Χτες Τετάρτη 12/6, ο κ.Κασσελάκης εδωσε συνέντευξη στα “Παραπολιτικά”. Εκεί ρωτήθηκε για τα ΜΜΕ του ΣΥΡΙΖΑ και απάντησε:
“Όταν πήγα στο σπίτι του #Μπελογιαννη, κάπου στην Πελοπόννησο νομίζω, είχα πραγματικά συγκινηθεί όταν είδα την Αυγή να την κρατάει σε μια φωτογραφία του (…) έχω στο χέρι μου αυτή τη στιγμή ένα κόμμα με μεγάλη ιστορία που έχει μια εφημερίδα που έχει εμπνεύσει
κόσμο (…)”
1) Παρακάμπτουμε το “κάπου στην Πελοπόννησο, νομίζω” – ακόμα κι αν πρόκειται για την πατρίδα μου την Αμαλιάδα – ότι δηλαδή ούτε που τον πήγαν δεν ξέρει, ούτε τι είδε δεν κατάλαβε, καθώς αυτά συμβαίνουν με τους τουρίστες και με τις περατζάδες τους, που να θυμούνται οι έρμοι που τους σέρνουν οι τουριστικοί πράκτορες.
2) Παρακάμπτουμε και αυτά τα ταπεινά και σεμνά “έχω στο χέρι μου ένα κόμμα…” καθώς ουδόλως μας ενδιαφέρει ο μεσσιανισμός και ο λουδοβικισμός των κτητόρων ενός κατά τα άλλα “αριστερού” κόμματος.
Αλλά:
α) Ο Μπελογιάννης εκτελέστηκε (από το καθεστώς της πλουτοκρατίας και της αμερικανοκρατίας που υπηρετεί ο κ.Κασσελάκης ως ένθερμος οπαδός της “ιερής αμυντικής συμμαχίας” του ΝΑΤΟ) στις 30 Μάρτη 1952. Η “Αυγή” εκδόθηκε στις 24 Αυγούστου 1952. Επομένως θα ήταν απολύτως αδύνατο να υπάρχει φωτογραφία του Μπελογιάννη με την “Αυγή”.
β) Φωτογραφία με την “Αυγή” (που δεν είναι της ώρας να εξηγήσουμε στον κ.Κασσελάκη τι εφημερίδα ήταν τότε καθώς εδώ έχουμε να αντιμετωπίσουμε άλλα, πιο βασικά ζητήματα ιστορικής άγνοιας), όντως υπάρχει στο Μουσείο Μπελογιάννη στην Αμαλιάδα. Αλλά δεν είναι του Μπελογιάννη. Είναι του επίσης εμβληματικού κομμουνιστή ηγέτη Νίκου Πλουμπίδη, εκτελεσμένου πάλι από τους αγαπημένους του κ.Κασσελάκη, το 1954. Η φυσιογνωμική… “ομοιότητα” των Μπελογιάννη – Πλουμπίδη, δεν είναι επαρκής εξήγηση για να τους μπερδεύει ο κ.Κασσελάκης…
Αντιλαμβανόμενοι το δύσκολο για τον κ.Κασσελάκη, σε συνθήκες πολιτικής αφασίας και ιστορικής άγνοιας, να συνθέσει και να κατανοήσει πρόσωπα και καταστάσεις, θα βοηθήσουμε με τον απλό τρόπο που ακολουθείται στην 1η Δημοτικού. Με εικονίτσες.
Εχουμε και λέμε, λοιπόν:
Φωτό 1: Μπελογιάνννης.
Φωτό 2: Πλουμπίδης
Τα μαθήματα στην β’ μικρή (αν περάσει την 1η Δημοτικού ο κ.Κασσελάκης, φωτό 3, παρέα με τον Αμερικανό πρέσβη) ας τα αναλάβουν οι “αριστεροί” του ΣΥΡΙΖΑ.
Με αυτα ασχολειστε και ο κοσμακης στις μυλοπετρες.
ΚΟΤΣΟΜΠΟΛΙΔΕΣ ΔΗΜ/ΓΡΑΦΟΙ/
Σε πόσα σχολικά βιβλία γίνεται ιστορική αναφορά γεγονότων.
Η υποχρεωτική παιδεία έχει διάρκεια 9 (εννέα) πλήρη σχολικά έτη, συν τρία στο Λύκειο.
Την κληρονομιά μας έπρεπε να την γνωρίζουμε με πολλούς τρόπους.
Από παιδικό παραμύθι , κινούμενα σχέδια, εκπομπές σε επανάληψη,
Ιστορικά βιβλία, ενδιαφέρον προσωπικό για περισσότερα.
Απαγορεύεται να ξυπνήσει ο πολίτης.
Ημιμάθεια, άγνοια, παραποίηση ιστορικών γεγονότων, ουδόλως αναφορά παρέχουν
σκοπούς που εξυπηρετούν συμφέροντα.
Όταν αυτό γίνεται αντιληπτό έχουν χαθεί πάρα πολλά.
Ο Ελληνικός λαός δεν βίωσε μόνο τον εμφύλιο που διχάστηκαν οικογένειες, που έδωσαν
την ζωή τους άδικα πολλές ανθρώπινες ψυχές.
Παραμένει βαθιά διχασμένος μέσα από νοοτροπίες ξενομανίας, μέσα από ιδεολογίες
πολιτικής αντίληψης τις οποίες σκοπίμως εμβαθύνουν ώστε να υπάρχει έντονη διάσταση.
Τον τρομοκρατούν με την απειλή πολέμου, τον εκβιάζουν με πάσης φύσεως απειλές
που βγάζουν μόνο πόνο και θλίψη.
Όταν λοιπόν ακούγεται η φράση – είναι όλοι ίδιοι , δεν με πείθουν με τίποτα – συνεπάγεται πως έχουν πετύχει πλήρως αυτό που θέλουν ως πλουτοκρατία ως αμερικανοκρατία.
Συνεπάγεται επίσης πως το χρήμα εξαγοράζει συνειδήσεις, πως η φτώχεια, η μιζέρια συμβιβάζεται με καταστάσεις που την καταστρέφουν.
Κοινωνίες με ανεπτυγμένο υπόβαθρο ψυχικής τροφής, αναζητούν την διαφορά, γίνονται συγκρίσεις, παραμένουν διαρκώς σε ενημέρωση, έχουν πιστέψει στην τροφή πνεύματος ως μέρος την καθημερινότητας τους.
Η μεγάλη μας ξενομανία έδωσε τα πάντα έξω από την Ελλάδα, για μέσα άφησε τα κατάλοιπα της τουρκοκρατίας 400 χρόνια σκλαβιάς.
Διαχρονικό και επίκαιρο το άσμα για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολύ.(Μίκης Θεοδωράκης)