Οι επιχειρήσεις διαμορφώνονται κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν του επιχειρηματία. Οπως κάθε κατάστημα στην αγορά απηχεί τις φιλοδοξίες, τις δεξιότητες, τις προτιμήσεις, τις αρχές και τις αξίες του καταστηματάρχη έτσι και οι ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί και τα έντυπα ΜΜΕ δημιουργούνται με βάση τις προδιαγραφές που θέτει έκαστος εκδότης.
Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο υπάρχει πρόσωπο που ευθύνεται για όσα βλέπουμε στον τηλεοπτικό σταθμό Σκάι. Ο «Μεγάλος Αδελφός» στον Σκάι είναι ο ιδιοκτήτης, ο Γιάννης Αλαφούζος. Εκείνος φέρει την πρώτη και την τελική ευθύνη για το περιεχόμενο των προγραμμάτων του τηλεοπτικού και του ραδιοφωνικού σταθμού του και των δημοσιευμάτων στα έντυπά του.
Ο Γιάννης Αλαφούζος είναι εκείνος που χαράσσει τη ρότα, γράφει και υπογράφει το παρόν και το μέλλον των ΜΜΕ του. Εκείνος χρεώνεται με τα τουρκοσίριαλ, εκείνος έλαβε τις αποφάσεις για τις συμπαραγωγές και τις συνεργασίες με τον Τούρκο καναλάρχη και φίλο του Ερντογάν, Ατζούν Ιλιτζαλί, εκείνος επέλεξε να ακολουθήσουν σκληρή μνημονιακή γραμμή τα Μέσα που ελέγχει κι εκείνος αποφασίζει για την πολιτική γραμμή που παρακολουθούμε καθημερινά να ακολουθείται πιστά από το δημοσιογραφικό δυναμικό που μισθοδοτεί.
Η αθλιότητα που εξέμεσε ο τηλεοπτικός σταθμός Σκάι εναντίον του ελληνικού τηλεοπτικού κοινού μέσω του χυδαίου ριάλιτι «Big Brother» δεν είναι ουρανοκατέβατη ούτε αποτέλεσμα κάποιου καπρίτσιου της τύχης, που αποτέλεσε τη μελανή εξαίρεση σ’ έναν κανόνα ποιότητας.
Η βασική ευθύνη, όμως, για την αντίσταση στην παρακμή δεν είναι του κ. Αλαφούζου. Αυτός έχει δείξει τι θέλει να κάνει με τις συχνότητες που πήρε από το κράτος. Το βάρος της ανατροπής της παρούσας κατάστασης πέφτει στους ώμους των τηλεθεατών. Εκείνοι, αν διαφωνούν με την εικόνα της σήψης που εκπέμπει ο «Big Brother» ας γυρίσουν την πλάτη στα… μαγαζιά του Γιάννη Αλαφούζου.
Φυσικά, οι τηλεθεατές πρέπει να δείξουν την έμπρακτη εναντίωσή τους και στις επιχειρήσεις που στηρίζουν μέσω διαφημιστικών προγραμμάτων αυτού του είδους τις αθλιότητες, με τη διακοπή της αγοράς των προϊόντων τους.
Αυτές οι πράξεις μπορεί να πιάσουν τόπο…
πηγή: «δημοκρατία»