Το οργανωμένο σχέδιο της Τουρκίας για τον εποικισμό της Κύπρου, αμέσως μετά την εισβολή, με στόχο την πληθυσμιακή αλλοίωση δημοσίευσε η τουρκοκυπριακή εφημερίδα «Γιενί Ντουζέν». Η Άγκυρα έβαλε αμέσως σε εφαρμογή το βρώμικο σχέδιό της για να ξεφορτωθεί από τα κατεχόμενα το ελληνικό στοιχείο, με τον ίδιο τρόπο που χρησιμοποίησε και στον Πόντο και στη Μικρά Ασία τον προηγούμενο αιώνα.
Όπως και έγινε, η Άγκυρα κουβάλησε πληθυσμό από την Τουρκία στην Κύπρο, όπως αποκαλύπτει και το απόρρητο ντοκουμέντο, με τίτλο «Έτος: 1975. Μεταφορά πληθυσμού στο βόρειο τμήμα της Κύπρου», που δημοσίευσε η «Γιενί Ντουζέν» με στοιχεία και αριθμούς για τους εποίκους και τα χωριά που μεταφέρθηκαν.
Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει: «Με τη στρατιωτική επέμβαση (εισβολή) της Τουρκίας στην Κύπρο, η οποία άρχισε στις 20 Ιουλίου 1974, και τη δεύτερη επιχείρηση (εισβολή) στις 14 Αυγούστου, το 37% του νησιού τέθηκε υπό τουρκικό έλεγχο. Ενώ οι Τουρκοκύπριοι άφησαν σχεδόν 500 χιλιάδες στρέμματα ιδιοκτησίας στο νότο, υπάρχουν 1,5 εκατομμύρια στρέμματα ιδιοκτησίας που τους περιμένουν στο βορρά. Η γη και η ιδιοκτησία που αποκτήθηκε (λεηλατήθηκε) στο βορρά της Κύπρου πολύ μεγάλη σε σχέση με τον τουρκοκυπριακό πληθυσμό».
Το σχέδιο εποικισμού που δημιούργησε η Τουρκία χρησιμοποίησε ως πρόσχημα αίτημα του «τουρκικού ομόσπονδου κράτους της Κύπρου», για «κάλυψη της έλλειψης εργατικού δυναμικού στο τουρκικό τμήμα της Κύπρου με εργατικό δυναμικό από την Τουρκία».
Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο δεύτερο άρθρο του σχεδίου-ντοκουμέντου: «Ο παρόντας κανονισμός (έχει ως στόχο): Τον καθορισμό, την επιλογή, την αξιολόγηση και την ομαδοποίηση του εργατικού δυναμικού που θα αποσταλεί στην τουρκοκυπριακή περιφέρεια. (Καθορίζει) τις αρχές σύστασης και λειτουργίας του οργανισμού που θα εκτελέσει το έργο αυτό, τις μεθόδους που θα ακολουθηθούν στην πράξη, τους οικονομικούς πόρους που θα χρησιμοποιηθούν στην πράξη και τις μεθόδους δαπανών, τα κριτήρια επιλογής των περιοχών και των οικογενειών για το εργατικό δυναμικό που θα αποσταλεί και τις περιοχές προτεραιότητας για την επιλογή του εργατικού δυναμικού από τον γεωργικό τομέα».
Οι έποικοι που μεταφέρθηκαν στην Κύπρο έπρεπε να έχουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, για τους ευνόητους λόγους: «Θα πρέπει να είναι Τούρκοι πολίτες, η μητρική τους γλώσσα πρέπει να είναι η τουρκική, ο αρχηγός της οικογένειας πρέπει να είναι εγγράμματος, να έχει εκπληρώσει τη στρατιωτική του θητεία, να μην είναι άνω των 45 ετών και η κατάσταση της υγείας του να είναι κατάλληλη για την εργασία που θα προσφέρει, ενώ οι αρχηγοί των οικογενειών και τα μέλη τους δεν πρέπει να έχουν νομικά εμπόδια που να τους εμποδίζουν να μεταβούν στο εξωτερικό».
Επίσης αναφέρεται ότι οι «περιφέρειες όπου ζει ο πληθυσμός με υψηλή κοινωνική προσαρμοστικότητα, με γνώσεις και δεξιότητες κατάλληλες για απασχόληση στην Κύπρο, με υψηλή πληθυσμιακή πυκνότητα και προβλήματα στέγασης, ορεινές και δασώδεις περιοχές κοντά στη θάλασσα, περιφέρειες με κλίμα παρόμοιο με αυτό της Κύπρου» είναι οι κατάλληλες για επιλογή μεταφερόμενου πληθυσμού.
Στο δε τρίτο άρθρο του ντοκουμέντου αναγράφεται: «Το εργατικό δυναμικό που θα αποστέλλεται από την Τουρκία στο τουρκικό τμήμα της Κύπρου για απασχόληση στη γεωργία, τη βιομηχανία, τον τουρισμό και άλλους τομείς υπηρεσιών θα αποτελείται από τις ακόλουθες ομάδες: Πολίτες κυπριακής καταγωγής, Τούρκοι υπήκοοι ή Τουρκοκύπριοι που διαμένουν και εργάζονται σήμερα στην Τουρκία, αγρότες και γεωργικοί εργάτες, ειδικευμένοι εργάτες στη βιομηχανία, τον τουρισμό και άλλους κλάδους υπηρεσιών, τεχνίτες, βιοτέχνες, κεφαλαιούχοι και ιδιοκτήτες επιχειρήσεων, εργάτες γνώμης σε διάφορα επαγγέλματα, ειδικοί και τεχνικοί σε διάφορα επαγγέλματα, ανειδίκευτοι εργάτες».