Πρόσθεσε μάλιστα ότι: «Είμαστε με την πλευρά της ειρήνης και της συνεργασίας, όχι της έντασης και της σύγκρουσης. Θέλουμε να ζούμε δίπλα-δίπλα με τις χώρες με τις οποίες μοιραζόμαστε την ίδια γεωγραφία. Δεν τρέφουμε εχθρότητα και προκατάληψη έναντι οποιασδήποτε χώρας. Δεν έχουμε βλέψεις στα δικαιώματα γης και κυριαρχίας κανενός. Ποτέ δεν αφήσαμε και δεν θα αφήσουμε στον αέρα το χέρι που μας απλώνεται με ειλικρίνεια. Είμαστε έτοιμοι για διάλογο, επαφή και ενίσχυση των δεσμών μας με οποιονδήποτε σέβεται τα συμφέροντα της Τουρκίας και θέλει να αναπτύξει συνεργασία μαζί μας.»
Επίσης, σύμφωνα με την ίδια ανακοίνωση, στόχος των αλλαγών στη διδακτέα ύλη είναι «η αξία του πατριωτισμού να τονίζεται με τη συμπερίληψη του δικαιολογημένου αγώνα της Τουρκίας ενάντια σε αιτήματα που αγνοούν τα νομικά και γεωγραφικά δικαιώματά της στη Θάλασσα των Νησιών (σ.σ. Αιγαίο) και την Ανατολική Μεσόγειο.» Πράγμα που επιβεβαιώνει ότι η ακραία επιθετική «Γαλάζια Πατρίδα» αποτελεί πλέον δόγμα της τουρκικής κοινωνίας σύμφωνα με το οποίο η γείτονα έχει δικαιώματα που διεκδικεί και αφορούν στο μισό Αιγαίο και ολόκληρη την Αν. Μεσόγειο. Παράλληλα η συστηματική καλλιέργεια αναθεωρητικών απόψεων στις νέες γενιές, αποσκοπεί στον φανατισμό και τον εμποτισμό της επόμενης γενιάς με αισθήματα μισαλλοδοξίας έναντι του Ελληνισμού.
Διευκρινίζεται επίσης ότι οι πληροφορίες που συλλέγονται από τη Διεύθυνση Πληροφοριών του Γενικού Επιτελείου (Genelkurmay İstihbarat Başkanlığı) αξιολογούνται από το τουρκικό Γενικό Επιτελείο για να προσδιοριστούν «οι δυνατότητες, η ετοιμότητα ή η κατάσταση στρατιωτικής συναγερμού, οι δραστηριότητες, οι προθέσεις, οι στόχοι και/ή η κατεύθυνση των ένοπλων δυνάμεων του δυνάμει εχθρού». Στη συνέχεια η τουρκική Διεύθυνση Πληροφοριών εκδίδει «εβδομαδιαία έκθεση αξιολόγησης με τίτλο “Έκθεση Προειδοποίησης Πολέμου” (Harp İkaz Raporu), προσδιορίζοντας ποιες χώρες παρουσιάζουν επίπεδο απειλής και κινδύνου για την ασφάλεια της Τουρκίας.»
Αν ληφθεί υπόψη και το γεγονός ότι οι τελευταίες δημοσκοπήσεις επιβεβαιώνουν τη μεγάλη πτώση του κόμματος του Ερντογάν που πλέον είναι δεύτερη δύναμη, δύσκολα κανείς θα αποφύγει τον πειρασμό να υποθέσει ότι ο τακτικιστής σουλτάνος κάτι ετοιμάζει… Το Turkish Minute συμπεραίνει ότι: «ο Ερντογάν πιστεύει ότι αν μπορέσει να διατηρήσει την οικονομική κρίση υπό έλεγχο εντός ορισμένων ορίων μέχρι τότε, θα μπορέσει να κυβερνήσει τη χώρα πιο εύκολα σε συνθήκες πολέμου.» Με άλλα λόγια, ο απώτερος σκοπός του είναι ο πόλεμος!
Και ο τούρκος Πρόεδρος ξέρει πολύ καλά ότι «όλος ο πόλεμος βασίζεται στην παραπλάνηση» ενώ «οι αρχές της στρατηγικής είναι να ξέρεις το πεδίο μάχης, να ξέρεις τις δυνάμεις του αντιπάλου σου και να κάνεις κάτι που ο αντίπαλος σου δεν περιμένει.» Αυτά έλεγε ο Σουν Τζου τον 5ο αιώνα π.Χ., και αυτά εφαρμόζει η σύγχρονη Τουρκία έναντι του παραπαίοντα Ελληνισμού, του οποίου οι ηγέτες έχουν ανάγει τον κατευνασμό σε «στρατηγική» και τον Μιθριδατισμό σε «σύνεση».
«Οι μετριότητες, υπομετριότητες και ανθυπομετριότητες που συναπαρτίζουν τον ελληνικό πολιτικό και παραπολιτικό κόσμο δεν έχουν το ανάστημα να θέσουν και να λύσουν ιστορικά προβλήματα. Ίσως να καταρρεύσουν ακόμη και στην περίπτωση που βρεθούν στην ανάγκη να διεξαγάγουν έναν πόλεμο» έγραφε ο Παναγιώτης Κονδύλης στη «Θεωρία Πολέμου». Οι ίδιοι λοιπόν ξεδιάντροπα καταλήγουν στο απειλητικό δίλημμα: «Τί θέλετε; Να κάνουμε πόλεμο;» Την απάντηση την έχει δώσει ήδη βέβαια ο Τσώρτσιλ απευθυνόμενος προς τον Τσάμπερλεν: «Ανάμεσα στον πόλεμο και την ταπείνωση, επιλέξατε την ταπείνωση και φέρατε και τον πόλεμο.»