Η πρόσφατη δίκη με μηνυτή τον βουλευτή της Ν.Δ. και πρώην Υπουργό Δικαιοσύνης κ. Χαρ. Αθανασίου ανέδειξε δύο ζητήματα, τα οποία η κυβέρνηση υποκρίνεται πως αγνοεί. Κατ’ αρχάς, η αθέμιτη κατοχή και χρήση εγγράφων από τον γαλάζιο βουλευτή άφησε υποψίες για έκνομες ενέργειες στο κυνήγι των «δυσάρεστων» δημοσιογράφων. Όταν μάλιστα τα έγγραφα αυτά προέρχονται από τις υπηρεσίες του Υπουργείου Δικαιοσύνης, ο αρμόδιος Υπουργός είναι υποχρεωμένος να δώσει εξηγήσεις.
Ερωτηματικά δημιουργεί, επίσης, η προεξόφληση, εκ μέρους του ως άνω βουλευτή, της άσκησης ενδίκου μέσου κατά της δυσάρεστης, για τον ίδιο, απόφασης από τον αρμόδιο εισαγγελέα. Φυσικά, κάθε διάδικος δικαιούται να υποβάλει ανάλογο αίτημα, όμως δεν μπορεί να προκαταλαμβάνει την κρίση του (ανεξάρτητου) δικαστικού οργάνου. Αλήθεια από πού πηγάζει αυτή η σιγουριά; Και πώς ένας πρώην Υπουργός Δικ/νης αποφαίνεται πριν καν επιληφθεί η Δικαιοσύνη; Η εντύπωση που δημιουργείται, είναι δυστυχώς εξαιρετικά επιβλαβής και για το κύρος των δικαστικών λειτουργών αλλά για το κύρος της ίδιας της Δικαιοσύνης.
Η Δικαιοσύνη είναι ευαίσθητος χώρος και απαιτεί απ’ όλους σεβασμό και αποχή από ενέργειες που πλήττουν το κύρος της. Η κυβέρνηση οφείλει να δώσει απαντήσεις για γεγονότα που υποσκάπτουν την εικόνα της δικαιοσύνης, αντί να αφήνει να πλανώνται ερωτηματικά με αρνητικές συνέπειες στην εμπιστοσύνη των πολιτών. Και στην συγκεκριμένη περίπτωση η σιωπή του Υπουργού Δικαιοσύνης δεν είναι χρυσός! Πρωτοσελιδα – Ειδήσεις