Η «αυθόρμητη» εκδήλωση λατρείας στο πρόσωπο του πρωθυπουργού, δεν είναι τυχαία. Μπορεί το σκηνικό να άλλαξε καθώς η μωρομάνα και το «τι γκόμενος είσαι εσύ», αντικαταστάθηκε από τον φαλακρό κύριο και το «ομορφόπαιδο, πεθαίνω για σένα» η ουσία όμως παραμένει η ίδια.
Σε όλο τον περίπατο του αλλά και την «παρέμβαση» του στην πλατεία Αριστοτέλους, ο Μητσοτάκης ήταν απολύτως μόνος του: Πέρα από τον κλοιό των ανδρών ασφαλείας του δεν ζύγωνε ούτε ένας πολίτης, αντιμετωπίζοντας την πλήρη αδιαφορία του κόσμου. Ξαφνικά, εμφανίστηκε ο κύριος, με πρωτοφανείς ατάκες, όπως «τι ομορφόπαιδο είσαι εσύ, πεθαίνω για σένα» κλπ.
Σε άλλη χώρα βέβαια στιγμιότυπα όπως το «τι γκόμενος είσαι εσύ» και το «πεθαίνω για σένα», θα είχαν γεμίσει τις σατιρικές εκπομπές και ο αποδέκτης θα είχε εξαφανιστεί από την πολιτική.
Στην Ελλάδα όμως, το «πεθαίνω για σένα Μητσοτάκη», έχει βαθύτατη, πολιτική διάσταση. Όντως, η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια αργοπεθαίνει, καταγράφοντας την μεγαλύτερη μείωση πληθυσμού από συστάσεως του ελληνικού κράτους και την μεγαλύτερη μείωση των γεννήσεων στην νεότερη ιστορία.