εκλαμβάνεται ως ένα είδος «λαγών» για να «αλιευθούν» αντιδράσεις ή, υπό την επίφαση της επιστημονικής επιταγής και να αρχίσει να εθίζεται ο κόσμος για το τι έρχεται, κάτι καθόλου ενισχυτικό της εικόνας που θα έπρεπε να κυριαρχεί στην αντίληψη του κόσμου για τον ρόλο των επιστημόνων (και της επιστήμης), που μόνο στο ρόλο του όποιου κυβερνητικού «λαγού» δεν επιθυμεί να τους δει, και όσο αυτή η εικόνα του «λαγού» καρφώνεται στο νου του απλού κόσμου, τόσο η αξιοπιστία της επιστήμης και αυτών που την εκφράζουν θα υποχωρεί και θα ενισχύονται άλλες σκέψεις… Επομένως η συμβουλή μου προς τα μέλη της επιτροπής των λοιμοξιωλόγων είναι, αφήστε τα κυβερνητικά μέτρα να αναγγέλλονται ή προαναγγέλλονται από την ίδια την κυβέρνηση ή τους κυβερνητικούς βουλευτές και πολιτευτές ή από τα ΜΜΕ, και περιοριστείτε στις καθαρά επιστημονικές σας επισημάνσεις. Διαφορετικά, οι επιστημονικές σας απόψεις, μετά δυσκολίας θα ξεχωρίζουν από τις καθαρά πολιτικές επιλογές…» (16.11.2020)
Αλλού :
«Για μια ακόμα φορά, θα εκφράσω την κάθετη αντίθεσή μου σ’ αυτή τη καθημερινή τηλεοπτική εμφάνιση των επιστημόνων της επιτροπής που συνέστησε η κυβέρνηση. Δεν είναι μονάχα αυτό καθαυτό το γεγονός που τείνει να μεταβληθεί σε ένα αναμενόμενο καθημερινά σόου δηλώσεων τουλάχιστον ενός ή δύο μελών της επιτροπής, δηλώσεων που εκατοντάδες τώρα φορές που τις ακούμε εδώ και 10 μήνες και που τις έχουμε εμπεδώσει (μάσκες, αποστάσεις, πλύσιμο χεριών -εντάξει δεν είμαστε και τόσο ηλίθιοι ώστε να μην καταλάβαμε τις μας λένε), δηλώσεων που εδώ και καιρό, έχουν χάσει το νόημα των συμβουλών, και έχουν μεταβληθεί σε ένα είδος άτυπων κυβερνητικών εκπροσώπων, που δεν μας λένε απλά τι εισηγούνται στη κυβέρνηση, αλλά, ενίοτε μιλάνε και ως να είναι κυβέρνηση! Έτσι, όταν π.χ. στο σημερινό ρεπορτάζ διαβάζω τη δήλωση (που είναι μια από τις τόσο συχνά, τόσο πολλές και από τόσα πολλά μέλη της επιτροπής ανάλογες δηλώσεις) πως : «Το όριο των 9 ατόμων στα τραπέζια των εορτών μπορεί να αναιρεθεί αν τα πράγματα χειροτερεύσουν. Η κατάσταση είναι απρόβλεπτη», ερωτώ, αυτό είναι εισήγηση ενός μέλους της επιτροπής, ή μια δήλωση ΠΟΥ ΑΦΟΡΑ ΤΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, να αποφασίσει και ανακοινώσει; Αντιλαμβάνονται τα μέλη της Επιτροπής, τη διαφορά που έχει μια εισήγηση προς τη κυβέρνηση, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ, και των (εκ μέρους των μελών της επιτροπής) δημόσιων δηλώσεων για τα μέτρα που θα ληφθούν ή ενδέχεται να ληφθούν στα πλαίσια τούτης ή της άλλης εξέλιξης της πανδημίας, ΚΑΙ ΠΟΥ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ; Πολύ δε περισσότερο, όταν ο κόσμος βρίσκεται ήδη αντιμέτωπος και με τις συνέπειες ανερμάτιστων και αντιφατικών μέτρων (όχι χωρίς σοβαρές οικονομικές συνέπειες) που πάντως «χρεώνονται» στο τι λέει επ’ αυτών η «επιστήμη», δηλαδή η επιτροπή; Επομένως, αν η Επιτροπή θα επανεξετάσει ώστε να διαπιστώσει αν η προηγούμενη “επιστημονική” τους άποψη περί εννέα ατόμων, εξακολουθεί να είναι η ίδια μετά το διαρρεύσαν διάστημα των ολίγων ημερών, ας το επανεξετάσει, ας εκθέσει στη Κυβέρνηση τις απόψεις της, και ας βγει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ή ο υπουργός υγείας η ο υπουργός πολιτικής προστασίας και να κάνουν τις δηλώσεις τους, ΩΣ ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΘΕΣΜΙΚΑ ΑΡΜΟΔΙΟΙ…» (7.12.2020)
Αλλού :
«Δεν θα κουραστώ να υπογραμμίζω, πόσο δυσάρεστα και δεοντολογικά απαράδεκτα είναι αυτά τα καθημερινά «διαγγέλματα» μελών της Επιτροπής των Λοιμοξιωλόγων, που προαναγγέλλουν αποφάσεις πολιτικές, στη διαμόρφωση των οποίων, τυπικά, δεν έχουν παρά συμβουλευτικό χαρακτήρα. Δεν μπορεί κανείς να μην παρατηρήσει, ότι αναλογικά, τέτοιες εξαγγελίες εκ μέρους των πολιτικών (εννοώ της κυβερνητικής παράταξης), είναι ελάχιστες σε σχέση με αυτές των γιατρών της Επιτροπής, και δεν γνωρίζω, αν αναρωτιούνται και οι ίδιοι γιατί να συμβαίνει αυτό. Μήπως διότι εκόντες άκοντες έχουν επιλεγεί για τον πολύ βολικό για τους πολιτικούς ρόλο του “λαγού”, κάτι που θάπρεπε πάση θυσία να αποφύγουν, για το ίδιο το επιστημονικό τους κύρος,ένα τέτοιο ρόλο, ακόμα και αν συνειδητά δεν τους έχει επιλεγεί αυτός ο ρόλος, ουσιαστικά όμως, περί αυτού πρόκειται;… «(17.11.2020 -το παραπάνω σχόλιο αναφέρεται σε δήλωση μέλους της Επιτροπής Λοιμοξιωλόγων να προετοιμαζόμαστε για κυλιόμενα locldown ως την άνοιξη)
Ως προς το πρώτο τώρα σημείο που ετέθη ανωτέρω, ήτοι, , τι εννοούμε λέγοντας «ειδικοί» (και επομένως ποιοι πρέπει να μετέχουν σε μια τέτοια επιτροπή αντιμετώπισης του ad hoc εκτάκτου προβλήματος της πανδημίας.
Η αυτονόητη απάντηση είναι, όσοι έχουν σχέση με τις πλέον σημαντικές συνέπειες της «πανδημίας» και των λοιπών απαιτήσεων αντιμετώπισης αυτών των συνεπειών (ήδη, κάποιες «ειδικότητες» προκύπτουν από όσα ήδη αναφέρθηκαν ανωτέρω). Απαραίτητη εδώ προϋπόθεση ώστε η σύνθεση της επιτροπής να είναι όσο πιο αποτελεσματική γίνεται, είναι να εκπροσωπούνται σ’ αυτή, τουλάχιστον στους επιστήμονες, οι πλέον σημαντικές τάσεις ως προς το ζήτημα που τίθεται προς αντιμετώπιση. Ο πλουραλισμός των απόψεων, ποτέ δεν έβλαψε, εκτός όταν η συμμετοχική διαδικασία εκφυλίζονταν για διάφορους λόγους, π.χ., όταν ο τύπος έτρωγε την ουσία.
Όμως, πρέπει να επιμείνουμε κάπως περισσότερο στο μη «αυτονόητο» περιεχόμενο του «ειδικού» (και άρα διευρύνει την οπτική των «ειδικών» που θα έπρεπε να συμμετέχουν στην επιτροπή.
Εδώ η απάντηση εξαρτάται από το τι θεωρούμε «ειδικούς». Και θα σημειώσω ευθύς εξ αρχής, ότι ΔΕΝ αναφέρομαι μονάχα στους κατόχους ακαδημαϊκών τίτλων. Αναφέρομαι και στους μη ακαδημαϊκούς, αναφέρομαι σε ειδικούς που βρίσκονται ανάμεσα στους «απλούς πολίτες». Απευθύνομαι προς τον/την οποιοδήποτε (οποιαδήποτε), που κάνει το λάθος να υποτιμά αυτό που αποκαλείται «απλός πολίτης». Μην υποτιμάτε τη σημασία του όρου αυτού. «Απλός» πολίτης, στην περίπτωσή μας, δηλαδή στην περίπτωση του «καιρού του κορωναϊού», είναι, ναι, ο μη ειδικός (π.χ. λοιμοξιωλόγος, επιδημιολόγος κ.λπ.), που όμως απαιτεί, να γνωρίζει σε «απλή γλώσσα», το τι λένε οι ειδικοί επιστήμονες (οι άνω), αναφορικά με το ειδικό πρόβλημα της συγκεκριμένης ίωσης. Όμως, αυτού σταματά η διάκριση μεταξύ «ειδικών» και μη «ειδικών» ως προς το ειδικό αυτό ζήτημα. Ακριβώς όπως και ένας ειδικός επιστήμων, π.χ., ένας «λοιμοξιωλόγος», «υποβιβάζεται» στη θέση του «απλού πολίτη», όταν πρόκειται να πληροφορηθεί για ένα ειδικό ζήτημα που εκφεύγει της ειδικότητάς του, π.χ., ποιοι οικονομικοί παράγοντες επέβαλαν την μείωση των μισθών τους προκειμένου να «διασωθεί» η εθνική οικονομία (και η τσέπη τους από την ολοσχερή εξαΰλωση των εισοδημάτων τους!), οπότε εδώ, κάποιοι άλλοι ειδικοί θα κληθούν να τους ενημερώσουν (μαζί με όλον τον λοιπό κόσμο) επί της «οικονομικής πανδημίας». Και με τη σειρά τους, όλοι οι παραπάνω ειδικοί, θα «υποβιβαστούν» εκ νέου στη τάξη των «απλών πολιτών», όταν θα έρθει η ώρα να ενημερωθούν από τους «ανθρώπους» των «αγορών» (εκ των οποίων κάποιοι μπορεί και να μη διαθέτουν ακαδημαϊκούς τίτλους σπουδών, χωρίς όμως αυτό να τους καθιστά λιγότερο έγκυρους ως προς τον χώρο αυτό που γνωρίζουν πολύ καλά). Με λίγα λόγια, ΟΛΟΙ μας είμαστε «απλοί» πολίτες και μη «ειδικοί» (με εξαίρεση ό,τι γνωρίζουμε στα πλαίσια της δικής μας «ειδικότητας»), για ένα πλήθος σημαντικών ζητημάτων που αφορούν την ίδια μας τη ζωή, και επομένως, όσο ανερχόμαστε στη κλίμακα των σύνθετων ζητημάτων που ταλανίζουν άτομα και κοινωνίες, τόσο περισσότερο γίνεται αναγκαία η συνεργασία των απαραίτητων την κάθε φορά, ανάλογα με τη φύση του «σύνθετου ζητήματος», «ειδικοτήτων» που είναι απαραίτητη η συνδρομή τους, για την αντιμετώπιση ή επίλυση δοθέντος προβλήματος.
Τι προκύπτει από τα παραπάνω; Προκύπτει ότι κατ’ εμέ, είναι όχι ανεξήγητο μα και παράλογο, να μην μετέχουν στην επιτροπή και εκπρόσωποι της οικονομίας, της αγοράς και των εργαζόμενων, δια των εθνικών τους οργανώσεων, όπου μαζί με τους «ακαδημαϊκούς» «ειδικούς», πχ., τους λοιμοξιωλόγους και επιδημιολόγους και άλλους επιστήμονες (π.χ., συγκοινωνιολόγους -για θέματα καλύτερης ρύθμισης των δημόσιων συγκοινωνιών-, ψυχολόγους, νομικούς -πολλά ακούστηκαν για το ζήτημα του συγχρωτισμού στα δικαστήρια-, εκπροσώπους των Δήμων, επικοινωνιολόγους, κ.λπ.), θα μπορούσαν να συμβάλλουν ώστε η δημόσια υγεία και πιο αποτελεσματικά να διαφυλαχθεί, και τα μέτρα να είναι περισσότερο αποτελεσματικά μα και λιγότερο καταστροφικά για την οικονομία και μέσω αυτής για το ίδιο το σύστημα υγείας, και πράγμα εξίσου σημαντικό, θα είχαν οι παραινέσεις μεγαλύτερη διεισδυτικότητα στην Κοινωνία και άρα θα μειώνονταν και οι όποιες αμφιβολίες για σκοπιμότητες ή άλλου είδους. Επίσης, μια τέτοιας σύνθεσης επιτροπή, θα επέτρεπε πράγματι, να πέφτουν στο τραπέζι ιδέες «έξυπνες» και ταυτόχρονα λειτουργικές στο πρακτικό επίπεδο, ιδέες, που είναι δύσκολο να τις σκεφτεί κανείς στην διπλή τους διάσταση (και σωστές -θεωρητικά/ λογικά- και λειτουργικές), ή έστω, πιο δύσκολο, όταν δεν έχουν τη σχετική γνώση και εμπειρία. Έτσι, π.χ., δεν μπορώ να αντιληφθώ γιατί θα έπρεπε να είναι οι λοιμοξιωλόγοι «ειδικοί» στο να απαντήσουν αν υπάρχουν αν υπάρχουν εναλλακτικές στο ζήτημα της εστίασης ή του λιανεμπορίου, και όχι ΚΑΙ οι άμεσα εμπλεκόμενοι σ’ αυτούς τους κλάδους επαγγελματικά.
Όμως εδώ, αυτό που συμβαίνει, ή τουλάχιστο, αυτό που εγώ εισπράττω ως αντίληψη των πραγμάτων, με βάση την πληροφόρηση που έχω ως απλός πολίτης από τα ΜΜΕ, είναι η αίσθηση ότι η Επιτροπή των Λοιμοξιωλόγων αντιμετωπίζει την οικονομία και κοινωνία με όρους νοσοκομειακού περιβάλλοντος και περίπου απαιτεί μια ολάκερη οικονομία και κοινωνία, να προσαρμόσει την καθημερινότητά της στη καθημερινότητα ενός νοσοκομείου. Η νοσοκομειακή εμπειρία όμως, δεν αποτελεί πρόκριμα για τις πολίτικες δημόσιας υγείας.
Ήδη, από την 25.6.2020, πάνω σ’ αυτό το θέμα σημείωνα στον προσωπικό μου λογαριασμό στο face book : «Πολύ φοβούμαι, πως γίνεται μια βασική παρανόηση στο ζήτημα των «τεχνοκρατών» για τη δημόσια υγεία. Η δημόσια υγεία, δεν αποτελεί «ειδικότητα» μονάχα των λοιμοξιωλόγων, μάλιστα δε, ούτε καν μονάχα της ιατρικής επιστήμης. Επομένως, ακόμα και όταν έχουμε μια απειλή κατά της δημόσιας υγείας, λόγω μιας συγκεκριμενης αιτίας, π.χ. ενός ιού, επειδή συνήθως έστω και αν έχουν συγκεκριμένη αιτία, εν τούτοις, οι επιπτώσεις μπορεί να είναι ταυτόχρονα παράλληλες (υγείας, κοινωνικές, οικονομικές κ.λπ.) πολύ πιο σύνθετες και πολύπλοκες, των οποίων η αντιμετώπιση ΔΕΝ εμπίπτει στο επιστημονικό πεδίο γνώσης μιας ειδικότητας, π.χ., της λοιμοξιωλογίας, επιβάλλεται η Πολιτεία να ακούει ΟΛΕΣ τις απόψεις και άλλων επιστημονικών ειδικοτήτων, και όχι να αποφασίζει με τις απόψεις μιας μόνο επιστημονικής ειδικότητας, η οποία, ουδόλως σημαίνει πως επειδή είναι ειδική σε ένα πολύ ειδικό θέμα, είναι ειδική και επί όλων των επιπτώσεων που προκύπτουν από το ειδικό αυτό θέμα, ώστε να θεωρείται να πλέον ειδική να εισηγείται και επί θεμάτων πολιτικής επί όλων των παράλληλων επιπτώσεων που προκύπτουν από μια αρχική αιτία του προβλήματος…»
Επίσης, οι συνέπειες της «μονόπατης» σύνθεσης της Επιτροπής (των Λοιμοξιωλόγων), είναι φανερή ακόμα και σε ζητήματα της ίδιας της δημόσιας υγείας, που θεωρείται και ο προνομιακός της χώρος λειτουργίας, όπως εγώ τουλάχιστον αντιλαμβάνομαι το θέμα αυτό.
Ενδεικτικά :
Υπολογίζει, μια τέτοια επιτροπή, όπως εν πάση περίπτωση υπολογίζει, πώς ΣΗΜΕΡΑ αντιμετωπίζουμε ένα πρόβλημα υγείας, (αυτό της επιδημίας του κορωναϊόύ) μετρώντας με τη λογική του λογιστή που καταγράφει το ημερήσιο υπόλοιπο του ταμείου του, μη λαμβάνοντας όμως υπόψη το ενδεχόμενο, τα ίδια αυτά μέτρα που σήμερα σώζουν ζωές, με συζητήσιμο πάντοτε το ζήτημα ποια είναι η καθαρή επίδραση των μέτρων αυτών στη διαφημιζόμενη επιτυχία τους, όπως και το αν τα ίδια αυτά μέτρα έχουν και αρνητικές συνέπειες σε άλλους τομείς της υγείας, μη λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη τις μελλοντικές τους συνέπειες στην ζωή και την υγεία των πολιτών και το είδος αυτών των συνεπειών, ως αποτέλεσμα της τεράστιας οικονομικής ζημίας λόγω της πανδημίας και των μέτρων που λήφθηκαν που ελέγχονται ως προς το αν ήταν τα πλέον ενδεικνυόμενα όχι μόνο καθαυτά αλλά και ως προς τον τρόπο που εφαρμόστηκαν, κυρίως τα καθολικά lockdown και τα κριτήρια εφαρμογής τους. Δεκάδες ή και εκατοντάδες χιλιάδες συμπολιτών μας είναι βέβαιο πως θα χάσουν για μεγάλο χρονικό διάστημα τις βιοποριστικές τους εργασίες, ουδείς όμως μιλά, και πολύ περισσότερο δεν μετρά, αν αυτό θα έχει ή όχι, τι είδους και ποιου μεγέθους, επιπτώσεις στην υγεία τους, της ψυχικής περιλαμβανομένης και αν στα ισοζύγια των συν και πλην των επιπτώσεων των σημερινών μέτρων λαμβάνονται υπόψη οι παραπάνω επιπτώσεις και πώς αξιολογούνται.
Δικαιούμαι λοιπόν, να ισχυριστώ πως είναι εύλογη η απορία μου, για το αν υπάρχει ένα στοιχείο αυθαιρεσίας και επιστημονικής και πολιτικής στο ζήτημα των κριτηρίων που υπερισχύουν την κάθε φορά για τη λήψη μέτρων. Και ασφαλώς εδώ, πρέπει να ξεκαθαριστεί πως υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο η επιστήμη μίλησε και στο οι επιστήμονες μίλησαν. Το τι λέει ένας επιστήμονας, ο οποιοσδήποτε, ΔΕΝ σημαίνει ότι το λέει και η «επιστήμη». Και εκτός αυτού, για να παραφράσω μια πολύ γνωστή φράση, η επιστήμη είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να ελέγχεται μόνο από τους επιστήμονες.
Πάντα από τη θέση του απλού πολίτη, και αναμένοντας να δω τι απαντήσεις δίνει η «επιστήμη», ακόμα και ζητήματα που έχουν να κάνουν με την ίδια τη διαδικασία εξαγωγής των συμπερασμάτων των επιστημονικών μελετών πάνω στις οποίες στηρίζονται τα εκάστοτε μέτρα, δεν παύουν να μου δημιουργούν απορίες που στο δικό μου επίπεδο αντίληψης των πραγμάτων, τις θεωρώ «εύλογες».
Π.χ.
Όταν ακούω, και άκουγα όλο το διάστημα από τον περασμένο Μάρτη, ότι η τάδε περιοχή είναι «επιδημιολογικά επιβαρυμένη», επομένως, θέσε εκεί ένα lockdown, ή ότι η άλλη δεν είναι, επομένως, άφησέ την «ανοικτή», όταν ακούω, πως ανεξάρτητα το αν μια περιοχή είναι κόκκινη ή πράσινη, όλοι lockdown, ή ότι, γενικώς κανένα lockdown το καλοκαίρι, τι συμπέρασμα μπορώ να βγάλω για την λογική τέτοιων μέτρων;
Αναφορικά με τις παραπάνω παρατηρήσεις, στον προσωπικό μου λογαριασμό στο fb, σχολίαζα στις 8.11.2020 : «Τα σημερινά κρούσματα του κορωναϊού, ήταν 1 για την Π.Ε. Βοιωτίας, 2 για την Π.Ε. Γρεβενών, 2 για την Π.Ε. Εύβοιας, 2 για την Π.Ε. Ευρυτανίας, 2 για την Π.Ε. Ηλείας, 2 για την Π.Ε. Θεσπρωτίας, 3 για την Π.Ε. Κέρκυρας, 1 για την Π.Ε. Κεφαλλονιάς, 4 για την Π.Ε. Κορινθίας, 3 για την Π.Ε. Λευκάδας, 6 για την Π.Ε. Μεσσηνίας, 1 για την Π.Ε. Πάρου, 1 για την Π.Ε. Ρεθύμνου, 2 για την Π.Ε. Τήνου, 5 για την Π.Ε. Φθιώτιδας, 1 για την Π.Ε. Φωκίδας, 3 για την Π.Ε. Χίου. Ερώτηση : Γιατί περιοχές με σχεδόν μηδενικά κρούσματα, να μην τις επιτρέπεται να συνεχίζουν την ζωή τους (κοινωνική και οικονομική) ελεύθερα, με τους περιορισμούς της μάσκας, των αποστάσεων και της ατομικής υγιεινής, όπως πριν; Αν είναι για να προφυλαχθούν από την «εισαγωγή» κρουσμάτων από άλλες περιοχές, ας έμπαινε περιορισμός σε ό,τι αφορά τις μετακινήσεις προς και από την κάθε περιφερειακή ενότητα, όπως ισχύει και σήμερα, όμως, ΕΝΤΟΣ της Π.Ε., κατά τα λοιπά, η ζωή θα μπορούσε μια χαρά να συνεχιστεί. (Βεβαίως, αυτές οι σκέψεις μου, δεν αναιρούν σε τίποτα όσες επιφυλάξεις έχω διατυπώσει σε προηγούμενες αναρτήσεις μου για τη σκοπιμότητα του γενικού lockdown, θεωρώντας πως η χρήση μάσκας, οι αποστάσεις και η ατομική υγιεινή είναι αρκετά ως μέτρα, και πως ήταν ακριβώς η μη τήρηση αυτών των μέτρων που ευνόησαν την υπερμετάδοση του ιού, όχι όμως με ευθύνη μόνο των πολιτών αλλά και του κράτους, ιδίως σε ό,τι αφορά τις μετακινήσεις με τα μέσα μαζικής αναφοράς, για τα οποία ΟΥΔΕΙΣ μέχρι σήμερα μας ενημέρωσε σε ποιο ποσοστό ευθύνονται για την εμφάνιση και ενίσχυση του δεύτερου κύματος)».
Μάλιστα, ακόμα περισσότερες απορίες μου έμειναν αναπάντητες όταν άκουγα στο δημόσιο λόγο να γίνονται συγκρίσεις με το τι γίνεται εδώ και τι γίνονταν ή γίνεται αλλού. Το ερώτημά μου ήταν πάντα, πόσο συγκρίσιμες ήταν μεταξύ τους οι διάφορες αυτές επιδημιολογικές μελέτες, όχι μόνο ως προς τα δείγματα που διερευνώνται, αν δηλαδή έχουν τα ίδια περίπου ποσοτικά και ποιοτικά χαρακτηριστικά αλλά, αν είναι συγκρίσιμο και το περιβάλλον εντός του οποίου διαβιώνουν, από το σπίτι τους έως και για το ποια χώρα και ποια πόλη της χώρας μιλάμε, ακόμα και για το πολιτικό καθεστώς της χώρας (αν ελέγχεται π.χ. για την ελευθερία που παρέχει στην επιστημονική έρευνα), κ.λπ.
Π.χ.
Πώς μπορώ να αποκρύψω το πόσο πολύ ενίσχυσαν, εν τέλει, την αμφιβολία μου, παρά την σταθερή μου πεποίθηση στην αναγκαιότητα των βασικών μέτρων πρόληψης, όπως η χρήση μάσκας και η ατομική υγιεινή, αντιφατικά επιχειρήματα, πομπώδη show, γενικεύσεις που δεν έχουν καμία λογική, και όλα αυτά, με δραματικές συνέπειες, τέτοια γεγονότα όπως :
Αντιφατικά επιχειρήματα : π.χ., Μάσκες : ναι, όχι, ίσως, απαραιτήτως; Συγχρωτισμός στα ΜΜΜ δεν αποτελεί ως φαίνεται πηγή υπερμετάδοσης του ιού, όμως, «τρέμουν» οι ειδικοί για φαινόμενα «συγχρωτισμού» καμιά πενηνταριά νεαρών σε πλατείες. Οι περισσότερες ΜΕΘ θα αύξαναν τους θανάτους, όμως, μια χώρα μπαίνει σε γενικό lockdown, διότι «φράκαραν» οι ΜΕΘ!
Πομπώδη show : Πώς αλλιώς να χαρακτηρίσω την «υποδοχή» του εμβολίου στη χώρα μας, με μέτρα ασφαλείας που θα μπορούσαν να αφορούν την ασφάλεια ενός αρχηγού κράτους, η σα να επρόκειτο να μεταφερθεί στη μυστική του βάση ένα πυρηνικό όπλο, ή εν πάση περιπτώσει κάτι ανάλογο. Μάλιστα δε, άλλος μυστικισμός που δικαιούται τον χαρακτήρα της υπερβολής, δεν επιτρέπεται το εμβόλιο αυτό να το κάνουν ούτε οι φαρμακοποιοί που θεωρούνται οι πλέον ειδικοί επί του θέματος επιστήμονες, διερωτώμαι δε, αν θα το κάνουν μόνο λοιμοξιωλόγοι ή και νοσοκόμες και νοσοκόμοι στα κέντρα εμβολιασμού, πράγμα που αν συμβεί αυτό, τότε θα πρέπει κάποιος ή κάποια να μας εξηγήσει τον λόγο του αποκλεισμού των φαρμακοποιών απ’ τη δυνατότητα να εμβολιάζουν κι αυτοί, (ενώ θα επιτρέπεται σε νοσοκομειακούς νοσοκόμους ή νοσοκόμες) πέραν του ότι, κάτι που ανέμενα απ’ το επιτελικό μας κράτος να το σκεφτεί ως αυτονόητο, θα συνέβαλε στην αποφυγή μιας μεγάλης ταλαιπωρίας των πολιτών να μετακινούνται σε μεγάλες ενίοτε αποστάσεις όταν στο διπλανό τετράγωνο του σπιτιού τους μπορεί να βρίσκονται και περισσότερα του ενός φαρμακεία.
Π.χ.
Σημείωνα στον προσωπικό μου λογαριασμό στο face book στις 14.12.2020 : «Διαβάζω στο ρεπορτάζ, ότι στα βιβλιοπωλεία επιτρέπονται «Τέσσερα άτομα έως 100 τ.μ. και ένα άτομο για κάθε 15 τ.μ. επιπλέον», δηλαδή, 1 άτομα ανά 25 τμ. Προσέξτε, ότι επιτρέπεται η ΦΥΣΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΟΣ. Όμως, για κάποιον ανεξήγητο για τον κοινό μας νου «επιστημονικό λόγο», δεν εξηγείται, γιατί να είναι τόσο σημαντική η φυσική παρουσία για την αγορά ενός βιβλίου, ώστε να μην προβλέπεται εδώ το ckicl away, όμως, δεν θεωρείται καθόλου απαραίτητη η φυσική παρουσία κάποιου ή κάποιας που θέλει να αγοράσει ένα ένδυμα ή ένα ζευγάρι παπούτσια, ώστε να μπορεί να τα δοκιμάσει κι όλας… Από τη στιγμή όμως, που η «επιστημονική επιταγή», καταντά για γέλια (και ενίοτε και για κλάματα), από εκείνη τη στιγμή, αρχίζει η απαξίωσή της, και μαζί μ’ αυτή και η απαξίωση όσων υποτίθεται ότι μιλάνε εκ μέρους της… Και δυστυχώς, στην εποχή του κρωναϊού, τέτοιες περιπτώσεις δεν σπανίζουν…»
Δεν θα προχωρήσω όμως στην παράθεση και άλλων μέτρων και επιχειρημάτων που «σκοτώνουν» και εκείνα που είναι απολύτως ορθά και επιβεβλημένα μέτρα.
Το αίτημα είναι, πρέπει να αλλάξει επειγόντως η φιλοσοφία των μέτρων που λαμβάνονται στα πλαίσια της αντιμετώπισης του κορωναϊού. Και για να γίνει αυτό, πρέπει να αλλάξει η σύνθεση της ίδιας της Επιτροπής, ή καλύτερα, να διερευνηθεί η σύνθεσή της σύμφωνα με τα όσα ειπώθηκα ανωτέρω.
Και τελειώνοντας, θα μείνω για λίγο παραπάνω στο θέμα της προστασίας της οικονομίας, αφού έχει ξεκαθαριστεί πως «η ζωή είναι πάνω από την οικονομία και τις αγορές» (υιοθετώ ανεπιφύλακτα την επίσημη τούτη θέση -αν και προσωπικά, έχω μεγάλη απορία να διαπιστώσω πόσο θα αντέξει τελικώς αυτό το επιχείρημα). Όμως ας θυμηθούμε λίγο την ιστορία αυτού του επιχειρήματος. Ποιο ήταν το υπέρτερο γενικό συμφέρον όταν με τα Μνημόνια καταστρέφαμε εκτός από την οικονομία, και τις ζωές ενός ολόκληρου λαού; Ποιο είναι σήμερα το υπέρτερο συμφέρον που προκαλούμε την ίδια παραπάνω αν όχι και μεγαλύτερη ζημία; Αν τότε ήταν η υγεία των δημοσιονομικών μεγεθών, σήμερα είναι ο άνθρωπος πάνω απ’ την οικονομία; Προσωπικά το δεύτερο είναι αυτό που με εκπροσωπεί ως αντίληψη, όμως, αποτελεί και αντίληψη του κυρίαρχου νεοφιλελεύθερου μοντέλου εδώ και διεθνώς που προωθεί αυτό το επιχείρημα ΕΙΔΙΚΩΣ προς την τρέχουσα πανδημία του covid-19 (και για ποιον άραγε λόγο); Δείτε τη φοβερή «σύμπτωση», τον εναρμονισμό των επιχειρημάτων που αναπτύχθηκαν στα πλαίσια του κορωναϊού. Από την -ατυχή- προσπάθεια να «μαντρώσουν» ΕΙΔΙΚΩΣ τους 65 «plus» με γλυκανάλατα επιχειρήματα υιικού ενδιαφέροντος, ίσαμε όλα τα υπόλοιπα επιχειρήματα, έως και το «πιστοποιητικό υγείας» για τον covoid-19, μια πρόταση εξόφθαλμα πέραν του ζητήματος της προστασίας της δημόσιας υγείας, λες και είναι δύσκολο αν κάποιος υιοθετήσει αυτή τη λογική, να δυσκολευτεί να ερωτήσει : «και γιατί παρακαλώ, για λόγους δημόσιας υγείας, να μην μπει μια ταμπέλα στο στήθος όσων έχουν aids», «και γιατί παρακαλώ, για λόγους δημόσιας υγείας, να μην μπει μια ταμπέλα στο στήθος όσων το ιατρικό ιστορικό είναι άγνωστο, π.χ., παράνομοι μετανάστες, ότι είναι πιθανοί φορείς λοιμωδών και άλλων επικίνδυνων νοσημάτων», για να περιοριστώ σε μόνο δύο παραδείγματα, αλλά, πιστέψτε με, μπορώ να βρω κι άλλα αν επιμείνω.
Με ξεπερνά το διεθνές ξεχείλισμα ανθρωπισμού ενός πολιτικού συστήματος, αυτού του νεοφιλελευθερισμού, ειδικώς αυτού, που θέτει τον άνθρωπο πάνω από τη ζωή ενός και μόνο ανθρώπου. Ένα σύστημα που όντως εν ονόματι της δημόσιας υγείας, δεν δίστασε να θυσιάσει την οικονομία και τις αγορές, μάλιστα δε, εν ονόματι της ζωής ενός και μόνο ανθρώπου. Με ξεπερνά, όχι μόνο διότι με προβληματίζει το γεγονός πως αυτή η «προτεραιότητα» τίθεται μονάχα σε ό,τι αφορά ένα μονάχα παράγοντα που απειλεί τη ζωή ενός ανθρώπου, αυτόν του covid-19, όταν την ίδια στιγμή παγκοσμίως -και στις αναπτυγμένες χώρες ασφαλώς- είναι αυτή ακριβώς η νεοφιλελεύθερη τάξη πραγμάτων που αποδυναμώνει ή και καταστρέφει τα δημόσια συστήματα υγείας και που αδιαφορεί για το γεγονός ότι κάθε χρόνο πεθαίνουν εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως διότι δεν βρίσκονται κάποια ψίχουλα -κυριολεκτικώς, σε σχέση με το παγκόσμιο πλούτο- για να σωθούν, και σε ό,τι μας αφορά εδώ στην Ελλάδα, είναι ακριβώς οι πολιτικές του ίδιου αυτού νεοφιλελεύθερου πολιτικού μας συστήματος, που εν ονόματι της σωτηρίας της οικονομίας και των δανειστών μας, τον παράγοντα «ανθρώπινη ζωή», ασφαλώς και δεν διαπιστώσαμε τα Μνημόνια να την θέτουν ως πρώτη άρθρο των νομοθετημάτων τους, νομοθετήματα, που κάποιους συμπολίτες μας, τους οδήγησε μέσω της εξαθλίωσής τους ακόμα και στην αυτοκτονία, άλλους δε, σε επιδείνωση της υγείας τους, της ψυχικής περιλαμβανομένης. Όχι, άλλωστε το έχω τονίσει συχνά, δεν αμφισβητώ την ύπαρξη του κορωναϊού, ούτε την αναγκαιότητα των βασικών -και πιο αποτελεσματικών μέτρων προφύλαξης, όπως είναι οι μάσκες, οι αποστάσεις και η ατομική υγιεινή-, όμως, υπάρχουν κάποια πράγματα, όχι επουσιώδη όπως τα αμέσως παραπάνω που θίξαμε, και ορισμένες υπερβολές, σαν αυτές που θα αναφερθούμε στη συνέχεια, που με πείθουν όλο και περισσότερο, πως εδώ, κάτι «δεν μου κολλάει».
Στις 24.11.2020 σε ανάρτησή μου στην προσωπική μου σελίδα του face book, έκανα μια αναφορά στην Soumya Swaminathan, υψηλόβαθμο στέλεχος του Π.Ο.Υ., η οποία σε συνέντευξή της στην εφημερίδα «Δημοκρατία», δήλωνε «Δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι κινδυνεύουν να βρεθούν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, εκατομμύρια επιχειρήσεις θα κλείσουν, ενώ το ήμισυ του παγκόσμιου εργατικού δυναμικού των 3,3 δισεκατομμυρίων ανθρώπων κινδυνεύει να χάσει το βιος του. Τα lockdowns έχουν πολλαπλάσιες αρνητικές επιπτώσεις στους ευάλωτους και οικονομικά ασθενέστερους πληθυσμούς». Όπως σχολίασα τότε, στο fb, «Δεν θα βιαστώ να επικαλεστώ τις παραπάνω δηλώσεις, για να ισχυροποιήσω τις εδώ και μήνες απόψεις μου που διατυπώνω και οι οποίες αμφισβητούν τα οριζόντια lockdown, σε αντίθεση με τη χρήση μασκών και ατομικής υγιεινής, (απόψεις φυσικά που υποστηρίζονται και από άλλους), όμως, δεν μπορώ να μην υπογραμμίσω, πως, εκτός λάθους, δεν είδα «να παίζουν» στα «μεγάλα» μέσα μαζικής ενημέρωσης οι δηλώσεις του παραπάνω υψηλόβαθμου στελέχους του ΠΟΥ, που κανονικά, θάπρεπε να προβάλλονται με την ίδια συχνότητα που προβάλλονται οι απόψεις των ημετέρων επιστημόνων που μετέχουν της Επιτροπής των Λοιμωξιολόγων, και ίσως η Κυβέρνηση να μην είναι περιττό να της ζητήσει τουλάχιστον κάποιες διευκρινήσεις για το τι ακριβώς εννοεί για τα lockdown, και ίσως όχι μόνο, κι αυτό κατ’ αντιπαράθεση με τα ίδια τα μέλη της Επιτροπής…»
Πράγματι, η «άνεση» με την οποία τα κυβερνητικά μέτρα αρνούνται κυριολεκτικώς να μετριάσουν εκεί που μπορούν την οικονομική καταστροφή, (π.χ., το lockdown είναι αχρείαστο σ΄ εκείνες τις περιφερειακές ενότητες που δεν είναι επιδημιολογικά επιβαρυμένες, και για όσο καιρό είναι έτσι) είναι κάτι που με ξεπερνά. Όμως εκείνο που με ξεπέρασε εις διπλούν, είναι η άρνηση να ληφθούν μέτρα τα οποία, κατά την προσωπική μου αντίληψη των πραγμάτων, θα μπορούσαν και την δημόσια υγεία να διαφυλάξουν αποτελεσματικότερα, και την οικονομική ζημία από την επιδημία να μετριάσουν σημαντικά. Έτσι, επί του θέματος, σημείωνα στον προσωπικό μου λογαριασμό στο face book, στις 3.11.2020 : «Η ύφεση λόγω κορωναϊού, θα μεταφραστεί σε πάρα πολλά δις ευρώ. Ιδού τώρα το «αφελές» ερώτημα.. : Δεν θα ήταν πολύ πιο λογικό, ΑΠΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΑΠΟΨΗΣ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΑΠΟ ΑΠΟΨΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ, αντί με όλα αυτά τα lockdown (φυσικά με ισχύ τα μέτρα που έχουν να κάνουν με τη μάσκα, τις αποστάσεις (στους δημόσιους χώρους) και την ατομική υγιεινή), μέρος μονάχα αυτών των δισεκατομμυρίων, να είχε δοθεί ώστε να ενισχυθεί ΕΓΚΑΙΡΑ το δημόσιο σύστημα υγείας με ΜΕΘ, ΜΑΦ, με κλίνες αποκλειστικά για την νοσηλεία covid-19, (όχι μονάχα σε νοσοκομεία μα και σε κλειστές ξενοδοχειακές μονάδες ή και άλλα νοσοκομεία που είναι κλειστά από την εποχή των Μνημονίων), κ.λ.π, και φυσικά, για να προσληφθούν στο ΕΣΥ γιατροί και νοσηλευτές; Έτσι κι αλλιώς, όπως εγώ το αντιλαμβάνομαι με όσα ακούω, το κρίσιμο μέγεθος ΔΕΝ είναι ο αριθμός των προσβληθέντων, (αφού στη συντριπτική τους πλειοψηφία, καθώς λέγεται είναι ασυμπτωματικοί), ούτε ο αριθμός των προσβληθέντων με ήπια συμπτώματα που μπορούν να παραμένουν στο σπίτι τους, αλλά ο αριθμός εκείνων που έχουν επιτακτική ανάγκη νοσοκομειακής περίθαλψης. Πόσο δύσκολο είναι να είχε γίνει μια πρόβλεψη με βάση το πιο δυσμενές λέω εγώ σενάριο γι’ αυτή τη τελευταία κατηγορία προσβληθέντων, ώστε να ενισχυθεί ανάλογα το σύστημα υγείας; Πόσο θα κόστιζε το όλο εγχείρημα, και πόσο μας κοστίζουν τώρα τα lockdown τα οποία ουσιαστικά τίθενται για να μην καταρρεύσει το σύστημα υγείας; Θα είχαν κανένα λόγο επιβολής αυτά τα lockdown αν το Σύστημα Υγείας δεν κινδύνευε με κατάρρευση; Για να κάνω το ερώτημά μου πιο κατανοητό ακόμα και για τον 12ετή εγγονό μου : Αν το κόστος των lockdown είναι για την εθνική οικονομία 100 ευρώ και το κόστος αντιμετώπισης (με -ενδεικτικά- μέτρα όπως παραπάνω) του covid-19 είναι 70 ευρώ, (πόσο μάλλον αν είναι 60, 50, 40 ή 30) τι από τα δύο συμφέρει : το lockdown ή τα μέτρα ενίσχυσης του ΕΣΥ»;

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

Σάρωσαν σε τηλεθέαση οι ράδιο Αρβύλα – Πανικός σε Μαξίμου και Σκαι

Κατέρρευσε στην κυριολεξία το δελτίο ειδήσεων του Σκαι που έπαιζε απέναντι από τους ράδιο αρβύλα εκείνη την ώρα. Να θυμησουμε ότι ο Κανακης και...

Κατέρρευσαν στο Μαξίμου βλέποντας την Ντόρα να μιλά για λαϊκή εξέγερση!

Ο παραλογισμός της κυβέρνησης με τα μέτρα και το lockdown οδηγούν σε κοινωνική έκρηξη και λαϊκή εξέγερση και αυτή είναι πλέον μια άποψη που...

Τραγικά γεγονότα στην Πορτογαλία κατά την διάρκεια της επίσκεψης Μητσοτάκη

Πραγματική αναμπουμπούλα επικρατεί στην Πορτογαλία λίγο μετά την επίσκεψη Μητσοτάκη. Μπορεί ο έλληνας πρωθυπουργός να μην συναντήθηκε με τον Πορτογάλο Πρόεδρο Μαρσέλου Χεμπέλου...

Ισχυρό χτύπημα από Ρωσικά drones κατά Τουρκικών οχημάτων στη Συρία

Καίριο χτύπημα από ρωσικά drones κατά τουρκικών στοχων στη βόρεια Συρία. Όπως αναφέρουν Ρωσικά μέσα ενημέρωσης, αυτοκινητοπομπή βυτιοφόρων των τζιχαντιστών προσκείμενων των Τούρκων χτυπήθηκε από...

Ράδιο Αρβύλα – Πρεμιέρα: Κατέρρευσαν στο Μαξίμου με την σάτιρα του Κανακη

Δυναμική είσοδο έκαναν οι ράδιο αρβύλα στο open, σε νέα ώρα. Μαλιστα η έναρξη τους ενόχλησε ιδιαίτερα πολλούς στο Μαξίμου καθώς η εκπομπή...

Κυριάκος Μητσοτάκης: Απίστευτος διασυρμός του πρωθυπουργού με την απάντηση του για τα εμβολια στον Νίκο Χατζηνικολαου

Συνέντευξη στον Νίκο Χατζηνικολαου για το  δελτίο ειδήσεων του Αντ1 έδωσε ο Έλληνας πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης.Μια συνέντευξη που όπως φάνηκε από τα σχόλια στα...

ΠτΔ: Όταν ο αρχιεπισκοπος Χριστόδουλος έκανε αγιασμό στο ΣτΕ και η Σακελλαροπούλου αποχωρούσε!

Μια ιστορία που ελάχιστοι πλέον θυμούνται από την εποχή του Αρχιεπισκόπου Χριστοδουλου, τον Σεπτέμβρη του 2006.Τότε που η Ελλάδα ανέκαμπτε από τον επταετή εφιάλτη...

Πάγωσαν στην κυβέρνηση με την εμφάνιση του κυβερνητικού εκπροσώπου πριν από λίγο

Ποια φράση του Γεωργίου Παπανδρέου θυμήθηκαν πολλοί Νεοδημοκράτες όταν είδαν την εμφάνιση του κυβερνητικού εκπροσώπου.* Δεν πίστευαν στα αυτιά τους ακούγοντας αυτά που έλεγε ο...

Πρωτοφανή γεγονότα στη Βουλή για τα ραφάλ και ενδοκυβερνητική ρηξη

Χαστούκι στην κυβέρνηση απο κυβερνητικό βουλευτή σε συνεδριαση για την κύρωση της σύμβασης της αγοράς των μαχητικών Rafale με σφοδρότατη κριτική. Συγκεκριμένα ο βουλευτής...

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

Σάρωσαν σε τηλεθέαση οι ράδιο Αρβύλα – Πανικός σε Μαξίμου και Σκαι

Κατέρρευσε στην κυριολεξία το δελτίο ειδήσεων του Σκαι που έπαιζε απέναντι από τους ράδιο αρβύλα εκείνη την ώρα. Να θυμησουμε ότι ο Κανακης και...

Κατέρρευσαν στο Μαξίμου βλέποντας την Ντόρα να μιλά για λαϊκή εξέγερση!

Ο παραλογισμός της κυβέρνησης με τα μέτρα και το lockdown οδηγούν σε κοινωνική έκρηξη και λαϊκή εξέγερση και αυτή είναι πλέον μια άποψη που...

Τραγικά γεγονότα στην Πορτογαλία κατά την διάρκεια της επίσκεψης Μητσοτάκη

Πραγματική αναμπουμπούλα επικρατεί στην Πορτογαλία λίγο μετά την επίσκεψη Μητσοτάκη. Μπορεί ο έλληνας πρωθυπουργός να μην συναντήθηκε με τον Πορτογάλο Πρόεδρο Μαρσέλου Χεμπέλου...

Ισχυρό χτύπημα από Ρωσικά drones κατά Τουρκικών οχημάτων στη Συρία

Καίριο χτύπημα από ρωσικά drones κατά τουρκικών στοχων στη βόρεια Συρία. Όπως αναφέρουν Ρωσικά μέσα ενημέρωσης, αυτοκινητοπομπή βυτιοφόρων των τζιχαντιστών προσκείμενων των Τούρκων χτυπήθηκε από...

Πρωτοφανή γεγονότα στη Βουλή για τα ραφάλ και ενδοκυβερνητική ρηξη

Χαστούκι στην κυβέρνηση απο κυβερνητικό βουλευτή σε συνεδριαση για την κύρωση της σύμβασης της αγοράς των μαχητικών Rafale με σφοδρότατη κριτική. Συγκεκριμένα ο βουλευτής...

Ράδιο Αρβύλα – Πρεμιέρα: Κατέρρευσαν στο Μαξίμου με την σάτιρα του Κανακη

Δυναμική είσοδο έκαναν οι ράδιο αρβύλα στο open, σε νέα ώρα. Μαλιστα η έναρξη τους ενόχλησε ιδιαίτερα πολλούς στο Μαξίμου καθώς η εκπομπή...