Σε παρέμβαση του ο Κώστας Βαξεβανης αναφερει:
Πριν μερικές μέρες, οι ιδεολογικοί Λουδοβίκοι της Αριστεράς, έχασαν μέσα από μια δημοκρατική διαδικασία, από τον Στέφανο Κασσελάκη τον οποίο χαρακτηρίζουν απολίτικο, κενό και επιφανειακό. Ειδικά αν ισχύουν τα επιχειρήματά τους, είναι αυτά που καταδεικνύουν πόσο ανίκανοι είναι και πόσο αντιπαθείς για τον κόσμο της Αριστεράς. Κανένας δεν είναι προφήτης για να ξέρει τι θα επιδιώξει ο Κασσελάκης. Τον επέλεξε όμως ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ (ναι του ΣΥΡΙΖΑ) για να τελειώνει με τον Μητσοτάκη και τους
ίδιους. Κατανοητό;
Ενώ σε άρθρο που ανέβασε στο Site Documento αναφερει:
Όσοι διέβλεπαν ότι το πρόβλημα του ιερατείου του ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν ο Στέφανος Κασσελάκης αλλά ο Αλέξης Τσίπρας, τώρα δικαιώνονται. Το απέδειξε ο Νίκος Φίλης με την ακράτεια λόγων του και το πληθωρικό των κατηγοριών (πάντα προς τους άλλους). Ο Τσίπρας φταίει για όσα έγιναν, για την ήττα αλλά και την μετατροπή του κόμματος σε κόμμα χωρίς τον πολιτικό προσανατολισμό που επιθυμούσε ο Νίκος Φίλης.
Εδώ κατ’ αρχήν έχουμε μια αντίφαση. Όσοι προεκλογικά ζητούσαν από τον Αλέξη Τσίπρα να δηλώσει ότι δεν τον υπονόμευαν, ομολογούν τώρα ότι είχαν την πεποίθηση ότι κατέστρεφε το κόμμα, που για κάποιους λόγους θεωρούν κόμμα τους. Αυτή η ομολογία, αποτελεί και δικαιολογία και στο γιατί λειτουργούσαν ως οργανωμένη ομάδα μέσα στο κόμμα τους, με φυσική παρα-ηγεσία και παρεμβάσεις ειδικά τις περιόδους που ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν σε δύσκολη κατάσταση. Η δικαιολογία ωστόσο δεν είναι και εξήγηση. Η οργανωμένη εσωκομματική αντιπολίτευση στον Τσίπρα και τις επιλογές του, μπορεί να επικαλείται την βαρύτητα των πολιτικών και ιδεολογικών λόγων, αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις είχε πολύ ταπεινά κίνητρα: Φιλοδοξίες, συμπλέγματα, εργολαβικές και αποστειρωμένες αντιλήψεις για την πολιτική και πολύ συχνά ιδιοτέλεια. Συνεχίστε την ανάγνωση. Πρωτοσελιδα – Ειδήσεις