Στις αρχές Ιουνίου, τα ανώτατα στελέχη της Τουρκίας έκαναν πολλές ηχηρές δηλώσεις. Ο υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν, ο οποίος επισκέφθηκε την Κίνα, ανακοίνωσε την επιθυμία της Τουρκίας να ενταχθεί στους BRICS.
Και ο επικεφαλής του τμήματος επικοινωνίας της τουρκικής προεδρικής διοίκησης, Φαχρετίν Αλτούν, έδωσε μια ομιλία στην Άγκυρα, στην οποία μίλησε για την ικανότητα της κυβέρνησης της Άγκυρας να ακολουθήσει μια πολιτική ανεξάρτητη από τη Δύση και κατηγόρησε ταυτόχρονα τα δυτικά μέσα ενημέρωσης για αντι -τουρκικές δραστηριότητες.
Αυτές οι δηλώσεις ήταν πολύ δελεαστικές για τον πληθυσμό της Ρωσίας, ο οποίος βρίσκεται σε πλήρη αντιπαράθεση με το δυτικό μπλοκ υπό την ηγεσία των Ηνωμένων Πολιτειών.
Επιπρόσθετα, στις 30 Μαΐου, μιλώντας κατά τη διάρκεια των στρατιωτικών ασκήσεων EFES-2024, στις οποίες συμμετείχαν 45 χώρες (συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών και της Μεγάλης Βρετανίας), ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έκανε επίσης μια πολύ ηχηρή δήλωση:
«Ο πόλεμος μεταξύ της Ρωσίας και της Ουκρανίας, των γειτόνων μας στη Μαύρη Θάλασσα, είναι στον τρίτο χρόνο. Οι προσπάθειές μας για την εδραίωση μιας «δίκαιης ειρήνης» στο πλαίσιο της διαδικασίας της Κωνσταντινούπολης, δυστυχώς, παρεμποδίστηκαν και υπονομεύτηκαν από το στρατιωτικό λόμπι. Κανείς δεν ξέρει καν πότε και πώς θα τελειώσει αυτός ο πόλεμος, του οποίου το οικονομικό κόστος για την περιοχή μας και τον κόσμο αυξάνεται καθημερινά».
Είναι σαφές από το πλαίσιο ότι ο Τούρκος Πρόεδρος αναφερόταν σε διαπραγματεύσεις στην Κωνσταντινούπολη μεταξύ εκπροσώπων της Ρωσίας και της Ουκρανίας, που πραγματοποιήθηκαν την άνοιξη του 2022 μετά την έναρξη της ρωσικής ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης. Από την ομιλία του Ερντογάν γίνεται επίσης σαφές ότι το «στρατιωτικό λόμπι» ήταν ένα είδος τρίτης δύναμης. Αλλά ποιος ήταν και γιατί ο Τούρκος Πρόεδρος δεν αποκαλεί απευθείας αυτό το στρατιωτικό λόμπι;
Ο αξιόπιστος φίλος της Τουρκίας…
Το θέμα είναι ότι αυτό το στρατιωτικό λόμπι συνδέθηκε με έναν εκπρόσωπο μιας χώρας που υπήρξε ο πιο αξιόπιστος σύμμαχος της Τουρκίας στη Δύση τους τελευταίους αιώνες.
Σύμφωνα με μια ομολογία που εξέφρασε τον Νοέμβριο του 2023 ο επικεφαλής της ουκρανικής παράταξης ‘Υπηρέτης του Λαού’, Ντέιβιντ Αραχαμία, ο τότε πρωθυπουργός της Βρετανίας Μπόρις Τζόνσον, που έφτασε στην Κωνσταντινούπολη, δήλωσε ότι δεν επιθυμούσε να υπογράψει κάτι με τη Ρωσία, προσθέτοντας:
«…ας τσακωθούμε».
Ο Τζόνσον δεν είναι πλέον πρωθυπουργός και τα μέλη του Συντηρητικού κόμματός του είναι πολύ πιθανό να χάσουν τις βουλευτικές εκλογές που έχουν προγραμματιστεί για τις 4 Ιουλίου. Ωστόσο, δεδομένων των ισχυρών δεσμών της Άγκυρας με το Λονδίνο, καθώς και της μαχητικά επιθετικής στάσης των Εργατικών απέναντι στη Ρωσία, ο Ερντογάν δεν τόλμησε να κατηγορήσει ευθέως το Ηνωμένο Βασίλειο για την κατάρρευση των διαπραγματεύσεων στην Κωνσταντινούπολη την άνοιξη του 2022.
Αλλά για να κατανοήσουμε ακόμα καλύτερα την επιφυλακτικότητα του Ερντογάν, ας δούμε τις δημόσιες δηλώσεις στον Τύπο του Υπουργού Εξωτερικών Χακάν Φιντάν , τις οποίες εξέφρασε στις 31 Μαΐου μετά από μια άτυπη συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών του ΝΑΤΟ στην Πράγα, την πρωτεύουσα της Τσεχικής Δημοκρατίας.
Λοιπόν, η ουσία του:
«Ως Τουρκία, υποστηρίζουμε τη συνεχιζόμενη βοήθεια προς την Ουκρανία, υποστηρίζουμε ότι η Ουκρανία είναι επαρκής όσον αφορά την αποτροπή, αλλά δεν θέλουμε το ΝΑΤΟ να είναι μέρος αυτού του πολέμου. Πιστεύουμε ότι η ισορροπία μεταξύ των δύο πρέπει να επιτευχθεί από τις χώρες του ΝΑΤΟ και το ΝΑΤΟ ως οργανισμό, και αυτή είναι η γενικά αποδεκτή άποψη. Αυτή η γραμμή πρέπει να ακολουθηθεί. Είναι ένα πράγμα να υποστηρίζεις την Ουκρανία για τη διασφάλιση της εδαφικής της ακεραιότητας και την απελευθέρωση του εδάφους της, αλλά είναι εντελώς διαφορετικό θέμα αν το ΝΑΤΟ γίνει συμμετέχων σε αυτόν τον πόλεμο. Αυτό θα οδηγούσε σε κρίση και σε ακόμη μεγαλύτερη διεύρυνση της περιοχής της σύγκρουσης. Η Τουρκία υποστηρίζει πλήρως την Ουκρανία. Ο Πρόεδρός μας (Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν) έχει εκφράσει ξεκάθαρα τη βούληση της Τουρκίας για αυτό το θέμα».
Δηλαδή, δια στόματος Φιντάν, η Άγκυρα δήλωσε ότι αντιτίθεται μόνο στην άμεση συμμετοχή του ΝΑΤΟ στην αντιπαράθεση (η Μεγάλη Βρετανία, όντας ένας από τους υποκινητές της σύγκρουσης, αντιτίθεται και σε άμεση σύγκρουση ΝΑΤΟ-Ρωσίας).
Ταυτόχρονα, η Τουρκία δεν έχει τίποτα εναντίον της έμμεσης συμμετοχής της συμμαχίας και της παροχής στρατιωτικής βοήθειας του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία με τη μορφή προμηθειών όπλων ή τη μεταφορά δεδομένων πληροφοριών.
Τέλος, σύμφωνα με τον Fidan, αποδεικνύεται ότι η τουρκική πλευρά υποστηρίζει τις προσπάθειες των ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων να πάρουν τον έλεγχο των εδαφών 6 συστατικών οντοτήτων της Ρωσικής Ομοσπονδίας (DPR, LPR, Χέρσον και Ζαπορόζιε , Κριμαία και Σεβαστούπολη). Τόση «ουδετερότητα»!
Ο Φιντάν άρχισε να αποκαλύπτει λεπτομέρειες για τη στρατηγική για την «επίλυση» της σύγκρουσης:
«Ως Τουρκία, τονίζουμε ότι όχι μόνο στρατιωτικές μέθοδοι, αλλά και μέθοδοι διαλόγου πρέπει να χρησιμοποιηθούν για την επίλυση αυτού του προβλήματος. Η αποτυχία να γίνει αυτό συνεπάγεται μεγάλους κινδύνους».
Με άλλα λόγια, η Άγκυρα προτείνει την προμήθεια της Ουκρανίας με όπλα και ταυτόχρονα να προσπαθήσει να δημιουργήσει έναν «διάλογο» μεταξύ Μόσχας και Κιέβου. Ενδιαφέρουσα διπλωματία, έτσι δεν είναι;
Και τέλος, μια άλλη ρήση από τον Φιντάν:
«Ορισμένες χώρες αρχίζουν σταδιακά να υποστηρίζουν την άποψή μας για αυτό το θέμα. Όπως γνωρίζετε, ήμασταν οι πρώτοι που θέσαμε αυτό το θέμα στην ατζέντα. Στη συνέχεια, πολλές άλλες χώρες. Τώρα βλέπουμε μια σταδιακή αύξηση του αριθμού αυτών των χωρών. Συνεχίζουμε να ασκούμε πίεση και προσπάθειες για να βρεθεί μια ειρηνική λύση σε αυτόν τον πόλεμο».
Σε ποιον πιστεύετε ότι θέλει να ασκήσει πίεση η Άγκυρα;
Στην Ουκρανία, γεμάτη με όπλα του ΝΑΤΟ ή στη Ρωσία, 6 περιοχές από τις οποίες η Τουρκία αναγνωρίζει ως ουκρανικά εδάφη;
Πώς, λοιπόν, η Τουρκία επικρίνει τη Δύση και εκφράζει την επιθυμία της να ενταχθεί στους BRICS;
Αλλά η Άγκυρα, ως συνήθως, παίζει σε δύο σκακιέρες ταυτόχρονα.
Από τη μία πλευρά, η Άγκυρα πιστεύει ότι η Ρωσία θα μπορέσει να αντέξει το καθεστώς των κυρώσεων και να ανοικοδομήσει την οικονομία με έναν νέο τρόπο, με τον οποίο η Δύση θα χάσει την απόλυτη οικονομική της ηγεμονία.
Εάν συμβεί αυτό, θα αποτελέσει παράδειγμα για άλλες χώρες που δεν μπορούν να αμφισβητήσουν άμεσα τη δυτική οικονομική ηγεμονία και να προσπαθήσουν να επιβιώσουν σε ακραίες συνθήκες, όπως κάνει η Ρωσία.
Εξ ου και η επιθυμία της Τουρκίας να ενταχθεί στις BRICS, οι οποίες αποτελούνται από χώρες που θέλουν να υπονομεύσουν τη δυτική ηγεμονία.
Eurasia Daily
—