Η Στρατικοποίηση των νήσων του Αρχιπελάγους και η 4η Τουρκική Στρατιά

Το Δημήτρη Αλευρομάγειρου Αντιστρατήγου ε.α., Επίτιμου Γενικού Επιθεωρητή Στρατού

Το θέμα των παράλογων τουρκικών αξιώσεων δεν είναι νέο.

Η Τουρκία δεν αποδέχθηκε ποτέ της απελευθέρωση της Ελλάδας με τον  αγώνα των Ελλήνων του 1821 όπως και τη συνέχιση της απελευθέρωσης με του Βαλκανικούς πολέμους 1912-13

Μετά δε την Μικρασιατική  καταστροφή αναζωπυρώθηκαν οι ελπίδες της και απλώς ευρίσκοντο εν υπνώσει ιδία λόγω του Β΄’ Παγκοσμίου πολέμου τον οποίον όμως προσπάθησαν , ιδία για τα νησιά του Αιγαίου να εκμεταλλευτούν.

Είναι γνωστή η επιτήδεια ουδετερότητά τους , όμως είναι ολιγότερο γνωστή στο ευρύτερο κοινό ότι πλησιάζοντας η λήξη του πολέμου ζήτησαν από την τότε Μεγάλη Βρετάνια όπως «προστατέψουν» τα νησιά από τους Γερμανούς στέλνοντας στρατό, πρόταση που αρχικώς είχε υιοθετηθεί από την Μεγάλη Βρετάνια αλλά ευτυχώς αποσοβήθηκε με έντονη παρέμβαση της Ελληνικής Κυβέρνησης του Καΐρου πρωτοστατούντος του Παναγιώτη Κανελλοπουλου  αλλά και λόγω του παγκοσμίου τότε θετικού υπέρ της Ελλάδας κλίματος με την ηρωική πολεμική και εν συνεχεία μεγαλειώδη Εθνική Αντίσταση,

Ο μετά την ηρωική εποποιΐα της αντίστασης βροτολοιγός εμφύλιος αποσταθεροποίησε πλήρως την Ελλάδα και την ενέταξε οριστικά στο Δυτικό στρατόπεδο ενώ ταυτόχρονα η Δύση κυνικά άρχισε να χαϊδεύει την επιτήδειο ουδέτερο Τουρκία και την ενέταξε ταυτόχρονα με την Ελλάδα στο ΝΑΤΟ

Η προσμονή των Ελλήνων ότι επι τέλους ήρθε η ώρα της απελευθέρωσης της Κύπρου όχι μόνον έπεσε στο κενό πρωτοστατούσης της «μεγάλης φίλης μας Βρετανίας» η οποία κατόρθωσε να εντάξει την Τουρκία στην υπόθεση με τα γνωστά αποτελέσματα της Ζυρίχης και του Λονδίνου για τις οποίες όπως προσφυώς ανεφέρθη από τον Σοφοκλή Βενιζέλο στην Βουλή των Ελλήνων «νικήσαν οι Έλληνες [εννοώντας τον αντιαποικιακό αγώνα 1955-59 των Κυπρίων] και κέρδισαν οι Τούρκοι»…

Η κυρία προσπάθεια των Τούρκων εστραφη πλέον στην Κύπρο χωρίς να έχουν εγκαταλείψει τις ορέξεις τους για το Αιγαίο και είναι γνωστή η τραγωδία του 1974 για τη οποία φέρουν βαρύτατη ευθύνη τόσο οι προ της χούντας Κυβερνήσεις που οδήγησαν την χώρα στην χούντα και τελικά και η ίδια η χούντα η οποία κατά την άποψη μου επεβλήθη ακριβώς για να κάνει την βρώμική δουλειά της καταστροφής της Κύπρου,

Η πολιτική των μεταχουντικων κυβερνήσεων της Ελλάδας υπήρξε διστακτική και αυτό ενίσχυσε την θρασύτητα των Τούρκων στις παράλογες και παράνομες σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο αλλά και με όσα η ίδια είχε υπογράψει ή απέφυγε να υπογράψει [δίκαιο της Θάλασσας ,σύμβαση του Μοντεκο Μπαιυ του 1982, ]αλλά και με την τελική πράξη  του Ελσίνκι του 1975 περί απαραβίαστου των συνόρων…

Ας επικεντρωθούμε όμως στο θέμα της στρατικοποίησης των νήσων του Αιγαίου

–       Βόρειο Αιγαίο, Λήμνος , Σαμοθράκη,

Η Τουρκία αγωνιούσα για το καθεστώς των στενών κυρίως αλλά και των νήσων Ίμβρου -Τένεδου προκάλεσε την σύμβαση του Μοντραι του 1936 που αντικατέστησε εν προκειμένω την συνθήκη της Λοζάνης και μετά την υπογραφή της στρατικοποίησε τα στενά και τα δυο νησιά, Είναι όμως χαρακτηριστικό ότι όταν ρωτήθηκε στην τουρκική Εθνοσυνέλευση ο τότε τούρκος υπουργός των εξωτερικών Ρουστου Αράς, αν ισχύει και η στρατικοποίηση των Λήμνου Σαμοθράκης  επανέλαβε την γραπτή δήλωση του προς την Ελληνική Κυβέρνηση σύμφωνα με την οποία

« Οι διατάξεις που αφορούν τις νήσους Λήμνο και Σαμοθράκη οι οποίες ανήκουν στη γειτονική μας και φιλική χώρα Ελλάδα και είχαν αποστρατικοποιηθεί κατ εφαρμογή της Σύμβασης της Λωζάνης του 1923, επίσης καταργήθηκαν με τη νέα σύμβαση του Μοντραί και αυτό μας ευχαριστεί ιδιαίτερα ‘ [σ.σ. όντας σπουδαστής στην ΣΕΘΑ το 1986-87 σε διάλεξη της η κ. Δοντά, υπεύθυνη των αρχείων του Υπουργείου των Εξωτερικών , μας ενημέρωσε ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου ως Πρωθυπουργός χρησιμοποίησε κατ επανάληψη αυτό το έγγραφο του Ρουστου Αρας για να καταγγείλει τις τουρκικές ασυνέπειες..]

Παρ όλα αυτά η Τουρκία πρόβαλε πάντοτε βέτο όταν σε ασκήσεις του ΝΑΤΟ χρησιμοποιείτο η Λήμνος με αποτέλεσμα η Ελλάδα να αποχωρεί από τις ασκήσεις….

–       Δωδεκάνησα.

Το 1947 με την σύμβαση Ειρήνης των Παρισίων μεταξύ Ιταλίας και Συμμάχων τα Δωδεκάνησα παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα « κατά πλήρη κυριαρχία» Συνεπώς οι Τούρκοι κανένα λόγο και δικαίωμα διαμαρτυρίας δεν έχουν,

Παρ όλα αυτά οι πιέσεις της Τουρκίας και η διστακτικότητα των εκάστοτε ελληνικών Κυβερνήσεων έχει αποθρασύνει και εδώ τους τούρκους οι οποίοι απαγορεύουν σε κυβερνητικά πρόσωπα και αξιωματούχους να επισκέπτονται , ακόμα και επισήμως την Τουρκία, και να απογειώνονται από τα αεροδρόμια των Δωδεκανήσων…..

–       Κεντρικό Αιγαίο, Μυτιλήνη, Χίος, Σάμος, Ικαρία,

Για λόγους καλής γειτονίας η συνθήκη Λοζάνης προτρέπει και ανέλαβε την υποχρέωση η Ελλάδα με το άρθρο 13 να μην εγκαταστήσει ναυτικές βάσεις ή οχυρωματικά έργα

Όμως -και αυτό είναι σημαντικό -το άρθρο 51 του καταστατικού χάρτη των ΗΕ προβλέπει ρητά το δικαίωμα της αυτοάμυνας όταν υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις κινδύνου επιθετικής εχθρικής ενέργειες,

Η Ελλάδα έστειλε εσπευσμένως στρατό στα νησιά το 1974 αμέσως με την εισβολή των τούρκων στη Κύπρο και τον διατηρεί ακριβώς γιατί η Τουρκία καθημερινώς την απειλεί, Μάλιστα εκτός του ότι στον απέναντι κόλπο της Σμύρνης ναυλοχούν μονίμως πάνω από 180 αποβατικά σκάφη, η Τουρκία δεν κρύβει τις διαθέσεις της, τουναντίον τις επιβεβαιώνει όταν κάθε χρόνο τουλάχιστον διεξάγει αποβατικές ασκήσεις στον κόλπο του Ντογάμπευ [απέναντι από τη Σάμο [ πολλές φορές και παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας , με σενάριο κατάληψης ελληνικώσιών,,,

Χαγη και 4η Τουρκική Στρατια

Ατυχώς κάποιες φορές ακούσαμε από επίσημα ελληνικά χείλη είτε Υπουργών, είτε δημοσιογράφων  είτε διεθνολόγων, ακόμα και από τον πρώην Προέδρο της  Δημοκρατίας Κωστή Στεφανόπουλο το 2005 ότι καλόν είναι να πάμε στο δικαστήριο της Χάγης για τη στρατικοποίηση των νησιών…

Εδώ να σημειώσουμε ότι το 2003 στα πρόθυρα της Χάγης  μεταξύ άλλων και στην, κατά τη διάρκεια των
διερευνητικών επαφών των δυο χωρών για το πιο ανωτέρω θέμα, η προσπάθεια  του Τούρκου διαπραγματευτή διπλωμάτη Ουγουρ Ζιγιαλ «να ρίξει στο τραπέζι και την ιδέα να περιορισθεί η τουρκική 4ηστρατιά του
Αιγαίου με αντάλλαγμα τη μερική αποστρατικοποίηση των ελληνικών νησιών»….

Αυτή η πολιτική της Τουρκίας εντάσσεται στη
γνωστή στρατηγική της του «μαστίγιου και του καρότου» η οποία μαζί με τις κατά
καιρούς προβοκατόρικες ενέργειες της έχει θετικά ,υπερ. αυτής, αποτελέσματα.

Υπενθυμίζουμε τη γνωστή προβοκάτσια  των
γεγονότων της Κοφίνου [στη Κύπρο τον Νοέμβριο του 1967 ] η οποία οδήγησε στην επαίσχυντη απομάκρυνση από τη χούντα της Ελληνικής Μεραρχίας με οδυνηρά για τον Ελληνισμό της
Κύπρου αποτελέσματα…..

 Σημειούται οτι κατ’ επανάληψη Ελληνικές
Κυβερνήσεις, προφανώς πιεζόμενες και υποκύπτουσες σε κυνικές απειλές και με μηδενικές η ‘αόριστες υποσχέσεις έχουν προβεί σε ανάλογες ενέργειες [1976 συνάντηση Κ.Καραμανλη -Ετσεβιτ στη Γενευη,1991 πρόταση κυβέρνησης Κ. Μητσοτακη για αποστρατικοποιημένη ζώνη στα σύνορα Ελλάδας -Τουρκίας Βουλγαρίας και διάφορες
κατ επανάληψη προτάσεις  για αμοιβαία[?]
μείωση των εξοπλισμών ].Οι ενέργειες αυτές καταλήγουν πάντα στην απαίτηση της Αγκυρας για  αποστρατικοποίηση των νησιών του Αιγαιου με ….υποκρυπτόμενο και εμφανιζόμενο την κατάλληλη στιγμή,
αντάλλαγμα ” την, ΑΝΕΥ ΟΥΔΕΜΙΑΣ ΣΤΑΤΙΩΤΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΞΙΑΣ, απόσυρση της 4ης Στρατιάς…..

Από το 1980 τονίζουμε με έμφαση τον κίνδυνο της αποστρατικοποίησης των νησιών του Αιγαίου σε πιθανή πρόταση της Αγκύρας, για ταυτόχρονη απόσυρση της 4ης Στρατιάς [πρόταση η οποία ήλθε και το έτος 2000 και δια στόματος του -αποθανόντος ήδη -πρώην αρχηγού του πολεμικού ναυτικού ,αρχηγού των ναυτικών δυνάμεων εισβολής στη Κύπρο το ’74 και τότε[2000] στρατιωτικού συμβούλου του Ετσεβιτ, ναυάρχου Γκιουβεν Ερκαγια…..]

Η 4η Τουρκική Στρατιά εχει ΜΟΝΟ πολιτικό λόγο
ύπαρξης . Συγκροτήθηκε το 1976 στα δυτικά παράλια της Μ.Ασιας ώστε όταν θα έλθει η στιγμή και σε εντολή ή “διευκόλυνση” του διεθνούς παράγοντα και προκειμένου να φανεί η Τουρκία φιλειρηνική, να γίνει πρόταση για την απόσυρση της με ταυτόχρονη αποστρατικοποίηση των νησιών μας…

Επαναλαμβάνουμε οτι η Ελλάδα υστέρα απο τη
βάρβαρη και εγκληματική εισβολή των Τούρκων το ’74 και κάνοντας χρήση αναφαίρετου δικαιώματος της [ άρθρο 51 καταστατικού χάρτη των ΗΕ] εξόπλισε ΑΜΥΝΤΙΚΑ τα νησιά του Αιγαιου. Η Τουρκία -ενώ γνωρίζει πολύ καλά οτι δεν
πρόκειται να της επιτεθούμε- συγκρότησε την 4η Στρατιά ,με τον ισχυρισμό ότι κινδυνεύει από τις δυνάμεις των νησιών
μας…ενώ ο πραγματικός λόγος είναι αυτός που περιγράφουμε παραπάνω.

Η ιδία η Τουρκία ,στην πράξη, έχει επιβεβαιώσει τον ισχυρισμό μας όταν στις διάφορες κρίσεις αλλά και στις
κατ’ έτος διεξαγόμενες αποβατικές ασκήσεις στον κόλπο του Ντογαμπεη [εναντίον τίνος οι αποβατικές ασκήσεις?] χρησιμοποιεί ως κύριο κορμό των αποβατικών της
δυνάμεων  τμήματα εκτός Μονάδων της 4ης
Στρατιάς τα οποία και επιβιβάζονται στα μονίμως ναυλοχούντας στα Μικρασιατικά παράλια 180 και πλέον αποβατικά της πλοία [τα οποία   δεν ανήκουν στην 4η Στρατιά στην οποία επίσης δεν ανήκει και η Ταξιαρχία Πεζοναυτών που εδρεύει στη Φώκια ….]

Είναι προφανές, ότι η τυχόν διάλυση  η’ απόσυρση της 4ης Στρατιάς σε τίποτα δεν θα μειώσει τη στρατιωτική ετοιμότητα και επιθετικότητα της Τουρκίας κατά των νησιών μας, ενώ τυχόν απόσυρση των δυνάμεων μας από τα νησιά εγκατάσταση των οποίων απαίτησε πολύ χρόνο, τα αφήνει ουσιαστικά ανυπεράσπιστα, δεδομένου ότι σε περίπτωση κρίσης ο χρόνος που θα απαιτηθεί για την αξιόπιστη αμυντική
επανεγκατάσταση  είναι πολλαπλασίως μεγαλύτερος από τον ελάχιστον χρόνο επιβίβασης των τουρκικών στρατευμάτων στα
αποβατικά τους για άμεση επίθεση κατά των νησιών μας…

Κλείνοντας θα θέλαμε να δηλώσουμε ότι πιστεύουμε οτι τα πολύ αυτά απλά πράγματα τα γνωρίζουν πολύ καλά και οι
κυβερνώντες  -και ιδιαίτερα τα Υπ. Εξωτερικών και Άμυνας- αλλά και ολόκληρος ο πολιτικός κόσμος και δεν θα επιχειρηθεί
ποτέ τέτοια αυτοκαταστροφική ενέργεια όμοια της οποίας μόνον η χούντα του ’67 πραγματοποίησε με οδυνηρά για την Κύπρο και τον ελληνισμό αποτελέσματα…

Η πραγματικά φιλειρηνική Ελλάδα – πρέπει να
απαιτήσει όπως η Τουρκική ελιτ ,αν είναι ειλικρινής [λυπουμεθα αλλά εμείς δεν έχουμε πεισθεί] να καταστρέψει τον αποβατικό της στόλο ,.να σταματήσει τις κατ’ έτος προκλητικές ασκήσεις εναντίον των νησιών μας και να αποσύρει τα στρατεύματα εισβολής και κατοχής από την Κύπρο. Τότε  και μόνον τοτε μπορούμε να συζητήσουμε
για  αμοιβαία μείωση εξοπλισμών και αργότερα ύστερα από απόλυτη εμπέδωση -στη πράξη- της εμπιστοσύνης ,να
συζητήσουμε τα παραπέρα…..

*Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ο Δρόμος της Αριστεράς

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ