O Μαρσέλ Σεβαλιέ (28 Φεβρουαρίου 1921 – 8 Οκτωβρίου 2008) ήταν ο τελευταίος δήμιος της Γαλλίας από το 1976 ως το 1981.
Έφερε τον επίσημο τίτλο Δήμιος της Γαλλικής Δημοκρατίας και Κύριος των Παρισίων (Monsieur de Paris). Τα τελευταία χρόνια της ζωής του εργάστηκε ως τυπογράφος.
Γεννήθηκε στο Μονρούζ του Οτ-ντε-Σέιν (Montrouge,Hauts-de-Seine) και διαδέχθηκε τον Αντρέ Ομπρέχτ, το 1976 στην υπηρεσία του εκτελεστή. Εργάστηκε ως τις 9 Οκτωβρίου 1981, οπότε και η θανατική ποινή καταργήθηκε στη Γαλλία, με διάταγμα του Φρανσουά Μιτεράν.
Η μέθοδος εκτέλεσης στην Γαλλία για τα πολιτικά αδικήματα ήταν ο αποκεφαλισμός με γκιλοτίνα την περίοδο 1791-1981 και για τα στρατιωτικά ο τουφεκισμός από εκτελεστικό απόσπασμα.
Ο Σεβαλιέ είχε ξεκινήσει να εργάζεται ως δήμιος το 1958 και μέχρι τον επίσημο διορισμό του, την 1η Οκτωβρίου 1976, είχε ήδη εκτελέσει 40 άτομα.
Ως επίσημος δήμιος του Γαλλικού Κράτους εκτέλεσε μόνο 2 άτομα και εκείνες ήταν οι τελευταίες εκτελέσεις θανατοποινιτών στην Γαλλία:
– Ο Ζερόμ Καρέιν (Jérôme Carrein) καταδικάστηκε σε θάνατο για δολοφονία και βιασμό ενός επτάχρονου κοριτσιού. Εκτελέστηκε στην λαιμητόμο στις 23 Ιουνίου 1977 στο Ντουάι (Douai).
– Ο Αμιντά Τζαντουμπί (Hamida Djandoubi) βασάνισε και στραγγάλισε την πρώην φιλενάδα του. Η καρατόμησή του, στην Μασσαλία, στις 10 Σεπτεμβρίου 1977 ήταν η τελευταία εκτέλεση στην Γαλλία.
Ο Σεβαλιέ μετά την κατάργηση της θανατικής ποινής εργάστηκε σε τυπογραφείο. Παντρεύτηκε την Μαρσέλ Ομπρέχτ, ανεψιά του προτελευταίου δήμιου της Γαλλίας, Αντρέ Ομπρέχτ. Απέκτησαν 2 παιδιά, εκ των οποίων το ένα, ο Ερίκ, παρέστη στις εκτελέσεις του Καρέιν και του Τζαντουμπί, με σκοπό να τον προετοιμάσει για διαδοχή, όταν ο Μαρσέλ θα συνταξιοδοτούνταν.
Ο πρώην δήμιος είχε δώσει συνεντεύξεις στα ΜΜΕ αλλά λίγο πριν το θάνατό του απέφυγε να μιλήσει για τις εμπειρίες του από την γκιλοτίνα, εξαιτίας της δυσανασχέτησής του με τους συναισθηματισμούς του Τύπου. Ο Σεβαλιέ πέθανε στη Βαντόμ το 2008, μία ημέρα πριν συμπληρωθούν 27 χρόνια από την κατάργηση της εσχάτης των ποινών στη χώρα του.