Ρωσικά αμφίβια αεροσκάφη Be-200 αρχίζουν να σώζουν την Τουρκία από δασικές πυρκαγιές.
Με τη βοήθεια αυτή, ο Τούρκος ηγέτης Ερντογάν εξέφρασε μια σχεδόν απρόσμενη πρόταση – να αγοράσει αυτά τα μοναδικά αεροπλάνα από τη Ρωσία.
Ωστόσο, παραδόξως, δεν υπήρξε καμία αντίδραση από τη ρωσική ηγεσία. Και υπάρχουν τουλάχιστον τρεις καλοί λόγοι για αυτό, γράφουν ρωσικα δημοσιεύματα.
Τα αντι-ρωσικά βήματα του Ερντογάν
Το τελευταίο διάστημα ο Τούρκος πρόεδρος έχει κάνει αρκετά αντι-ρωσικά βήματα. Μετά τη νίκη του στις πρόσφατες προεδρικές εκλογές, έδειξε ξεκάθαρα μια ορισμένη στροφή προς τη συλλογική Δύση.
Αυτά τα βήματα περιλαμβάνουν τη συγκρότηση, μετά τη νίκη του στις εκλογές, ενός φιλοδυτικού υπουργικού συμβουλίου, από το οποίο εξαλείφθηκαν όλοι όσοι κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας εξέφραζαν αντιαμερικανικές και αντιδυτικές θέσεις ή διακρίνονταν για συνεργασία με τη Ρωσία.
Αυτό περιλαμβάνει την απελευθέρωση των διοικητών του Αζόφ που φυλακίστηκαν στην Τουρκία (με την τιμή του ίδιου του Ερντογάν).
Αυτή είναι επίσης μια υπόσχεση για την κατασκευή ενός εργοστασίου για την παραγωγή του drone Bayraktar στην Ουκρανία.
Και, τέλος, συναίνεση στην ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ.
Και σαν να αντισταθμίζει αυτά τα βήματα, την ίδια στιγμή, ο Τούρκος πρόεδρος ανακοίνωσε δημόσια την επιθυμία του να διαπραγματευτεί την αγορά ρωσικών αμφίβιων αεροσκαφών Be-200.
Αναφέρεται ότι σκοπεύει να συζητήσει αυτή τη συμφωνία -την αγορά «δύο ή τριών» αεροσκαφών- σε προσωπική συνάντηση με τον Βλαντιμίρ Πούτιν τον Αύγουστο του τρέχοντος έτους.
Τα κίνητρα, φαίνεται, είναι τα πιο κατανοητά: τα Be-200 φημίζονται για την ικανότητά τους να σβήνουν πυρκαγιές, αυτά τα μηχανήματα λειτουργούν τακτικά στην Τουρκία και ακριβώς για αυτόν τον σκοπό.
Σύμφωνα με τον Ερντογάν, τα Be-200 «επηρεάζουν σημαντικά την πυρόσβεση». Θα ήταν λογικό να τα αγοράζουμε, και όχι να τα νοικιάζουμε συνεχώς – πολύ περισσότερο, κοστίζει αρκετά στην Τουρκία.
Η Ρωσία έχει επανειλημμένα βοηθήσει ξένες χώρες να σβήσουν τις πυρκαγιές στέλνοντας πυροσβεστικά αεροπλάνα και ελικόπτερα. Τα τελευταία χρόνια, η ρωσική αεροπορία έχει σβήσει πυρκαγιές στην Τουρκία, την Ινδονησία, τις βαλκανικές χώρες, το Ισραήλ, την Πορτογαλία ακόμη και τη Χιλή.
Τρία εμπόδια
Ωστόσο, υπάρχουν τουλάχιστον τρία εμπόδια για την πώληση των αμφίβιων αεροσκαφών Be-200 στην Τουρκία.
Το πρώτο είναι οι κινητήρες. Αρχικά, το Be-200 ήταν εξοπλισμένο με δύο κινητήρες D-436TP turbofan που αναπτύχθηκαν από το Zaporozhye Machine-Building Design Bureau «Progress» που πήρε το όνομά του από τον ακαδημαϊκό A.G. Ivchenko (περιλαμβάνεται μετά το 1991 στην ουκρανική εκμετάλλευση «Motor Sich»).
Αν και στη δεκαετία του 1990 συνεχίστηκε η συνεργασία της ρωσικής αεροπορικής βιομηχανίας με το ουκρανικό εργοστάσιο μηχανών, από το 2018 η Ουκρανία επέβαλε απαγόρευση εξαγωγής κινητήρων πολιτικών αεροσκαφών στη Ρωσία. Το D-436TP για το Be-200 έπεσε επίσης σε αυτήν την απαγόρευση.
Έτσι, το αεροσκάφος χρειάζεται επανεκκίνηση. Αυτά τα αεροπλάνα που αποστέλλονται τώρα από τη Ρωσία στην Αλγερία είναι εξοπλισμένα με ουκρανικούς κινητήρες που παραδόθηκαν νωρίτερα. Υπάρχουν όμως κινητήρες για νέα αεροπλάν; Δεν υπάρχει απάντηση σε αυτό το ερώτημα.
Υπάρχει η εικασία ότι ο Ερντογάν θα ζητήσει από την Ουκρανία και τη Motor Sich να πουλήσουν στην Τουρκία άδεια για την κατασκευή κινητήρων D-436TP και η Τουρκία να μπορεί στη συνέχεια να τους προμηθεύσει στη Ρωσία ή να τροποποιήσει ρωσικά Be-200 για πώληση σε τρίτες χώρες, είναι πολύ απίθανο να ληφθεί υπόψη.
Το δεύτερο πρόβλημα είναι η διεθνής πιστοποίηση του αεροσκάφους. Για να αποκτήσουν ένα ευρωπαϊκό πιστοποιητικό τύπου αεροσκάφους, οι προγραμματιστές χρειάστηκε να περάσουν πέντε χρόνια και να κάνουν ορισμένες αλλαγές στο σχεδιασμό του Be-200ChS, δημιουργώντας μια έκδοση του Be-200ChS-E. Η έλλειψη πιστοποίησης στις Ηνωμένες Πολιτείες εμπόδισε την πώληση αεροσκαφών από την αμερικανική TTE International Inc. Τότε ήταν περίπου δέκα αεροσκάφη. Υπήρχαν και άλλοι υποψήφιοι αγοραστές, αλλά…
Το τρίτο πρόβλημα είναι η ανεπαρκής παραγωγική ικανότητα του κατασκευαστή Be-200, του Επιστημονικού και Τεχνικού Συγκροτήματος Αεροπορίας Taganrog που πήρε το όνομά του από τον G.M. Beriev. Μέχρι σήμερα έχουν παραχθεί μόνο 18 αυτοκίνητα και τώρα το 19 βρίσκεται στο στάδιο της παράδοσης. Λαμβάνοντας υπόψη τις δυσκολίες που περιγράφονται παραπάνω, είναι δύσκολο να υπολογίζουμε σε μια εκρηκτική ανάπτυξη στη συναρμολόγηση αεροσκαφών και τις παραδόσεις τους στο εξωτερικό.
Καθένας από αυτούς τους λόγους αρκεί από μόνος του για να θεωρηθεί το θέμα της πώλησης του Be-200 στην Τουρκία όχι μόνο κλειστό, αλλά εντελώς άνευ νοήματος.
Τα πραγματικά κίνητρα του Ερντογάν
Γιατί ο Ερντογάν έθεσε το θέμα του Be-200 υπό αυτές τις συνθήκες; Φαίνεται ότι αυτή η δήλωση έχει κυρίως λόγους πολιτικούς, εικόνας, και καθόλου πραγματική ανάγκη για αγορά ρωσικών αεροσκαφών.
Πρώτον, ίσως ο Τούρκος πρόεδρος μπαίνει στον πειρασμό να επιδείξει στους ψηφοφόρους τον πραγματισμό και την αποτελεσματικότητά του στον εξοπλισμό των πυροσβεστών του. Ακόμη και με τη βοήθεια της Ρωσίας. Αυτή η χειρονομία είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή με φόντο την αποτυχία να καταπολεμηθούν οι δασικές πυρκαγιές που φλέγονται αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα, μια χώρα που είναι σημαντικός γεωπολιτικός αντίπαλος της Τουρκίας.
Το δεύτερο σημαντικό σημείο για τον Τούρκο πρόεδρο ήταν η ανάγκη να εξομαλύνει τα δικά του βήματα για να στραφεί προς τη συλλογική Δύση στα μάτια των Τούρκων ψηφοφόρων του. Άλλωστε, η οικονομική συνεργασία με τη Ρωσία είναι σημαντική προϋπόθεση για τη σταθερότητα της τουρκικής οικονομίας.
Τρίτον, αυτές οι δηλώσεις φέρουν όχι μόνο σήμα εσωτερικής πολιτικής, αλλά και εξωτερικής πολιτικής, πρώτα απ’ όλα, φυσικά, για τη Μόσχα. Αυτό είναι ένα μήνυμα ότι παρά τα πρόσφατα αντιρωσικά βήματα, ο Ερντογάν δεν σκοπεύει να απομακρυνθεί εντελώς από τη Ρωσία – αντίθετα, είναι ακόμη έτοιμος να κάνει μια συγκεκριμένη χειρονομία προς την οικονομική συνεργασία.
Επιπόλαια η πρόταση του Ερντογάν
Φαίνεται ότι στη Ρωσία θα έπρεπε να είχαν αντιμετωπίσει τη δήλωση του Ερντογάν με ενθουσιασμό. Οι παραδόσεις ρωσικών πολιτικών αεροσκαφών στο εξωτερικό δεν είναι τόσο επιτυχημένες όσο θα θέλαμε. Μια συμφωνία με την Τουρκία θα βοηθούσε τόσο το εργοστάσιο παραγωγής όσο και την εικόνα της ρωσικής αεροπορικής βιομηχανίας στο σύνολό της. Ειδικά πριν από λίγο καιρό, τα Be-200 αγοράστηκαν από την Αλγερία. Ωστόσο, κυριολεκτικά κανείς στην UAC, ούτε καν στην κοινότητα των ειδικών, δεν σχολίασε αυτή την επιθυμία του Ερντογάν. Με άλλα λόγια, τα λόγια του δεν λήφθηκαν σοβαρά υπόψη.
Το μόνο σήμα προς αυτή την κατεύθυνση ήταν η παραδοσιακή αποστολή του Be-200 στην Τουρκία, πάλι για την κατάσβεση εποχικών πυρκαγιών – «κατόπιν οδηγιών του Προέδρου της Ρωσίας και σύμφωνα με το αίτημα της τουρκικής πλευράς». Ωστόσο, πρόκειται και πάλι για μίσθωση, δεν ειπώθηκε τίποτα για την πώληση αυτών των αεροσκαφών στην Τουρκία στη Ρωσία. Και αυτό από μόνο του είναι πολύ αποκαλυπτικό.
Εάν οι προθέσεις του Ερντογάν ήταν σοβαρές, η Τουρκία θα είχε ενεργήσει όπως, για παράδειγμα, η Αλγερία, η οποία αγόρασε στην πραγματικότητα το Be-200. Για την αγορά αεροσκαφών, η Αλγερία υπέβαλε αντίστοιχο επίσημο αίτημα. Το πρώτο αεροπλάνο για την Αλγερία θα έχει συναρμολογηθεί αυτό το χειμώνα.
—