Μετά από αρκετούς μήνες συζήτησης για τον εφοδιασμό της Ουκρανίας με μαχητικά αεροσκάφη, η Δανία και η Ολλανδία συμφώνησαν τελικά να στείλουν αεροπλάνα F-16 στο Κίεβο.
Μετά από αυτά τα νέα, το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ ανακοίνωσε την Πέμπτη ότι θα ξεκινήσει εκπαιδευτικό πρόγραμμα στην Αριζόνα τον Οκτώβριο.
Οι εκτιμήσεις για τη διάρκεια της εκπαίδευσης ποικίλλουν από λίγο περισσότερο από ένα μήνα έως ένα χρόνο. Ακόμη και μετά την παράδοση των F-16 στην Ουκρανία, το ερώτημα παραμένει:
Τι σημαίνουν αυτά τα αεροπλάνα για τις προσπάθειες των Ουκρανών να αμυνθούν από τη ρωσική επιθετικότητα;
Σε μια ανάλυση για το Atlantic Council, η Klementina Starling , διευθύντρια του Αμυντικού Προγράμματος σε αυτόν τον οργανισμό και συνεργάτης του Κέντρου Στρατηγικής και Ασφάλειας Scowcroft, αναφέρει ότι η παράδοση του F-16 θα προσδώσει στην Ουκρανία σημαντικά αυξημένες δυνατότητες στον αεροπορικό τομέα , και μπορεί να έχει άλλες έμμεσες στρατιωτικές και πολιτικές χρήσεις.
Ωστόσο, η απλή προσθήκη αυτών των αεροσκαφών είναι απίθανο να έχει αποφασιστική στρατηγική επίδραση στην πορεία της σύγκρουσης δεδομένων των επιχειρησιακών προκλήσεων που αντιμετωπίζει η Ουκρανία.
Πρωταρχικό στοιχείο η Αεράμυνα
Αναλυτές όπως ο Frank Hoffman και ο Maximilian Bremer και η Kelly Griecoέχουν συζητήσει τους τρόπους με τους οποίους ο πόλεμος αμφισβήτησε τις υποθέσεις σχετικά με την ισορροπία επίθεσης και άμυνας.
Ο πόλεμος όντως εγείρει σημαντικά ερωτήματα σχετικά με τη μακροχρόνια πεποίθηση ότι ήταν ευκολότερο να εδραιωθεί η αεροπορική κυριαρχία.
Οι Ρώσοι το έμαθαν από πρώτο χέρι καθώς τα πολυεπίπεδα συστήματα αεράμυνας που χρησιμοποιεί τώρα η Ουκρανία, συμπεριλαμβανομένων των πυραύλων εδάφους-αέρος, στάθηκαν εμπόδιο ουσιαστικά στην αεροπορική υπεροχή της Ρωσικής Πολεμικής Αεροπορίας.
Σε αυτό το πλαίσιο, όπου η αεράμυνα είναι το όνομα του παιχνιδιού, ο επιχειρησιακός αντίκτυπος του F-16 μπορεί να είναι περιορισμένος, είπε ο Starling.
Θα απαλειφθεί ένα μειονέκτημα των Ουκρανών
Τα F-16 θα βοηθήσουν τις ουκρανικές δυνάμεις, καθώς τα αεροπλάνα θα αντισταθμίσουν τις απώλειες που υπέστη η Ουκρανία κατά τη διάρκεια του πολέμου. Η ουκρανική Πολεμική Αεροπορία μπήκε στον πόλεμο με περίπου εβδομήντα μαχητικά αεροσκάφη μοιρασμένα μεταξύ MiG-39 και Su-27 παλαιότερης γενιάς.
Ενώ η Ουκρανία έλαβε άλλα δύο δωδεκάδες MiG 39 από την Πολωνία και τη Σλοβακία, έχασε τουλάχιστον τριάντα δύο μαχητικά με βάση οπτικά επιβεβαιωμένα στοιχεία. Αυτές οι απώλειες οφείλονται εν μέρει στο γεγονός ότι η Ρωσία απολάμβανε μέχρι τώρα αποφασιστικό πλεονέκτημα στις δυνατότητες ραντάρ και πυραύλων αέρος-αέρος.
Τα ρωσικά αεροσκάφη, όπως τα Su-35S και Mig-31BM, διαθέτουν προηγμένα συστήματα ραντάρ που μπορούν να καταρρίψουν ουκρανικά αεροσκάφη προτού τα εντοπίσουν. Επιπλέον, αυτά τα ρωσικά αεροσκάφη χρησιμοποιούν ενεργούς πυραύλους ραντάρ, όπως τα R-77 και R-37M εξαιρετικά μεγάλου βεληνεκούς, τα οποία είναι πολύ ανώτερα από τα ημιενεργά R-27 που μεταφέρουν τα ουκρανικά μαχητικά.
Αυτοί οι παράγοντες σημαίνουν ότι μέχρι τώρα, οι Ουκρανοί πιλότοι πολεμούσαν σε μεγάλη μειονεκτική θέση, με τα ρωσικά αεροπλάνα να βλέπουν πρώτα τα ουκρανικά αεροπλάνα και να πυροβολούν πριν προλάβουν να απαντήσουν.
Το F-16 θα είναι ανώτερο από τα παλαιότερα ουκρανικά αεροσκάφη. Με τα ισχυρότερα ραντάρ τους και την καλύτερη αντίσταση στην εμπλοκή, τα F-16 θα μπορούν να ανιχνεύουν ρωσικά αεροσκάφη σε μεγαλύτερες αποστάσεις και θα επιτρέψουν στους Ουκρανούς πιλότους να παραμείνουν πιο έξω από την εμβέλεια της ρωσικής αεράμυνας πρώτης γραμμής.
Τα F-16 έχουν επιπλέον δυνατότητες έναντι των ρωσικών
Επιπλέον, αυτά τα F-16 πιθανότατα θα είναι εξοπλισμένα με AIM-120 AMRAAM, πυραύλους αέρος-αέρος που έχουν παρόμοιες, και πιθανώς ανώτερες, επιδόσεις σε σύγκριση με το ρωσικό R-77.
Επιπλέον, τα επιχειρησιακά F-16 θα δώσουν στην Ουκρανία μια πλατφόρμα ικανή να ενσωματώνει εύκολα ένα ευρύ φάσμα εξελιγμένων οπλικών συστημάτων σε περίπτωση που οι Ηνωμένες Πολιτείες και άλλες χώρες αποφασίσουν να τα παραχωρήσουν μελλοντικά.
Αυτά θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν το AN/ALK-131, ένα ηλεκτρονικό συγκρότημα αντιμέτρων που έχει σχεδιαστεί για να εκτρέπει το εχθρικό ραντάρ για να αποφύγει τον εντοπισμό, ή όπλα κινητικού διαχωρισμού όπως η βόμβα μικρής διαμέτρου, ακόμη και πυραύλους κρουζ όπως το AGM-158 JASSM.
Μόλις η Ουκρανία αποκτήσει τη δυνατότητα να πετάει F-16, θα άνοιγε ενδεχομένως την πόρτα στις χώρες του ΝΑΤΟ να παρέχουν αυτά τα όπλα, καθώς είναι εύκολα συμβατά με μαχητικά αεροσκάφη κατασκευής ΗΠΑ, σε αντίθεση με τα προηγούμενα χρησιμοποιημένα σοβιετικά αεροσκάφη.
Τέλος, η μεταφορά F-16 μπορεί να προσφέρει ένα έμμεσο όφελος απελευθερώνοντας πρόσθετα ουκρανικά αντιαεροπορικά συστήματα για άμυνα έναντι επιθέσεων ρωσικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών και πυραύλων.
Μαζί με την απόκτηση ικανότερων αεροσκαφών για την κάλυψη των στρατευμάτων της πρώτης γραμμής από αεροπορικές επιδρομές, η Ουκρανία μπορεί να είναι σε θέση να εκχωρήσει περισσότερες επίγειες αντιαεροπορικές άμυνες για να προστατεύσει τον άμαχο πληθυσμό και τις κρίσιμες υποδομές της από αδιάκριτες ρωσικές πυραυλικές επιθέσεις.
Οι περιορισμοί
Ωστόσο, παρά τον αριθμό των πλεονεκτημάτων που μπορεί να έχει το F-16 σε σχέση με άλλα αεροσκάφη που χρησιμοποιεί η Ουκρανία, οι προσδοκίες για τη συνολική επίδρασή τους στον πόλεμο πρέπει να μετριαστούν.
Η ευρεία παρουσία επίγειων μονάδων αεράμυνας περιόρισε σημαντικά την ικανότητα της αεροπορικής δύναμης να διαδραματίσει αποφασιστικό ρόλο στην υποστήριξη επιθετικών ελιγμών και στις δύο πλευρές της σύγκρουσης.
Η χρήση του συστήματος πυραύλων εδάφους-αέρος S-400 από τη Ρωσία αποτελεί μεγάλη απειλή για όλα τα ουκρανικά αεροσκάφη, συμπεριλαμβανομένου του F-16, καθώς μπορεί να εμπλέξει αεροσκάφη μεσαίου και μεγάλου ύψους σε μεγάλο μέρος της χώρας, ακόμη και όταν βρίσκεται στη Λευκορωσία, στην Κριμαία ή ρωσικό έδαφος.
Τα ουκρανικά αεριωθούμενα αεροπλάνα θα πρέπει ακόμα να λειτουργούν σε χαμηλό ύψος, χρησιμοποιώντας το φαινόμενο ακαταστασίας του ραντάρ για να αυξήσουν την επιβίωσή τους.
Αυτή η τακτική, αν και καλή, θα συνεχίσει να θέτει τα ουκρανικά F-16 σε μειονεκτική θέση στις εμπλοκές με ρωσικά μαχητικά.
Τα ρωσικά αεροσκάφη που λειτουργούν σε μεγαλύτερα υψόμετρα μπορούν να προσδώσουν περισσότερη κινητική ενέργεια στους πυραύλους αέρος-αέρος που εκτοξεύουν, αυξάνοντας την ταχύτητα, το βεληνεκές και τη συνολική θνησιμότητα των όπλων τους.
Αντίθετα, ακόμη και τα F-16 πρέπει να αντιμετωπίσουν τους νόμους της φυσικής εάν πολεμούν από κάτω, καθώς οι πύραυλοί τους θα επιβραδυνθούν από τη βαρύτητα και τον πυκνότερο αέρα πριν φτάσουν στους στόχους τους.
Εκτός από την απειλή από εχθρικά μαχητικά και τα S-400 μεγάλης εμβέλειας, ο πολλαπλασιασμός διαφορετικών τύπων αεράμυνας μικρής εμβέλειας και αεράμυνας φορητή από τον άνθρωπο σε όλο το πεδίο της μάχης θα αποτελέσει επίσης απειλή για τα ουκρανικά F-16 που λειτουργούν για υποστήριξη χερσαίων στρατευμάτων κοντά στην πρώτη γραμμή.
Τέλος, ακόμη και όταν δεν βρίσκονται στον αέρα, τα ουκρανικά F-16 στο έδαφος θα είναι ευάλωτα στις ρωσικές πυραυλικές επιθέσεις, οι οποίες έχουν καταστρέψει αρκετά ουκρανικά αεροσκάφη στο παρελθόν.
Παρά τη μικρή προοπτική των F-16 να διαδραματίσουν έναν ρόλο που αλλάζει το παιχνίδι στη σύγκρουση, η προσπάθεια που επενδύεται στην εκπαίδευση Ουκρανών πιλότων, πληρωμάτων εδάφους και επιμελητείας για τη λειτουργία και τη συντήρηση αυτών των αεροσκαφών θα έχει μακροπρόθεσμη αξία.
Δεδομένου ότι αυτός ο πόλεμος μπορεί δυστυχώς να συνεχιστεί στο ορατό μέλλον, η ύπαρξη μιας πλατφόρμας που μπορεί να φιλοξενήσει πιο εύκολα δυτικά οπλικά συστήματα, λογισμικό και συντήρηση θα παρέχει ευκαιρίες για μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα της στρατιωτικής βοήθειας στην Ουκρανία στο δρόμο.
Μακροπρόθεσμα, τόσο το ΝΑΤΟ όσο και η Ουκρανία μοιράζονται τον στόχο της ένταξης της χώρας στη Συμμαχία. Ως εκ τούτου, η τρέχουσα εξοικείωση της ουκρανικής Πολεμικής Αεροπορίας με τα πρότυπα του ΝΑΤΟ και η εκπαίδευση σε εξελιγμένα συστήματα θα συμβάλει στη δημιουργία του σκηνικού για τη μελλοντική διαλειτουργικότητα.
danas.rs
—