Η τελευταία φορά που το ΕΛΙΑΜΕΠ εμπλεκόταν με Ελληνική Κυβέρνηση, καταλήξαμε στα Ίμια, στο γκριζάρισμα του Αιγαίου με την συμφωνία της Μαδρίτης που αναγνώριζε συμφέροντα της Τουρκίας στο ελληνικό πέλαγος, στους S-300, στην παράδοση του Οτσαλάν, την πολιτική των σεισμών και το σχέδιο Ανάν.
Στην κυβέρνηση… Σημίτη του 2020, αλλά με πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη βγήκε και πάλι στην γύρα η υποχωρητική πολιτική του ΕΛΙΑΜΕΠ, όπως για παράδειγμα ότι το Καστελλόριζο δεν έχει ΑΟΖ (όπως το απόσπασμα από το 2011 που παραθέτω παρακάτω)
Με το Oruc Reis να κόβει βόλτες στο Αιγαίο, ο ΣΚΑΪ με τα γνωστά τουρκοσήριαλ και τα τουρκικά τηλεπαιχνίδια, που έδινε βήμα στην Ερντογάν για να προβάλει την θέση του περί αναθεώρησης της Συνθήκης της Λωζάνης κι ευτυχώς έλαβε την ανάλογη απάντηση από τον Πρόεδρο Προκόπη Παυλόπουλο που του έκοψε την φόρα, προσκαλεί καθημερινά στελέχη του ΕΛΙΑΜΕΠ στα πάνελ.
BONUS: Είναι τυχαίο που Άδωνις Γεωργιάδης ως υπουργός χρηματοδότησε το ΕΛΙΑΜΕΠ όπως αποκάλυψε πολιτικός αρχηγός στην Βουλή; (εδώ)
Συνεργασία ΣΚΑΙ – ΕΛΙΑΜΕΠ 17/8/2020: Γιώργος Τζογόπουλος
Συνεργασία ΣΚΑΙ – ΕΛΙΑΜΕΠ 18/8/2020: Μάνος Καραγιάννης
Συνεργασία ΣΚΑΙ – ΕΛΙΑΜΕΠ 17/8/2020: Ευάγγελος Βενέτης
Διαβάστε τις θέσεις το ΕΛΙΑΜΕΠ από το 2011 – Σαν να γράφτηκαν σήμερα με το Oruc Reis
Μεγίστη ανευθυνότητα και αδικαιολόγητα υπέρμετρη αισιοδοξία
Του Ιωαννη Ν. Γρηγοριαδη*
Το ξαφνικό ενδιαφέρον μερίδος της εγχωρίου αρθρογραφίας για τη χάραξη της ελληνικής αποκλειστικής οικονομικής ζώνης (ΑΟΖ) στην περιοχή του Καστελλορίζου (Μεγίστης επί το ελληνικότερον) παρουσιάζεται σαν να προασπίζει ζωτικά εθνικά συμφέροντα. Στην πραγματικότητα, είναι μία ακόμη προσπάθεια εκτροχιασμού μιας ούτως ή άλλως δύσκολης διαπραγματεύσεως για τη διευθέτηση των ελληνοτουρκικών διαφορών στο Αιγαίο και στην Ανατ. Μεσόγειο. Αυτό όμως που πραγματικά εκπλήσσει είναι η προχειρότης των ισχυρισμών και των χαρακτηρισμών. Ενδεικτικά, και στον βαθμό που επιτρέπει ο περιορισμένος χώρος της επιφυλλίδος αυτής: Η αντικατάσταση της αναφοράς στο Καστελλόριζο με τον όρο «νησιωτικό σύμπλεγμα του Καστελλορίζου» προφανώς αποσκοπεί στην ενίσχυση της επιχειρηματολογίας για τη διεκδίκηση δεκάδων χιλιάδων τετραγωνικών χιλιομέτρων ΑΟΖ για μία νήσο εκτάσεως 12 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Ωστόσο, μια απλή ματιά στον χάρτη της περιοχής αποκαλύπτει ότι το νησιωτικό σύμπλεγμα της Μεγίστης δεν ανήκει εξ ολοκλήρου στην Ελλάδα. Πέραν της Μεγίστης, του Αγίου Γεωργίου (Ρω), της Στρογγυλής και μερικών βραχονησίδων στην είσοδο του λιμένος της Μεγίστης, υπάρχουν οι νήσοι Καράβολα (Κέκοβα), Αλιμενταριά, Δασειά και πολλές βραχονησίδες οι οποίες παραχωρήθηκαν στην Τουρκία βάσει της ιταλοτουρκικής συμφωνίας του 1932. Προκαλεί πραγματικά έκπληξη πώς «διακεκριμένοι ακαδημαϊκοί και ειδικοί επί του διεθνούς δικαίου» οι οποίοι διετύπωσαν και προτάσεις για την οριοθέτηση των θαλασσίων συνόρων της Ελλάδος δεν μπήκαν στον κόπο καν να μελετήσουν την ιταλοτουρκική συμφωνία του 1932 ή έστω να δουν ένα χάρτη της περιοχής στο Διαδίκτυο. Είναι και αυτή μια άποψη περί υπευθυνότητος. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ Πρωτοσελιδα – Ειδήσεις