Ο Κόνων ήταν Αθηναίος στρατηγός που έζησε τον 5ο και τις αρχές του 4ου π.Χ. αι. και πολέμησε στον Πελοποννησιακό Πόλεμο και κατά την πρώτη δεκαετία του 4ου αι.Ο Κόνων ήταν γιος του Τιμόθεου, πλούσιου Αθηναίου από παλιά αριστοκρατική οικογένεια που πήρε την αρχηγία του ναυτικού της Αθήνας το 406 π.Χ. μετά την απομάκρυνση του Αλκιβιάδη.
Όταν η Αθήνα ηττήθηκε τον Σεπτέμβριο του 405 π.Χ. από τους Σπαρτιάτες στον Ελλήσποντο και τους Αιγός Ποταμούς, ο Κόνωνας κατέφυγε στην αυλή του Κύπριου βασιλιά Ευαγόρα, όπου μελετούσε τον τρόπο που θα εκδικηθεί τους Σπαρτιάτες και θα βοηθήσει την πατρίδα του να γίνει πάλι δυνατή.
Γι’ αυτό, το 396 π.Χ., έγινε ναύαρχος των Περσών και πολέμησε τους Σπαρτιάτες. Στην αρχή νικήθηκε, αλλά μετά συμμαχώντας με τους Κύπριους και Ρόδιους διέλυσαν την ηγεμονία των Σπαρτιατών στη θάλασσα. Συγκεκριμένα η έκβαση του πολέμου κρίθηκε με τη νίκη του Κόνωνος το 394 π.Χ. στη ναυμαχία της Κνίδου.
Η σπαρτιατική κυριαρχία στα μικρασιατικά παράλια κατέρρευσε. Ο Κόνων έδωσε στις μικρασιατικές πόλεις αυτονομία και οι περισσότερες από αυτές προσχώρησαν στους Πέρσες. Ο Κόνων αμείφθηκε από τον Πέρση μονάρχη με 50 τάλαντα.
Το 393 π.Χ. ο Κόνωνας επέστρεψε θριαμβευτικά στην Αθήνα, όπου οι πολίτες της τον τίμησαν με χρυσό στεφάνι και με ανδριάντα που έστησαν στον Κεραμεικό κοντά στην Βασίλειο Στοά. Με χρήματα που εξασφάλισε από τους Πέρσες ανοικοδόμησε τα Μακρά Τείχη και τα τείχη του Πειραιά.
Το τέλος του Κόνωνα
Η μεταστροφή της πολιτικής των Περσών υπέρ των Σπαρτιατών ήταν η αρχή του τέλους για τον Κόνωνα. Σύμφωνα με μια εκδοχή ο σατράπης των Σάρδεων Τιρίβαζος τον φυλάκισε και στη συνέχεια τον εκτέλεσε, αλλά σύμφωνα με άλλη δραπέτευσε και πέθανε στην Κύπρο από ασθένεια. Σύμφωνα με τον Παυσανία ετάφη στο Δημόσιο Σήμα στον Κεραμεικό.