Ο Αουγκούστους Μουρ Χέρινγκ (αγγλικά: Augustus Moore Herring, 3 Αυγούστου 1867 — 17 Ιουλίου 1926) ήταν Αμερικανός πρωτοπόρος της αεροπορίας, ο οποίος θεωρείται από μερικούς ως ο πρώτος αεροπόρος που χρησιμοποίησε βαρύτερο από τον αέρα αεροσκάφος με κινητήρα.
Ο Χέρινγκ γεννήθηκε στο Κόβινγκτον της Τζόρτζια, παιδί του Ουίλιαμ Φ. Χέρινγκ, ευκατάστατο έμπορο βαμβακιού και τη σύζυγό του Κλόι Πέρι Κόνιερς. Σπούδασε στην Ελβετία και τη Γερμανία, προτού η οικογένειά του εγκατασταθεί στη Νέα Υόρκη το 1884. Την περίοδο 1885-6, ως σπουδαστής του Ινστιτούτου Τεχνολογίας Στίβενς, ο Χέρινγκ είχε ήδη αρχίσει την κατασκευή μοντέλων ιπτάμενων μηχανών.
Μέχρι το 1893, είχε κατασκευάσει ένα πλήρους μεγέθους ανεμόπτερο – το οποίο συνετρίβη όταν προσπάθησε να απογειωθεί. Άρχισε να μελετά το έργο του πρωτοπόρου των ανεμοπτέρων Ότο Λίλιενταλ. Το 1894, ο Χέρινγκ κατασκεύασε ένα μονοπλάνο ανεμόπτερο βασισμένο στην πατέντα του Ότο Λίλιενταλ από το 1893.
Τότε ο Χέρινγκ προσελήφθη από τον Οκτάβ Σανούτ για να κατασκευάσει και δοκιμάσει μοντέλα αεροσκαφών που είχαν σχεδιαστεί και από τους δύο. Αργότερα το 1895, ο Σάμιουελ Πίρποντ Λάνγκλεϊ προσέλαβε τον Χέρινγκ για να τον βοηθήσει στα πειράματά του. Ο Χέρινγκ προσελήφθη και πάλι από τον Σανούτ τον Ιανουάριο του 1896, αλλά συνέχισε να πειραματίζεται μόνος του.
Τον Δεκέμβριο του 1896, κατέθεσε αίτηση για δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για μία βαρύτερη από τον αέρα «ιπτάμενη μηχανή» μεταφοράς ενός ανθρώπου η οποία ήταν κινούμενη από κινητήρα και ελεγχόμενη, αλλά η αίτηση του απορρίφθηκε.
Στις 10 Οκτωβρίου 1898, ο Χέριγνκ έστειλε τηλεγράφημα στον Σανούτ ώστε αυτός να τον παρακολουθήσει να πετά ένα τροφοδοτούμενο αεροπλάνο δικού του σχεδιασμού, βασισμένο στη δομή του διπλάνου του Σανούτ, με τη χρήση κινητήρα συμπιεσμένου αέρα στο Πάρκο Αναψυχής Σίλβερ Μπιτς στο Σεντ Τζόζεφ του Μίσιγκαν. Ωστόσο δεν μπόρεσε να διατηρηθεί στον αέρα. Υπάρχουν αναφορές πως ο Χέρινγκ πραγματοποίησε μακρύτερη πτήση στις 22 Οκτωβρίου, την οποία παρακολούθησαν δύο κάτοικοι της περιοχής.
Το 1909 ο Χέρινγκ συνεργάστηκε με τον Γκλεν Κέρτις για τη σύσταση της εταιρείας Χέρινγκ-Κέρτις. Τον επόμενο χρόνο, άφησε τον Κέρτις και συνεργάστηκε με τον Στάρλινγκ Μπέρτζες στο Μάρμπλχεντ της Μασαχουσέτης για τον σχεδιασμό και την κατασκευή αεροπλάνων. Άφησε τον Μπέρτζες την επόμενη χρονιά, μετά από διαφωνίες με συνεργάτη του Μπέρτζες. Ο Χέρινγκ άσκησε αγωγή κατά του Γκλεν Κέρτις, ισχυριζόμενος πως εξαπατήθηκε για τις ιδέες του, αλλά αξίζει να σημειωθεί πως η ευρεσιτεχνία του Χέρινγκ δεν υπήρξε ποτέ.
Ο Χέρινγκ πραγματοποίησε ορισμένα σχέδια για τον Στρατό των Ηνωμένων Πολιτειών κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά αργότερα κατέστη μερικώς παράλυτος μετά από σειρά χτυπημάτων.
Πέθανε το 1926 σε ηλικία 59 ετών. Ειρωνικά τέσσερα χρόνια αργότερα κέρδισε την αγωγή του κατά του Κέρτις με σημαντικό οικονομικό αντάλλαγμα.
Ισχυρισμοί για τα πρωτεία στην πτήση
Ο ιστορικός της αεροπορίας Φιλ Σκοτ στο βιβλίο του The Shoulders of Giants: A History of Human Flight to 1919 (1995, (ISBN 0-201-62722-1)) ανέφερε πως δε θεωρεί τον Χέρινγκ ως υποψήφιο για τον ισχυρισμό της πρώτης μηχανοκίνητης πτήσης. Ο Σκοτ αναφέρει πως το ανεμόπτερο του Χέρινγκ είχε δυσκολίες στον χειρισμό και πως ο δικύλινδρος κινητήρας συμπιεσμένου αέρα ισχύος τριών ίππων μπορούσε να λειτουργήσει μόνο για 30 δευτερόλεπτα κάθε φορά. Ο Σκοτ θεωρεί πως ο Χέρινγκ επέκτεινε απλά το παραδοσιακό αιωρόπτερο προσθέτοντας έναν κινητήρα.
Οι υποστηρικτές του Χέρινγκ ισχυρίζονται πως οι χειριστές αιωροπτέρων σήμερα τα μετακινούν με το σώμα τους, όπως έκανε και ο Χέρινγκ. Η μέθοδος αυτή αντικαταστάθηκε από το σύστημα του δυναμικού ελέγχου τριών αξόνων των αδελφών Ράιτ, το οποίο χρησιμοποιείται έως και σήμερα.