Σε εξέλιξη βρίσκονται πυρετώδεις διαβουλεύσεις μεταξύ των χωρών μελών του ΝΑΤΟ προκειμένου να αρθούν οι αντιρρήσεις της Τουρκίας (και η απειλή του βέτο) για την ένταξη της Φινλανδίας και της Σουηδίας στη Συμμαχία, με τις δύο χώρες να καταθέτουν σήμερα κι επίσημα στον Γενς Στόλτενμπεργκ τα αιτήματα ένταξης.
Η επίσκεψη του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου στην Ουάσιγκτον είναι καθοριστική για το μέλλον και των δύο υπό ένταξη χωρών, αλλά και για το δικό μας, αφού στο μεγάλο παζάρι με τις ΗΠΑ (για να καμφθούν οι τουρκικές αντιδράσεις), υπάρχει σοβαρή πιθανότητα η Ελλάδα να καταλήξει με το… Ζονκ.
«Ελπίζουμε να πραγματοποιήσουμε μια συνάντηση σε επίπεδο ηγετών φέτος. Ελπίζω να μπορέσουμε να λύσουμε ή να μειώσουμε τα προβλήματα μέσω αυτού του μηχανισμού, με γνώμονα πάντα το αποτέλεσμα. Μπορούμε να βελτιώσουμε τη συνεργασία μας», είπε ο Τσαβούσογλου από τις ΗΠΑ λίγο πριν τη συνάντησή του με τον Άντονι Μπλίνκεν.
Η αρνητική στάση της Τουρκίας ενάντια στην ένταξη των δύο σκανδιναβικών κρατών ενέτεινε τη συζήτηση για το μέλλον του ΝΑΤΟ, την πιθανή ένταξη των δύο κρατών και το μέλλον των ενδοΝΑΤΟϊκών σχέσεων.
Οι πέντε λόγοι των τουρκικών αντιρρήσεων
Η φιλοκυβερνητική εφημερίδα Sabah σε άρθρο της αναλύει τους κύριους λόγους για την αντίθεση της Τουρκίας στην ένταξη της Σουηδίας και της Φινλανδίας, ενώ δεν χάνει ευκαιρία να αφήσει αιχμές κατά της ΕΕ.
Η αναφορά στην Ελλάδα φυσικά δεν λείπει, ενώ προτείνεται και η διεξαγωγή δημοψηφίσματος για να αποφασιστεί η στάση της Άγκυρας!
Μάλιστα, σημειώνεται χαρακτηριστικά ότι «όλα τα μέρη πρέπει να καταλάβουν, ωστόσο, ότι η Τουρκία δεν θα κατευναστεί από κενές υποσχέσεις», ενώ μεταξύ άλλων σχολιάζεται και το εξής για τις τουρκικές απαιτήσεις:
«Είναι λογικό και δίκαιο για την Τουρκία, η οποία έμεινε να αντιμετωπίσει μόνη τη Ρωσία κατά τη διάρκεια του συριακού εμφυλίου πολέμου και έπρεπε να αντιμετωπίσει τρομοκρατικές ομάδες και Σύρους πρόσφυγες σχεδόν χωρίς βοήθεια, να απαιτήσει ορισμένα θετικά βήματα από το ΝΑΤΟ και τα σχετικά κράτη κατά τη νέα αυτή περίοδο πιθανής επέκτασης. Η πραγματοποίηση τέτοιων ρυθμίσεων θα συμβάλει επίσης στην ακεραιότητα και την αποτελεσματικότητα του ΝΑΤΟ. Υπό αυτή την έννοια, θα ήταν σοβαρό λάθος για ορισμένες δυτικές κυβερνήσεις να αντιμετωπίσουν την αντίρρηση της Άγκυρας ως ένδειξη ότι η Τουρκία αντιπροσωπεύει πρόβλημα για το ΝΑΤΟ».
Γράφει ακόμα η Sabah:
Ως μέλος του ΝΑΤΟ από το 1952, η Τουρκία έχει το δικαίωμα να ασκήσει βέτο στο αίτημα της Σουηδίας και της Φινλανδίας για ένταξη στο ΝΑΤΟ, καθώς η συνθήκη του ΝΑΤΟ απαιτεί την έγκριση κάθε κράτους μέλους για οποιαδήποτε νέα ένταξη. Από την τουρκική σκοπιά, μπορεί κανείς εύκολα να δει και να καταλάβει γιατί η Τουρκία αντιτίθεται στην πιθανή ένταξη των δύο κρατών.
Καταρχάς, πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι η Τουρκία δεν αντιτίθεται στη διεύρυνση του ΝΑΤΟ προς Ανατολάς. Η Τουρκία έχει υποστηρίξει γενικά τον επεκτατισμό του ΝΑΤΟ. Ωστόσο, αφού ορισμένα κορυφαία μέλη του ΝΑΤΟ άρχισαν να διαχωρίζουν την Τουρκία και παρέμειναν αδιάφορα για τις ανησυχίες της Τουρκίας για την ασφάλεια, η Άγκυρα αποφάσισε να αμφισβητήσει ορισμένες κινήσεις του ΝΑΤΟ, όπως η ενίσχυση της στρατιωτικής παρουσίας του στα κράτη της Βαλτικής.
Δεύτερον, η Τουρκία έχει υποφέρει πολύ από μια προηγούμενη εμπειρία όταν η στρατιωτική κυβέρνηση με επικεφαλής τον αείμνηστο στρατηγό Κενάν Εβρέν αποδέχτηκε την επιστροφή της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ το 1980. Ήταν μια εντελώς αντιπαραγωγική κίνηση. Η αποδοχή της Ελλάδας από την Τουρκία οδήγησε την Αθήνα να μπλοκάρει κάθε φιλοτουρκική πολιτική τόσο στο ΝΑΤΟ όσο και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, της οποίας έγινε μέλος το 1981. Ως εκ τούτου, ο Ερντογάν εξήγησε ξεκάθαρα ότι «δεν θέλουμε να μας χτυπήσουν ξανά από το ίδιο μέρος που χτυπηθήκαμε πριν». Με αυτή τη δήλωση αναφερόταν στην επιστροφή της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ το 1980. Η σημερινή τουρκική κυβέρνηση δεν θέλει να επαναλάβει το ίδιο λάθος. Για την Άγκυρα, ένα από τα μέσα για να ξεπεραστούν οι εσωτερικές και εξωτερικές πιέσεις είναι η καθιέρωση δημοψηφίσματος για το θέμα. Η Άγκυρα μπορεί να ρωτήσει τον τουρκικό λαό εάν θα αποδεχθεί την ένταξη αυτών των δύο χωρών ή όχι.
Τρίτον, η Τουρκία δεν θα επιτρέψει την ένταξη αυτών των δύο κρατών ενώ υποστηρίζουν αντιτουρκικούς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων των τρομοκρατικών οργανώσεων. Το παρελθόν της Σουηδίας είναι ιδιαίτερα προβληματικό λόγω της θέσης της ως ασφαλούς καταφυγίου για τις αντιτουρκικές πολιτικές ομάδες. Και τα δύο κράτη υποστηρίζουν το PKK, την Γκιουλενιστική Τρομοκρατική Ομάδα (FETÖ) και τους μαχητές του Επαναστατικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Μετώπου (DHKP-C) και τους επιτρέπουν να διεξάγουν αντιτουρκική δραστηριότητα. Επιπλέον, η Σουηδία επιβάλλει εμπάργκο κατά της Τουρκίας, κυρίως λόγω της αντίθεσης της Άγκυρας στις τρομοκρατικές οργανώσεις.
Τέταρτον, οι Σκανδιναβικές χώρες βρίσκονταν σε μια σχετικά ασφαλή περιοχή. Είναι γνωστά ως στρατιωτικά ασφαλή, πολιτικά σταθερά και οικονομικά προηγμένα κράτη που δεν χρειάζεται να ανησυχούν για το μέλλον τους. Ως εκ τούτου, η Σουηδία και η Φινλανδία είχαν θεωρήσει την ένταξη τους στο ΝΑΤΟ άσκοπα προκλητική για τη Ρωσία και δεν προσπάθησαν να γίνουν μέλη του ΝΑΤΟ. Ωστόσο, με την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, η ανησυχία τους έχει αυξηθεί και αποφάσισαν να λάβουν προληπτικά μέτρα έναντι του πιθανού ρωσικού επεκτατισμού. Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία οδήγησε σε μια παραδειγματική αλλαγή στην ασφάλεια αυτών των δύο κρατών. Τώρα, αισθάνονται υποχρεωμένοι να έχουν περαιτέρω ευθυγραμμίσεις ασφαλείας με πιο ισχυρά κράτη όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο. Με άλλα λόγια, δεν θεωρούν την ΕΕ επαρκώς αποτρεπτικό θεσμό.
Πέμπτον, οι σκανδιναβικές χώρες ήταν απρόθυμες να μοιραστούν τα βάρη με άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Αυτή η απροθυμία οδήγησε στη δημιουργία ενός νέου ρήγματος εντός της Ευρώπης, του ρήγματος μεταξύ του Βορρά και του Νότου. Τα σχετικά σταθερά, ευημερούντα και ασφαλή σκανδιναβικά κράτη δεν ήθελαν/δεν θέλουν να αναλάβουν καμία ευθύνη στον αγώνα ενάντια στην παγκόσμια οικονομική κρίση ή την αυξανόμενη προσφυγική κρίση.
Προειδοποιήσεις στο NATO και νέα αναφορά στην Ελλάδα!
Καταλήγοντας το σχετικό άρθρο, η τουρκική εφημερίδα αναφέρεται στις ανησυχίες της Άγκυρας και προειδοποιεί το NATO:
«… Εάν οι πολιτικές του ΝΑΤΟ αρχίσουν να δημιουργούν αρνητική ατμόσφαιρα για την Τουρκία, η Άγκυρα θα αισθανθεί υποχρεωμένη να λάβει τα απαραίτητα μέτρα. Τα άλλα μέλη του ΝΑΤΟ θα πρέπει να κατανοήσουν την ανησυχία και τη θέση της Τουρκίας. Η Άγκυρα έχει ζητήσει εύλογες διαπραγματεύσεις με άλλα κράτη μέλη και έχει τις δικές της δικαιολογίες για το ότι δεν επιτρέπει την υποψηφιότητα για ένταξη της Σουηδίας και της Φινλανδίας υπό τις τρέχουσες συνθήκες».
Κλείνοντας η Sabah κάνει νέα αναφορά στην Ελλάδα, αυτή τη φορά γράφοντας για τα Σκόπια, τα οποία αποκαλεί ‘Μακεδονία’:
«Τέλος, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Ελλάδα ανάγκασε την πΓΔΜ να αλλάξει το όνομά της σε Βόρεια Μακεδονία για να γίνει μέλος του ΝΑΤΟ. Η Ελλάδα μπλόκαρε τη ‘Μακεδονία’ για 12 χρόνια, από το 2008 έως το 2020 και την ανάγκασε να αποδεχτεί τους όρους της, την αλλαγή του ονόματος του κράτους. Οι μεροληπτικές αντιτουρκικές ερμηνείες δεν θα ωφελήσουν τη συμμαχία του ΝΑΤΟ, η ύπαρξη της οποίας αμφισβητήθηκε από χώρες της ηπειρωτικής Ευρώπης όπως η Γαλλία».
Ο δεκάλογος των απαιτήσεων
Η Τουρκία έχει ετοιμάσει και λίστα με τις απαιτήσεις της που πρέπει να ικανοποιηθούν για να πει το «ναι» σε Σουηδία και Φινλανδία και τη λίστα αυτή τη δημοσιοποίησε η Sabah.
Περιλαμβάνει δέκα σημεία:
Σουηδία και η Φινλανδία πρέπει να «αποφασίσουν για μια θέση» σχετικά με το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (PKK), το οποίο η Τουρκία θεωρεί τρομοκρατική οργάνωση.
Να αποτρέψουν τη διεξαγωγή εκδηλώσεων στα κοινοβούλιά τους από άτομα που συνδέονται με τρομοκρατικές δομές, εννοώντας φιλοκουρδικές οργανώσεις.
Να σταματήσουν τη φερόμενη από τους Τούρκους παροχή υλικής βοήθειας στις λεγόμενες Δυνάμεις Λαϊκής Αυτοάμυνας (SNS) στη Συρία, οι οποίες συνδέονται κατά την Άγκυρα με το PKK
Να επιταχύνουν την έκδοση στην Τουρκία προσώπων που συνδέονται με «τρομοκράτες».
Να σταματήσουν τις επαφές με εκπροσώπους κουρδικών ομάδων που δρουν στο Ιράκ και τη Συρία.
Να διακόψουν τους δεσμούς τους με φυγόδικα και καταζητούμενα μέλη της FETO (της οργάνωσης Φετουλάχ Γκιουλέν) που φέονται να εμπλέκονται στην απόπειρα πραξικοπήματος του 2016 στην Τουρκία.
Να μην λάβουν μέτρα κατά της εθνικής ασφάλειας της Τουρκίας.
Να καθιερώσουν τακτικές επαφές και συνεργασία για την καταπολέμηση της «τρομοκρατίας», όπως εννοούν οι Τούρκοι τον απελευθερωτικό αγώνα των Κούρδων.
Να δεσμεύσουν τους τραπεζικούς λογαριασμούς προσώπων και οργανώσεων που συνδέονται με τρομοκρατικές οργανώσεις.
Να μην επιτρέψουν στο έδαφός τους δραστηριότητες μη κυβερνητικών οργανώσεων με αντιτουρκικό προσανατολισμό – πράγμα που θα μπορούσε να αφορά ακόμη και σε κυπριακές οργανώσεις.
Σύμφωνα με τη Sabah, «πρέπει να έχουμε κατά νου ότι οι κρίσεις αντιπροσωπεύουν στιγμές για να αδράξουμε νέες ευκαιρίες. Ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν προσφέρει έτσι στους δυτικούς ηγέτες την ευκαιρία να διασφαλίσουν ότι το ΝΑΤΟ θα γίνει ένας οργανισμός που αντιμετωπίζει τις ανησυχίες για την ασφάλεια όλων των κρατών μελών. Αντί να συμμετέχουν σε μια ιδεολογικά φορτισμένη συζήτηση για την Τουρκία, το δυτικό κοινό θα πρέπει να επικεντρωθεί σε αυτό το γεγονός»! Πρωτοσελιδα – Ειδήσεις