Γράφει ο Σπύρος Χατζάρας
.
Ο «νομπελίστας» Αχτισαάρι λανσάρει την «θεωρεία της πλειοψηφίας του πλούτου» στις διεθνείς σχέσεις και εκβιάζει την Σερβία.
Ο «νομπελίστας» , και πρώην διεθνής μεσολαβητής για το Κοσσυφοπέδιο, Μάρτι Αχτισαάρι, δήλωσε στην βρετανική εφημερίδα Γκάρντιαν (19 Οκτωβρίου) οτι «η Σερβία θα πρέπει να αναγνωρίσει το Κόσοβο εάν θέλει να ενταχθεί στην Ε.Ε» . «Δεν μπορείς να θέλεις να μπεις στην Ε.Ε. και να προσπαθείς να της βγάλεις το μάτι», σημείωσε.
Ο «νομπελίστας» του οποίου το «αμερικανικής εμπνεύσεως» σχέδιο για το Κοσσυφοπέδιο, απερρίφθη από το Συμβούλιο Ασφαλείας, τόνισε στις δηλώσεις του ότι η Σερβία δεν έχει άλλη επιλογή από το να αποδεχθεί τα τετελεσμένα.
Ο κ. Αχτισαάρι στις δηλώσεις του, εισήγαγε μια νέα, «θεωρία της πλειοψηφίας του πλούτου » , στις διεθνείς σχέσεις λέγοντας ότι «δεν έχει καμιά σημασία ότι μόνο 51 από τα 192 μέλη του ΟΗΕ έχουν αναγνωρίσει την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου. Δεν έχει καμιά σημασία αν η Παραγουάη δεν το αναγνωρίζει. Πολύ πάνω από το 65% του παγκόσμιου πλούτου έχει προχωρήσει στην αναγνώριση. Αυτό έχει σημασία », τόνισε.
Οι απόψεις του κ. Αχτισαάρι επαναλαμβάνουν τις « οδηγίες» του «υπουργείου εξωτερικών» της παγκοσμιοποίησης του ICG, που διατυπώθηκαν στην έκθεσή του για το Κοσσυφοπέδιο, από τις 26 Σεπτεμβρίου και στις οποίες τονίζεται ότι «η Ε.Ε. πρέπει να ολοκληρώσει την ανάπτυξη της EULEX έως το τέλος του χρόνου» και να «χρησιμοποιήσει τις συνομιλίες με το Βελιγράδι και να επιβάλει την αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου».
Όποιος δεν είχε καταλάβει ποιες δυνάμεις διαμορφώνουν την παγκόσμια πολιτική , τώρα δεν μπορεί να έχει αμφιβολίες.
Ο «κανόνας του πλούτου» , δηλαδή των μεγάλων τραπεζιτών, δηλαδή της «Οικογένειας Ρότσιλντ-Κορλεόνε»,και της«Οικογένειας Ροκφέλερ-Κορλεόνε», και των περί αυτών, όπως διατυπώθηκε από τον «νομπελίστα» εκφράζει την «παγκόσμια χούντα των τοκογλύφων».
Ας μεταφέρουμε την «θεωρία του πλούτου» στις εκλογές.
Έχει σημασία τι ψηφίζει ο λαός; Σημασία έχει τι επιλογές θα κάνει το 65% του ΑΕΠ.
ΥΓ. Να περιμένω ότι η Σοσιαλιστική Διεθνής θα ζητήσει μετά από αυτά την ανάκληση της απόφασης για την απονομή στον Αχρείο του βραβείου Νόμπελ;
Ο «νομπελίστας» Αχτισαάρι λανσάρει την «θεωρεία της πλειοψηφίας του πλούτου» στις διεθνείς σχέσεις και εκβιάζει την Σερβία.Ο «νομπελίστας» , και πρώην διεθνής μεσολαβητής για το Κοσσυφοπέδιο, Μάρτι Αχτισαάρι, δήλωσε στην βρετανική εφημερίδα Γκάρντιαν (19 Οκτωβρίου) οτι «η Σερβία θα πρέπει να αναγνωρίσει το Κόσοβο εάν θέλει να ενταχθεί στην Ε.Ε» . «Δεν μπορείς να θέλεις να μπεις στην Ε.Ε. και να προσπαθείς να της βγάλεις το μάτι», σημείωσε.
Ο «νομπελίστας» του οποίου το «αμερικανικής εμπνεύσεως» σχέδιο για το Κοσσυφοπέδιο, απερρίφθη από το Συμβούλιο Ασφαλείας, τόνισε στις δηλώσεις του ότι η Σερβία δεν έχει άλλη επιλογή από το να αποδεχθεί τα τετελεσμένα.
Ο κ. Αχτισαάρι στις δηλώσεις του, εισήγαγε μια νέα, «θεωρία της πλειοψηφίας του πλούτου » , στις διεθνείς σχέσεις λέγοντας ότι «δεν έχει καμιά σημασία ότι μόνο 51 από τα 192 μέλη του ΟΗΕ έχουν αναγνωρίσει την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου. Δεν έχει καμιά σημασία αν η Παραγουάη δεν το αναγνωρίζει. Πολύ πάνω από το 65% του παγκόσμιου πλούτου έχει προχωρήσει στην αναγνώριση. Αυτό έχει σημασία », τόνισε.
Οι απόψεις του κ. Αχτισαάρι επαναλαμβάνουν τις « οδηγίες» του «υπουργείου εξωτερικών» της παγκοσμιοποίησης του ICG, που διατυπώθηκαν στην έκθεσή του για το Κοσσυφοπέδιο, από τις 26 Σεπτεμβρίου και στις οποίες τονίζεται ότι «η Ε.Ε. πρέπει να ολοκληρώσει την ανάπτυξη της EULEX έως το τέλος του χρόνου» και να «χρησιμοποιήσει τις συνομιλίες με το Βελιγράδι και να επιβάλει την αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου».
Όποιος δεν είχε καταλάβει ποιες δυνάμεις διαμορφώνουν την παγκόσμια πολιτική , τώρα δεν μπορεί να έχει αμφιβολίες.
Ο «κανόνας του πλούτου» , δηλαδή των μεγάλων τραπεζιτών, δηλαδή της «Οικογένειας Ρότσιλντ-Κορλεόνε»,και της«Οικογένειας Ροκφέλερ-Κορλεόνε», και των περί αυτών, όπως διατυπώθηκε από τον «νομπελίστα» εκφράζει την «παγκόσμια χούντα των τοκογλύφων».
Ας μεταφέρουμε την «θεωρία του πλούτου» στις εκλογές.
Έχει σημασία τι ψηφίζει ο λαός; Σημασία έχει τι επιλογές θα κάνει το 65% του ΑΕΠ.
ΥΓ. Να περιμένω ότι η Σοσιαλιστική Διεθνής θα ζητήσει μετά από αυτά την ανάκληση της απόφασης για την απονομή στον Αχρείο του βραβείου Νόμπελ;