Ο Γεώργιος Κωτούλας (1906 – 5 Ιουνίου 1942) ήταν Έλληνας αξιωματικός του Λιμενικού Σώματος.
Γεννήθηκε στην Καρδίτσα και κατατάχθηκε στο Λιμενικό Σώμα το 1927. Το 1935 προήχθη σε υποπλοίαρχο ενώ κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο αποτέλεσε τον σύνδεσμο μεταξύ ΓΕΝ και Λ.Σ.
Κατά τη διάρκεια της κατοχής ο Κωτούλας μαζί με τον Ηλία Καζάκο οργάνωναν φυγαδεύσεις προς την Μέση Ανατολή.
Η Γκεστάπο πληροφορούμενη σχετικά με την δράση τους άρχισε να τους παρακολουθεί. Φοβούμενοι για την ζωή τους αποφάσισαν να εγκαταλείψουν την Ελλάδα. Την 1η Απριλίου του 1942 προσπάθησαν να διαφύγουν από τον Πειραιά κρυφά για το εξωτερικό. Συνελήφθησαν όμως και φυλακίστηκαν στις φυλακές Αβερωφ.
Ο Κωτούλας παρά τα βασανιστήρια στα οποία υποβλήθηκε, προκειμένου να αποκαλύψει συνεργούς του, δεν υπέκυψε. Τον Μάιο μεταφέρθηκε στις φυλακές Βουλιαγμένης ενώ λίγες μέρες αργότερα του ανακοινώθηκε ότι εθεωρείτο όμηρος, γεγονός που σήμαινε ότι σε περίπτωση δολιοφθοράς θα εκτελείτο.
Την 4η Ιουνίου σημειώθηκε σαμποτάζ στα Λιόσια. Στις 5 Ιουνίου μαζί με άλλους, συμπεριλαμβανομένου και το Καζάκου, οδηγήθηκε στο σκοπευτήριο της Καισαριανής. Δεν δέχτηκε να του καλύψουν τα μάτια ενώ κατά την εκτέλεση φώναζε συνθήματα υπέρ της Ελλάδας.
Το Λιμενικό Σώμα τον τίμησε αμέσως μετά την απελευθέρωση. Προς τιμήν του, δόθηκε το όνομα του στο πρώτο λιμενικό κέντρο εκπαίδευσης, στο οποίο και τοποθετήθηκε η προτομή του. Επίσης του απονεμήθηκε, έστω και μετά θάνατον, ο βαθμός του πλωτάρχη, ο πολεμικός σταυρός Γ΄ τάξης, ενώ το όνομά του έφερε παλαιότερα και μηχανοκίνητη μεταλλική ακταιωρός του Λιμενικού Σώματος.
Ηλίας Καζάκος
Ο Ηλίας Καζάκος (1905 – 5 Ιουνίου 1942) ήταν Έλληνας αξιωματικός του Λιμενικού Σώματος.
Γεννήθηκε στις Άνω Μπουτίνες Μεσολογγίου και κατατάχθηκε στη σχολή Ναυτικών Δοκίμων απ’ όπου αποφοίτησε το 1929. Το 1939 τοποθετήθηκε λιμενάρχης Μυτιλήνης, φέροντας τον βαθμό του υποπλοιάρχου. Με την έλευση των Γερμανών, ο Καζάκος συγκρότησε δική του οργάνωση, η οποία κύριο σκοπό είχε την φυγάδευση Ελλήνων και ξένων στο εξωτερικό, και συγκεκριμένα στη Μέση Ανατολή.
Υπολογίζεται ότι κατά τη διάρκεια της δράσης του 1000 άτομα φυγαδεύθηκαν στο εξωτερικό. Η δράση του αυτή προδόθηκε στην Γκεστάπο. Μαζί με τον Γεώργιο Κωτούλα επιχείρησαν να διαφύγουν στο εξωτερικό μέσω Πειραιά. Οι Γερμανοί όμως του συνέλαβαν και τους φυλάκισαν στις φυλακές Αβέρωφ. Παρά τα βασανιστήρια στα οποία υποβλήθηκε δεν αποκάλυψε τους συνεργάτες του. Στη συνέχεια οδηγήθηκε στις φυλακές Βουλιαγμένης, όπου του ανακοινώθηκε λίγες μέρες αργότερα ότι κρατείτο ως όμηρος και ότι σε περίπτωση οποιασδήποτε δολιοφθοράς θα εκτελείτο.
Στις 5 Ιουνίου, αφού είχε πραγματοποιηθεί σαμποτάζ στα Λιόσια, οδηγήθηκε στο σκοπευτήριο Καισαριανής μαζί με άλλα άτομα, συμπεριλαμβανομένου του φίλου και συνεργάτη του, Γεωργίου Κωτούλα, για να εκτελεστεί. Αρνήθηκε να του καλύψουν τα μάτια κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης.
Μεταθανάτια του απονεμήθηκε ο βαθμός του πλωτάρχη και τιμήθηκε με τον πολεμικό σταυρό Γ΄ τάξης. Στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων υπάρχει αναμνηστική πλάκα για να υπενθυμίζει την θυσία του Καζάκου. Επίσης ο δήμος Μυτιλήνης έχει δώσει σε δρόμο της πόλης το το ονοματέπωνυμό του ενώ στο λιμεναρχείο Μυτιλήνης υπάρχει η προτομή του.
Το όνομά του έφερε επίσης παλαιότερη μηχανοκίνητη μεταλλική ακταιωρός του Λιμενικού Σώματος. Σήμερα το όνομα του φέρει Περιπολικό Πλοίο τύπου «ABEKING».
Ο Καζάκος έγραψε επιστολή η οποία απευθυνόταν προς τους Αξιωματικούς συναδέλφους του:
«Εν όψει των ολίγων ωρών της υπολοίπου ζωής μου απευθύνω τον ύστατον και θερμότατον χαιρετισμόν, ευχόμενος εις όλους μαζί και εις ένα έκαστον ευτυχίαν, ευδαιμονίαν και εκπλήρωσιν ονείρων και πόθων. Χειροπιαστά με τον συνάδελφον Κωτούλαν, χέρι με χέρι γράφομεν και ευχόμεθα υπερήφανοι και ψύχραιμοι εις όλα και δι όλα».
Επίσης, ο Κωτούλας έγραφε σε ένα σημείωμά του:
«θεία είναι η δάφνη, μια φορά κανείς πεθαίνει. Η ζωή του ατόμου δεν έχει τόσο μεγάλη αξία. Πάνω από αυτήν είναι η πατρίδα, η τιμή, η ιδέα».
Και εις τον αδελφόν του έγραφε:
‘Πεθαίνω με το όνομα της γλυκείας Ελλάδος στα χείλη. Η τύχη με κυνήγησε τα τελευταία χρόνια, την ευχαριστώ όμως που μου έδωσε την ευκαιρία να προσφέρω την ζωήν μου για την Πατρίδα, την οποίαν οραματίζομαι μεγάλην».