The Bond Trader
Τις έξι τελευταίες μέρες ήμουν Ευρώπη και Αμερική. Έφυγα για δουλειά και έτσι είχα την ευκαιρία και δουλειά να κάνω και να πάρω μια ανάσα από την συνεχή αγωνία «τι θα γίνει αύριο στην χώρα μου»; Είναι δύσκολο να μην αφοσιωθείς με όλο σου το είναι σ’ αυτή την ερώτηση δεδομένου της κατάστασης που επικρατεί όταν είσαι εδώ.
Στο ταξίδι αυτό συνάντησα πολλούς Έλληνες και ξένους παράγοντες των αγορών. Σ’ αρκετά πράγματα συμφωνούν όλοι.
Πρώτον τα μετρά δεν είναι αρκετά και θα χρειαστούν κι αλλά. Ο Παπακωνσταντινου είπε στη βουλή ότι δεν χρειάζονται αλλά μετρά. Ας φέρει στην Βουλή τους αριθμούς να μας πει πως το 2011 θα έχει την πιθανότητα να έχει έλλειμμα 4% με αρνητικούς ρυθμούς ανάπτυξης. Ο Νορβηγό –Τούρκος μας προειδοποίησε.
Δεύτερον. ΦΤΑΙΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ.
Ο τρόπος που χειρίστηκε ο ΓΑΠ και ο ΓΚ την όλη κατάσταση είναι για κλάματα. Αρκετά από τα άτομα που είδα αγαπούν την Ελλάδα – ήταν και αρκετοί Έλληνες- και κανείς δεν μπορεί να πιστέψει ότι το μίσος και η κακία των δυο αυτών ανθρώπων προς τους πολιτικούς τους αντιπάλους τους οδήγησε να κάνουν πράγματα που γύρισαν μπούμερανγκ και χτύπησαν την χώρα. Η “χώρα πτώχευσε” ήταν η αρχή του τέλους.
Όντως υπάρχει μεγάλη ανησυχία για την χωρά όμως πολύ κόσμος την αγαπά- όσο παράξενο και αν φαίνετε. Αλλά είναι όνειρο θερινής νυκτός να πιστεύεις ότι οι χώρες είναι ανεξάρτητες από την αγορά. Όταν ξοδεύεις περισσότερα από ότι παράγεις και νομίζεις ότι ποτέ δεν θα έρθει ο λογαριασμός μια μέρα , μην κατηγορείς την αγορά όταν έρθει η στιγμή που σου ζητά πίσω αυτά που εσύ πήρες ( ιδίως όταν οι όροι ήταν σωστοί). Ο ΓΑΠ διαλαλεί παντού ότι η δύναμη της αγοράς πρέπει να περιοριστεί. Μέγα λάθος. Να το έλεγε αυτό από το 1994 και μετά όταν ήταν υπουργός και να ύψωνε την φωνή του όταν οι κυβερνήσεις ΤΟΥ δανειζόντουσαν κατά συρροή. Τώρα είναι αργά. Το μόνο που κάνει με μια τέτοια λογική είναι να οδηγήσει την χώρα σε καινούργιες περιπέτειες.
Βλέποντας τηλεόραση στη νέα Υόρκη με ένα φίλο γύρισε και μου είπε «μου θυμίζει Παπανδρέου – Παπουτσή». Η σκηνή που βλέπαμε ήταν δυο αστυνομικοί ένας κάλος και ένας κακός που έκαναν ανάκριση. Ο φίλος που είναι ψυχολόγος και μου εξήγησε τον ρολό του Παπουτσή.
Ανακοινώνουν άσχημα μετρά.
Ο Παπουτσής αναλαμβάνει τον ρολό του καλού. Φωνάζει ότι δήθεν υπερασπίζετε το δίκαιου του κόσμου. Το γραφούν οι εφημερίδες. Ο κόσμος νομίζει ότι υπάρχει κάποιος που υπερασπίζετε τα δικαιώματα του και δημιουργείτε η ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ στον κόσμο ότι τώρα δεν χρειάζεται να κάνει τίποτα διότι υπάρχει κάποιος που υπερασπίζει τα δικαιώματα του. Όσο πιο χειρότερα τα μετρά τόσο πιο πολύ θα φωνάζει ο Παπουτσής.
Αυτό το καραγκιοζλίκι πρέπει να σταματήσει. Αν είναι αντίθετος ας παραιτηθεί
Αλλιώς μας δουλεύει… κάποιος πρέπει να του πει “shut up or get off the χέστρα”
Σήμερα το βράδυ παρακολούθησα τα νέα όπου ο ΓΑΠ και ο Nicholas έδιναν κοινή συνέντευξη. Κουβέντες χωρίς νόημα, αερολογίες, όπιομ για να κοιμίσουν τον κόσμο. Αν είναι αλήθεια ότι υπάρχει κάτι που θα κάνουν γιατί δεν το ενεργοποίησαν και η Ελλάδα αναγκάστηκε να δανειστεί 5 000 000 000 με 300 bb ψηλότερα; Το έξτρα κόστος αυτού του δανεισμού για ένα χρόνο είναι 150 000 000. Πόσα επιδόματα θα χρειαστούν να κόψουν για να καλύψουν την διαφορά;
Τελικά μια σκέψη που πέρασε από το μυαλό μου όταν άκουσα για την κύριο Γλέζο.
Η θρησκεία μας λέει ότι δεν ξέρεις πόσο καλή η άσχημη ήταν η ζωή σου μέχρι έως ότου έρθει η τελευταία σου στιγμή. Μόλις πριν πεθάνεις.
Με τον κύριο Γλέζο δεν ξέρουμε πόσο μεγάλος ήρωας θα πεθάνει γιατί κάθε μέρα κάνει κάτι ηρωικό. Με μεγάλο σεβασμό και αγάπη από όλους μας.