Τα ξημερώματα της Πέμπτης 1 Φεβρουαρίου έφυγε από κοντά μας ο Δάσκαλος, ο Λευτέρης Δρανδάκις, ο οποίος υπηρέτησε το Λύκειον των Ελληνίδων με όραμα, αστείρευτη δημιουργικότητα και ακατάπαυστη εργατικότητα για πάνω από μισό αιώνα ως Καλλιτεχνικός Διευθυντής του ΛτΕ.
Υπήρξε μπροστά από την εποχή του και αφιέρωσε όλη του τη ζωή στο Λύκειον των Ελληνίδων και στους σκοπούς του. Στο πρόσωπό του αναγνωρίζεται η βαθιά αγάπη για τη λαϊκή παράδοση, η ακούραστη και ενθουσιώδης έρευνα, το πάθος για τη διάσωση και την ανάδειξη των ελληνικών δημοτικών χορών και των τοπικών ενδυμασιών. Υπέγραψε τις μεγαλύτερες μουσικοχορευτικές παραστάσεις και είδε το έργο του να αναγνωρίζεται εντός και εκτός συνόρων. Ανήσυχο και ακούραστο πνεύμα, υπήρξε πάνω απ΄ όλα «Δάσκαλος» με την πιο ουσιαστική σημασία της λέξης.
Ο θάνατός του στερεί από το Λύκειον των Ελληνίδων μια μοναδική προσωπικότητα, από εκείνες τις λίγες που έχουμε τη χαρά και τη χάρη να συναντούμε κάποτε στη ζωή μας.
Η Πρόεδρος, το Διοικητικό Συμβούλιο, η Χορευτική Ομάδα και το προσωπικό του Λυκείου των Ελληνίδων τον αποχαιρετούν με βαθιά θλίψη, κρατώντας στην καρδιά τους και άσβεστη στη μνήμη τους τη θύμησή του – εκείνη που κι ένα ματσάκι βασιλικός θα είναι αρκετό να τη φορτίσει!
Η νεκρώσιμος Ακολουθία θα ψαλεί το Σάββατο 3 Φεβρουαρίου 2024, ώρα 13.00 στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.
Ο Λευτέρης Δρανδάκις υπήρξε ένας ολοκληρωμένος Δάσκαλος με την Πλατωνική σημασία του καλού και του ωραίου. Πίστευε στην ηθοπλαστική δύναμη του χορού και της μουσικής και στη διαμόρφωση ατόμων με ανθρώπινο πρόσωπο μέσα από το δόσιμο του χεριού του ενός προς τον άλλο.
Την ώρα της διδασκαλίας του, χανόταν το πρόσωπό του στη σκέψη του δασκάλου. Πρόσωπο και ιδέα γίνονταν ένα, ρυθμός και λαχτάρα για τη βέλτιστη κατάρτιση των μαθητών του και την ικανοποίηση της καλλιτεχνικής του ψυχής.
Η συνεχής αναζήτηση του τέλειου, η αδιάκοπη έρευνα ανά την Ελλάδα, οι πρωτοποριακές παραστάσεις και η αέναη ευρηματικότητά του στον κόσμο του λαϊκού πολιτισμού αποτελούν την ανεκτίμητη προσφορά του ως καλλιτέχνη, που έγραψε ιστορία στην πλούσια διαδρομή του.
Η αγάπη του και ο ακατάλυτος δεσμός που δημιούργησε μεταξύ των συνεργατών του και των απλών μελών της μεγάλης Λυκειακής οικογένειας είναι η πολύτιμη παρακαταθήκη που μας αφήνει για πάντα με το θάνατό του.
Καλό ταξίδι Δάσκαλέ μας!
