Το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας Sözcü την Τετάρτη είναι υποδειγματικό για την κοινή γνώμη στην Τουρκία, γράφει σε άρθρο της η εφημερίδα tageszeitung.
Δείχνει πώς θυμωμένοι πολίτες πετούν καφέ από την αμερικανική αλυσίδα Starbucks και Coca-Cola στο δρόμο, πώς καίγονται δολάρια και κάποιος χτυπά ακόμη και το iPhone του με μια βαριοπούλα. Οι ενέργειες είναι έκφραση των διαμαρτυριών κατά του Ισραήλ και κατά της υποστήριξης των ΗΠΑ στη χώρα.
Το κεμαλικό-εθνικιστικό Sözcü δεν είναι σε καμία περίπτωση κυβερνητική εφημερίδα. Οι διαμαρτυρίες ενάντια στην αντεπίθεση του Ισραήλ στη Γάζα είναι διακομματικές και κυμαίνονται από τα δεξιά προς τα αριστερά του πολιτικού φάσματος.
Το ρεπορτάζ ταιριάζει επίσης με αυτό: όπως οι γερμανικοί τηλεοπτικοί σταθμοί δείχνουν συχνά τον πόλεμο από την ισραηλινή σκοπιά, εκείνοι στην Τουρκία αναφέρουν κυρίως από την παλαιστινιακή σκοπιά.
Ως εκ τούτου, τα σχόλια του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν γίνονται όλο και πιο έντονα τις τελευταίες εβδομάδες.
Μόνο το απόγευμα της Τετάρτης περιέγραψε το Ισραήλ ως «τρομοκρατικό κράτος» στο κοινοβούλιο. Η οργή για τα δεινά του παλαιστινιακού πληθυσμού είναι τεράστια και ο Ερντογάν εστιάζει σε αυτό.
Λόγω της στάσης του Ερντογάν για τη Μέση Ανατολή, πολλοί άνθρωποι στη Γερμανία ζήτησαν από τον καγκελάριο Όλαφ Σολτς να είχε αποκλείσει τον Τούρκο πρόεδρο.
Υπάρχουν όμως και πολλοί πολιτικοί παρατηρητές στην Τουρκία που εκπλήσσονται που ο πρόεδρος επισκέπτεται τώρα μια χώρα που δεν θέλει να αφήσει καμία αμφιβολία για την άνευ όρων υποστήριξή του στο Ισραήλ.
“Οι πραγματιστικοί λόγοι που ενώνουν τις δύο χώρες”
Όμως, όπως ο Σολτς δεν ήθελε να αποκλείσει τον Τούρκο καλεσμένο, δεν σκέφτηκε να ακυρώσει την επίσκεψη μόνος του.
Υπάρχουν πραγματιστικοί λόγοι και από τις δύο πλευρές. Παρά όλες τις διαφορές σχετικά με τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, η Γερμανία εξακολουθεί να είναι ο σημαντικότερος εταίρος της Τουρκίας στην ΕΕ.
Μόνο για οικονομικούς λόγους, ο Ερντογάν δεν θέλει να επιτρέψει να δημιουργηθούν νέες εντάσεις στις τουρκο-γερμανικές σχέσεις.
Η χώρα χρειάζεται επειγόντως ξένο κεφάλαιο – ο υπουργός Οικονομικών της ταξιδεύει αυτή τη στιγμή από το ένα συνέδριο επενδυτών στο άλλο – και το μεγαλύτερο μέρος του εξακολουθεί να προέρχεται από χώρες της ΕΕ.
Ακόμα κι αν η Τουρκία απέχει πολύ από την επανέναρξη της ενταξιακής διαδικασίας με τις Βρυξέλλες, οι ρεαλιστικές σχέσεις μεταξύ Άγκυρας και Βερολίνου αποτελούν σημαντικό μήνυμα για τους Γερμανούς και άλλους ευρωπαίους επενδυτές.
Με το όπλο της διαμεσολάβησης στον πόλεμο της Ουκρανίας
Επιπλέον, υπάρχει μια δεύτερη μεγάλη σύγκρουση σε εξέλιξη αυτή τη στιγμή: ο πόλεμος του Πούτιν στην Ουκρανία.
Ενώ ο Ερντογάν δεν είναι πλέον μεσολαβητής στη Μέση Ανατολή, εξακολουθεί να είναι ένας από τους πρώτους συνομιλητές στον πόλεμο της Ουκρανίας στον οποίο μπορούν να υποχωρήσουν τόσο η ουκρανική όσο και η ρωσική πλευρά – εάν θέλουν να ξαναρχίσουν συζητήσεις στο μέλλον.
Ο Γερμανός καγκελάριος είναι επίσης πιθανό να ελπίζει ότι ο αρχηγός του τουρκικού κράτους θα μπορούσε να είναι χρήσιμος σε οποιεσδήποτε διαπραγματεύσεις μεταξύ Κιέβου και Μόσχας.
Ωστόσο, οι ελπίδες του Σολτς να μπορέσει να διαπραγματευτεί μια νέα συμφωνία για τους πρόσφυγες με τον Ερντογάν στο άμεσο μέλλον είναι πιθανό να είναι πιο δύσκολο να επιτευχθούν.
Πρώτον, υπάρχει η μεταβαλλόμενη διάθεση στην Τουρκία. Η σοβαρή οικονομική κρίση έχει οδηγήσει σε αυξανόμενη απόρριψη μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού των περίπου πέντε εκατομμυρίων προσφύγων που βρίσκονται ήδη στη χώρα.
Ως εκ τούτου, οι περισσότεροι αντιδρούν με μεγάλη πικρία στην ιδέα ότι η Τουρκία πρέπει να συνεχίσει να παίζει τον ρόλο του φύλακα της ΕΕ ή ακόμη και να αυξήσει τις δραστηριότητές της προς αυτή την κατεύθυνση.
Δεύτερον, ο Ερντογάν είναι αναστατωμένος επειδή η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας που διαπραγματεύτηκε η Άνγκελα Μέρκελ το 2016 δεν απέδωσε για τη χώρα του αυτό που είχε υποσχεθεί.
Οι Τούρκοι πολίτες ούτε έχουν πλησιάσει την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για την ΕΕ, ούτε η τελωνειακή ένωση έχει εκσυγχρονιστεί στο πνεύμα της Άγκυρας.
Μερικά επιπλέον δισεκατομμύρια από μόνα τους σίγουρα δεν θα πείσουν τον Τούρκο πρόεδρο ότι η χώρα του θα πρέπει να πάρει πίσω μεγάλο αριθμό «παράνομων» μεταναστών που έχουν έρθει στην Ευρώπη από την Τουρκία.
Αυτό θα απαιτήσει πιθανώς περισσότερες συζητήσεις μεταξύ Σολτς και Ερντογάν.
Τageszeitung
—