του Χρυσόστομου Τσιρίδη
Το γεγονός της διάκρισης έχει ενδιαφέρον, ΩΣ τρόπος ΣΚΕΨΗΣ του ίδιου του Ποιητή. Ουσιαστικά ως ΠΡΟΗΓΜΕΝΟ επίπεδο Πολιτισμού:
Η “εργασία” από τυχαία, ενστικτώδης, περιπτωσιακή δραστηριότητα ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ, έχει πάρει πλήθοςΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΩΝ μορφών (=ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ) σε αντικείμενο, κανόνες, φορείς και ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ απήχηση, η οποία αποτελεί και το βασικό ΚΡΙΤΗΡΙΟ ιεράρχησης.
.
Να το χαρακτηρίσω (ΚΑΙ)”επίκαιρο” το θέμα, λόγω της πρόσφατης ανακοίνωσης των εισαγόμενων στα Πανεπιστήμια.
Η επαγγελματική τους πορεία και αξιολόγηση, στην συνέχεια, είναι το ζητούμενο.
.
Τα επαγγέλματα που αναφέρονται άμεσα ή…υπονοούνται στον Όμηρο είναι δεκάδες δεκάδων. Λίστα ατελείωτη, χωρίς υπερβολή.ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΟ μιας ζωντανής και δραστήριας ΟΜΗΡΙΚΗΣ Κοινωνίας, ως σημαντικότατο ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ Υπόβαθρο του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ πολιτισμού.
.
Ο ίδιος όμως ο Έλληνας Ποιητής “ξεχωρίζει” τα εξής επαγγέλματα ως ιδιαίτερα πετυχημένα και περιζήτητα..
1) μάντης
2) γιατρός
3)”τέκτονας δούρων” (“ξυλουργός” μεταφράζει ο ΕΦΤΑΛΙΩΤΗΣ / “μαραγκός” μεταφράζουν Καζαντζάκης-Κακριδής κλπ)
4) αοιδός- ραψωδός (ΕΙΚΟΝΑ).
.
Τα 4 αυτά επαγγέλματα ο Όμηρος τα αναφέρει εδώ, ως ισότιμα-ισάξια, χωρίς ιεράρχηση δηλαδή, (λ.χ ξυλουργός- γιατρός).
.
Σε στίχους ΠΑΝΤΩΣ της ΙΛΙΑΔΑΣ αναφέρει ως κορυφαίο το ιατρικό επάγγελμα.
“Ιητρός γαρ ανήρ πολλών αντάξιος άλλων” (ΙΛΙΑΔΑ Ραψ Λ).
.
Υ.Γ Γιατί όμως και πώς “ξεχωρίζει” ο ίδιος ο Όμηρος ΑΥΤΑ τα επαγγέλματα;
.
Για την απάντηση, να προϊδεάσω μόνο, λέγοντας ένα χαρακτηριστικό ΑΝΑΛΟΓΟ από την εποχή μας:
.
Την περίοδο ακμής της ΚΑΠΕΡΓΑΣΙΑΣ στην Μέκκα του Καπνού ΚΑΒΑΛΑ (πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα), οι καπνοτεχνίτες, σύμφωνα με μαρτυρία συνδικαλιστή καπνεργάτη, θεωρούνταν ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΣ “ανώτεροι” από τους δημόσιους υπαλλήλους και τους τραπεζικούς. Νομίζω ότι βοηθάει.