Είναι αυτή η ιστορία που ενέπνευσε το μυθιστόρημα του Arnold Ridley το 1923 με τίτλο «The Ghost Train» ή κάποια προσωπική του εμπειρία
Το 1911 η σιδηροδρομική εταιρεία «Zanetti» προσέφερε στους Ιταλούς μια δωρεάν δοκιμαστική διαδρομή στο νέο τους τραίνο.
Οι επιβάτες απολάμβαναν τη βόλτα τους κάνοντας μικρές συζητήσεις και απολαμβάνοντας τα αναψυκτικά τους.
Ήταν χαρούμενοι και ανέμελοι. Εκείνο που δεν γνώριζαν ήταν ότι δεν θα επέστρεφαν ποτέ.
Μία από τις τοποθεσίες που περίμεναν να θαυμάσουν, ήταν η νέα σήραγγα που περνούσε από ένα βουνό. Ήταν μία από τις μεγαλύτερες που κατασκευάστηκαν, εκείνη την εποχή.
Οι 106 επιβάτες και το πλήρωμα του τραίνου Zanetti πιθανώς θα είχαν σκεφτεί δύο φορές πριν ξεκινήσουν την περιπέτεια τους, αν γνώριζαν τι θα τους συνέβαινε. Ακριβώς όπως οι επιβάτες του «Τιτανικού», που ξεκίνησαν για την πρώτη και τελευταία κρουαζιέρα σχεδόν ένα χρόνο αργότερα, δεν έφτασαν ποτέ στον προορισμό τους. Η διαφορά, όμως, είναι ότι κανείς δεν ξέρει τι συνέβη με το τραίνο.
Η αμαξοστοιχία εισήλθε στη σήραγγα, μήκους μισού μιλίου, στο βουνό της Λομβαρδίας και δεν βγήκε ποτέ! Εξαφανίστηκε! Μετά το περιστατικό, οι σιδηρόδρομοι και η αστυνομία έψαχναν κάθε τετραγωνικό εκατοστό, αλλά δεν βρήκαν κανένα ίχνος της αμαξοστοιχίας, ούτε και των επιβατών, με μοναδική εξαίρεση δύο επιβάτες που είχαν πηδήξει από το τραίνο λίγο πριν εξαφανιστούν στη σήραγγα.
Αργότερα, όταν οι δύο επιβάτες συνήλθαν από αυτό που συνέβη, ανακρίθηκαν από τις αρχές και ένας από τους επιζώντες μίλησε για την ιστορία του τρομερού ταξιδιού τους σε μια ιταλική εφημερίδα:
«Άκουσα έναν ασαφή ήχο. Πέρα από τον μαύρο καπνό, μπορούσα να δω μια γαλακτώδη λευκή ομίχλη που έπεφτε από τη σήραγγα και κυριολεκτικά κατάπιε το τραίνο σαν ένα κύμα».
Κανείς δεν μπορούσε να βρει μια σωστή εξήγηση για αυτή την παράξενη εξαφάνιση: δεκάδες είχαν δει την αμαξοστοιχία να φεύγει από το σταθμό στη Ρώμη και να εισέρχεται στη σήραγγα, αλλά κανείς δεν το είδε να βγαίνει από την άλλη.
Και κάπου εδώ ξεκινούν τα παράδοξα καθώς το μυστήριο βαθαίνει ακόμα περισσότερο αφού αναφέρεται πως υπάρχουν αρχεία μεσαιωνικών μοναχών από τη Modena που ισχυρίζονται ότι είδαν ένα τραίνο τριών βαγονιών με ανθρώπους μέσα σε αυτό.
Σημειώστε τώρα, πως ένα άλογο ήταν το ταχύτερο μέσο μεταφοράς εκείνη τη στιγμή και ότι οι σιδηρόδρομοι δεν είχαν εφευρεθεί ακόμα!
Στη συνέχεια, στη δεκαετία του 1840, υπάρχει μια αναφορά ότι οι επιβάτες του Zanetti εθεάθησαν στο Μεξικό. Ένας ψυχίατρος σε ένα τοπικό νοσοκομείο άφησε σημειώσεις λέγοντας ότι μια ομάδα 104 Ιταλών εισήχθησαν όλοι σε κατάσταση υστερίας.
Πολλά χρόνια αργότερα, το τραίνο εμφανίστηκε και πάλι στην Ευρώπη. Στις 29 Οκτωβρίου 1955 ένα παλιό τραίνο τριών βαγονιών εμφανίστηκε λίγο πιο μακριά από το Zavalichi, ένα μικρό χωριό στην Ουκρανία. Ο ελεγκτής, Pyotr Ustimenko , το είδε να κινείται αθόρυβα.
Μερικοί πιστεύουν ότι όλοι οι σιδηρόδρομοι στον κόσμο σχηματίζουν μεταξύ τους ένα είδος συνδεδεμένου ιστού, μία διάταξη, η οποία έχει το δικό της μαγνητικό πεδίο. Κατά συνέπεια, τα τραίνα χρησιμεύουν ως ηλεκτρικοί αγωγοί μεταξύ του φυσικού μαγνητικού πεδίου της γης και του τεχνητού μαγνητικού πεδίου.
Εκεί που οδηγεί αυτή η παράξενη θεωρία σε συνδυασμό με μία σεισμική δόνηση που έγινε λίγο πριν το τραίνο Zanetti περάσει τη σήραγγα, δημιούργησε μια χρονική ανωμαλία στην είσοδο της σήραγγας που, ενδεχομένως, οδήγησε το τραίνο σε παράξενα ταξίδια μέσα στον χρόνο αλλά και στον χώρο.
Άραγε, είναι ένα αληθινό γεγονός όλο αυτό που συνέβη στο τραίνο Zanetti και τους επιβάτες του ή μόνο κάποια στοιχεία του; Όλες αυτές οι πληροφορίες που λέγεται ότι αναφέρουν αυτόπτες μάρτυρες για την θέαση ενός τραίνου με επιβάτες κατά τον Μεσαίωνα ή στο Μεξικό και την Ουκρανία, σε διαφορετικές χρονικές περιόδους, αφορούν στο ίδιο πάντα τραίνο;
Μήπως υπάρχουν κάποια στοιχεία ενός τραίνου, κάποιας εταιρίας Zanetti που συνέβη κάτι παράξενο, ή πρόκειται για έναν συνδυασμό ιστοριών που όλα μαζί οδήγησαν στην δημιουργία ενός αστικού μύθου;
Είναι αυτή η ιστορία που ενέπνευσε το μυθιστόρημα του Arnold Ridley το 1923 με τίτλο «The Ghost Train» ή κάποια προσωπική του εμπειρία;
Πηγη: newmoney.gr