Οι αποφάσεις για την πολεμική βοήθεια λαμβάνονται και ανακοινώνονται από εξωτερικούς παράγοντες, και η κυβέρνηση απλά τις εφαρμόζει
Από τα χείλη του Γερμανού καγκελαρίου Όλαφ Σολτς πληροφορήθηκαν οι Έλληνες πολίτες την παραχώρηση, άγνωστου προς το παρόν, αριθμού Τεθωρακισμένων Οχημάτων Μάχης (ΤΟΜΑ) BMP-1 στην Ουκρανία.
Του Περικλή Ζορζοβίλη
Σύμφωνα με τις δηλώσεις Σολτς, που έγιναν στις 31 Μαΐου, κατά τη διάρκεια της έκτακτης συνόδου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, η Γερμανία θα έλθει σε «αρραβώνα» (Ringtausch: ανταλλαγή δαχτυλιδιών) για την ανταλλαγή αρμάτων με την Ελλάδα, η οποία θα παραδώσει στην Ουκρανία παλαιότερα, σοβιετικής εποχής, άρματα και θα λάβει προς αντικατάστασή τους σύγχρονα γερμανικά οχήματα μάχης πεζικού. Ας σημειωθεί ότι, μισή ώρα πριν από την ανακοίνωση του «αρραβώνα», είχαν προηγηθεί οι δηλώσεις του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, όπου ουδεμία αναφορά στο ζήτημα υπήρξε.
Μετά τις ανακοινώσεις Σολτς, το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας υποχρεώθηκε ασθμαίνον στην έκδοση ανακοίνωσης Τύπου, ώστε οι πολίτες να ενημερωθούν από την κυβέρνηση της χώρας τους για τις αποφάσεις που έχουν ληφθεί, οι οποίες άπτονται τόσο της εθνικής άμυνας όσο και των διεθνών σχέσεων της χώρας. «Από το υπουργείο Εθνικής Αμυνας γίνεται γνωστό ότι, κατόπιν προηγουμένων συζητήσεων και μετά τη σημερινή συνάντηση του πρωθυπουργού κ. Κυριάκου Μητσοτάκη με τον καγκελάριο της Γερμανίας κ. Ολαφ Σολτς (Olaf Scholz), συμφωνήθηκε η παραχώρηση Τεθωρακισμένων Οχημάτων Μάχης ανατολικογερμανικής προελεύσεως τύπου ΒΜΡ-1 (παραλαβής 1994), προκειμένου να σταλούν στην Ουκρανία, και η ταυτόχρονη αντικατάστασή τους με ίσο αριθμό Τεθωρακισμένων Οχημάτων Μάχης γερμανικής κατασκευής τύπου Marder. Οι λεπτομέρειες θα διευθετηθούν στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα ανάμεσα στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας και το Ομοσπονδιακό Υπουργείο Αμυνας της Γερμανίας, προκειμένου η συμφωνία να τεθεί το ταχύτερο δυνατό σε εφαρμογή» αναφέρεται στη σχετική ανακοίνωση.
Πρόκειται για το δεύτερο περιστατικό μετά την ανακοίνωση, στις 23 Μαΐου, του υπουργού Αμυνας των ΗΠΑ Λόιντ Τζ. Οστιν ότι «Ιταλία, Ελλάδα, Νορβηγία και Πολωνία ανακοίνωσαν κρίσιμες (για τις ουκρανικές ανάγκες) δωρεές συστημάτων και πυρομαχικών πυροβολικού».
Είναι πλέον προφανές ότι η κυβέρνηση συνεχίζει απαρέγκλιτα την ίδια πολιτική «συσκότισης», που άρχισε να εφαρμόζει στις 27 Φεβρουαρίου, όταν έγιναν οι πρώτες αποστολές αμυντικού υλικού στην Ουκρανία. Ακόμη και σήμερα, και παρά το γεγονός ότι πολλές χώρες που έστειλαν στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία έχουν προβεί σε λεπτομερείς ανακοινώσεις για το περιεχόμενό της, η ελληνική κυβέρνηση επιμένει να σιωπά. Η στάση αυτή έχει ως αποτέλεσμα να δημιουργείται γόνιμο έδαφος για την ανάπτυξη φημολογιών για το περιεχόμενο της βοήθειας, να καλλιεργείται η πεποίθηση ότι οι σχετικές αποφάσεις λαμβάνονται και ανακοινώνονται από εξωτερικούς παράγοντες και εδώ απλώς εφαρμόζονται και να εγείρονται αμφιβολίες για την ορθότητα της κυβερνητικής επιλογής. Μάλιστα, θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι συνιστά αυτοϋπονόμευση της κυβερνητικής πολιτικής επιλογής.
Σε κάθε περίπτωση, το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι, παρά τις κατά καιρούς κυβερνητικές ανακοινώσεις, η αποστολή στρατιωτικής βοήθειας στην Ουκρανία συνεχίζεται και ότι είναι σχεδόν βέβαιο πως θα συνεχιστεί όσο διαρκεί ο πόλεμος.
Σε ό,τι αφορά τη στρατιωτική βοήθεια που έχει παραχωρηθεί στην Ουκρανία, η έρευνα δείχνει ότι από τις 27 Φεβρουαρίου μέχρι και τα τέλη Απριλίου περιλαμβάνει, σύμφωνα με διάφορες πηγές, τα ακόλουθα υλικά:
Περί τους 1.100 σοβιετικής (ρωσικής) προέλευσης αντιαρματικούς εκτοξευτές RPG-18, περίπου το 5% των 21.500 εκτοξευτών που τη διετία 1993-1994, σύμφωνα με αναφορές εκείνης της περιόδου, είχαν αποκτηθεί από τα αποθέματα του στρατού της πρώην Ανατολικής Γερμανίας
Φυσίγγια διαμετρήματος 7,62 x 51 χλστ. και 7,62 x 39 χλστ. (βάλλονται από τυφέκια Καλάσνικοφ): περί τα 4.000.000 φυσίγγια ανά κατηγορία.
Περί τα 500 τυφέκια εφόδου τύπου Καλάσνικοφ, αριθμός που, αν τελικά οι επίσημες ανακοινώσεις τον επιβεβαιώσουν, είναι εντυπωσιακά μικρός τόσο σε απόλυτο μέγεθος όσο και σε σχέση με τις αρχικές πληροφορίες.
Περί τα 60 (οι αρχικές πληροφορίες ανέφεραν περί τα 35) αμερικανικής προέλευσης εκτοξευόμενα από των ώμο (MANPADS) κατευθυνόμενα βλήματα εδάφους – αέρος Stinger και μικρός αριθμός από σκανδάλες (επί των οποίων προσαρμόζεται το βλήμα ώστε να εκτοξευθεί) του συστήματος.
Περί τις 2.000 ρουκέτες διαμετρήματος 122 χλστ. του συστήματος Πολλαπλού Εκτοξευτή Πυραύλων (ΠΕΠ) τύπου RM-70. Σημειώνεται ότι το 1994 το Πυροβολικό του Ελληνικού Στρατού απέκτησε από τα αποθέματα του πρώην στρατού της Ανατολικής Γερμανίας 150 πολλαπλούς εκτοξευτές πυραύλων (ΠΕΠ) τύπου RM-70, τσεχοσλοβακικής προέλευσης (έκδοση του σοβιετικού BM-21 Grad), και πολλές δεκάδες χιλιάδες ρουκέτες.
Περί τα 20.000 βλήματα πυροβολικού, διαμετρήματος 155 χλστ. Αν και δεν υπάρχουν περαιτέρω πληροφορίες για τον τύπο των βλημάτων, μπορεί με αρκετή βεβαιότητα να υποτεθεί ότι πρόκειται για τα υψηλής εκρηκτικότητας (HE: High Explosive) τύπου M107.
Ας σημειωθεί εδώ ότι στην πάροδο των ετών, στο πλαίσιο της αμερικανικής και γερμανικής βοήθειας, ο Ελληνικός Στρατός έχει παραλάβει μεγάλες ποσότητες βλημάτων του τύπου, στις οποίες θα πρέπει να προστεθούν και τα εγχώριας παραγωγής (από τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα – ΕΑΣ). Επίσης, πρέπει να αναφερθεί ότι τα M107 μπορούν να βληθούν τόσο από τα 118 ρυμουλκούμενα οβιδοβόλα τύπου M777 διαμετρήματος 155 χλστ. που παραχωρήθηκαν στην Ουκρανία από τις ΗΠΑ (108), την Αυστραλία (6) και τον Καναδά (4), τα επίσης ρυμουλκούμενα FH70 (άγνωστος αριθμός παραχωρήθηκε από Ιταλία και Εσθονία), όσο και από τα αυτοκινούμενα ιδίου διαμετρήματος PzH-2000, Caesar και M109, που παραχωρήθηκαν αντίστοιχα από Γερμανία (7), Γαλλία και ΗΠΑ. Προς το παρόν δεν είναι γνωστό αν, μαζί με τα βλήματα, παραχωρήθηκαν προωθητικά γεμίσματα, εμπυρεύματα και πυροσωλήνες.
Τα παραπάνω υλικά έχουν μεταφερθεί με συνολικά 21 πτήσεις αεροσκαφών τακτικών μεταφορών τύπου C-130 Hercules: έξι (τέσσερις που ανακοινώθηκαν επίσημα και δύο επιπλέον που είχε αποκαλύψει η «δημοκρατία») με αεροσκάφη της Πολεμικής Αεροπορίας, 10 με αεροσκάφη της Βασιλικής Αεροπορίας του Καναδά και πέντε με αεροσκάφη της Βασιλικής Αεροπορίας της Νέας Ζηλανδίας, αφού, όπως έγινε γνωστό, τα ελληνικά C-130 καθηλώθηκαν λόγω συμπλήρωσης ορίου ωρών πτήσης και απαιτείτο η συντήρησή τους. Πρωτοσελιδα – Ειδήσεις