Δεν υπήρξε εσωκομματική διαφωνία, λέει ο κ. Κασσελάκης για τη διαγραφή μου από το ευρωψηφοδέλτιο του κόμματος… Και τότε πώς με στήριζε το κόμμα επί δύο μέρες όταν προέκυψε ζήτημα παλαιότερων δηλώσεων μου?
Η απόφαση, λέει, ελήφθη από τον ίδιο ” με βάση τις αρχές και τις αξίες του “… Όπως και η απόφαση των μελών και φίλων του ΣΎΡΙΖΑ, αγαπητέ πρόεδρε, να με εντάξουν στο ευρωψηφοδέλτιο ΜΕ ΤΗΝ ΨΉΦΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΜΠΙΣΤΟΣΎΝΗ ΤΟΥΣ. Ο κόσμος που με τίμησε και με ψήφισε με γνωρίζει καλά. Πολύ καλά. Όλοι αυτοί δεν έχουν αρχές και αξίες πρόεδρε? Ή έχουν διαφορετικές από τις δικές σου?
Θέλω να πω, με αγάπη και καλή πρόθεση, στον νεόκοπο και πολύ νέο σε ηλικία πολιτικό άνδρα Στέφανο Κασσελάκη μία κουβέντα που προκύπτει από την μακρά μου πείρα παρακολουθώντας καθημερινά από το 1980 την πολιτική ζωή και τις πολιτικές διεργασίες στη χώρα. Ηγέτης δεν δηλώνεις.
Ηγέτης γίνεσαι και αναδεικνύεσαι από τον λαό. Κι αυτό δε γίνεται σε μερικούς μήνες αλλά χρειάζεται χρόνια. Το σημαντικότερο όμως, ηγέτη σε κάνει το θάρρος να πεις mea culpa! Όπως έκανε ο αείμνηστος Ανδρέας Παπανδρέου και μάλιστα για θέμα υψίστης σημασίας, όχι για μία λανθασμένη μικρή απόφαση. Αντίθετα, το να επιμένεις στο λάθος και σε μία άδικη απόφαση και μάλιστα με ύφος βλοσυρό ή συννεφιασμένο ή το να προσπαθείς να αλλάξεις κουβέντα όταν σε ρωτούν για αυτή τη λάθος απόφαση, δε σε κατατάσσει στην κατηγορία “υποψήφιος ηγέτης “. Μένεις μόνο στο ” καλά, άστο, πάμε καλύτερα για μπύρες “… Δυστυχώς!
Υ.Γ. Επαναλαμβάνω ότι όσα λέω τα λέω με αγάπη στον νέο πρόεδρο του ΣΎΡΙΖΑ. Του μιλάω όπως θα μιλούσα σε έναν πολύ μικρότερο μου αδελφό. Εξάλλου έχω αποδείξει στην πορεία μου ότι δεκαετίες τώρα που στηρίζω αυτό το κόμμα με τις μικρές μου δυνάμεις, δε ζήτησα ποτέ τίποτα ως αντάλλαγμα ούτε διεκδίκησα ρόλο ή έμμισθη θέση ή αργομισθία, όπως έκαναν πολλοί άλλοι. Οδηγός μου ήταν πάντα η ιδεολογία μου και ( πραγματικά) οι αρχές και οι αξίες μου. Η ανάγκη για ειλικρίνεια στον λόγο ΚΑΙ στα έργα.