Του Βασίλη Βιλιάρδου
Παιδεία ώρα μηδέν!
«Νέα έρευνα PISA (ΟΟΣΑ): Απογοητευτική επίδοση των Ελλήνων μαθητών στη δημιουργική σκέψη».
Μόλις 27 βαθμούς στους 60, έναντι 33 του μέσου όρου του ΟΟΣΑ, ξανά τελευταίοι στην ΕΕ, επιδόσεις όπως της Κοστα Ρικα και της εμπόλεμης Ουκρανίας – ίσως ο πιο εξευτελιστικούς δείκτης, αφού αφορά τα παιδιά μας και το μέλλον της πατρίδας μας.
Αυτή είναι η πραγματική αξιολόγηση του υπουργού παιδείας και των προκατόχων του – επίσης μια ακόμη συνέπεια των μνημονίων που κατέστρεψαν συνολικά την Ελλάδα και της αποτυχημένης κυβερνητικής πολιτικής.
Μόνο θλίψη και απογοήτευση μπορεί να νοιώσει κανείς – επι πλέον οργή για το κατάντημα της χώρας μας!
Όταν ήμασταν μικροί και πήγαινε κάποιος νά μας κοροϊδέψει του λέγαμε “για αμερικανακια μας πέρασες?” Τώρα τά αμερικανακια είναι Αϊνστάιν μπροστά ( όπως τά έκαναν όι Διεφθαρμένοι πολιτικοί ) τα ηλίθια, αγράμματα και αμόρφωτα Ελληνόφωνα . Δεν χρειάζεται καμία έρευνα ανόητοι για να τό καταλάβετε. Αρκεί νά δείτε τό Ρουκ Ζουκ για νά καταλάβετε τό IQ αυτό πού λένε συνεχώς όι Διεφθαρμένοι πολιτικοί ” έχουμε εμπιστοσύνη στην νεολαία πού είναι τό μέλλον της Ελλάδας” . Έκαναν τους δασκάλους και τούς καθηγητές από λειτουργούς, σέ δημόσιους υπαλλήλους, με 0 (μηδέν) εξουσία στα Ελληνόφωνα. Έδωσαν εξουσία μέσα στα σχολεία τον σύλλογο γονέων και κηδεμόνων, καί εκτός σχολείου τους γονείς, και δεν τολμάει ό καθηγητής και ο δάσκαλος νά κάνουν μία παρατήρηση γιατί θα επέμβουν όι παραπάνω με απειλές εναντίον τους, οπότε κάνουν τήν χαρακτηριστική κίνηση, πού εννοεί ” ΝΑ ΚΑΊ ΑΝ ΜΆΘΕΙΣ ΝΆ ΚΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΜΆΘΕΙΣ”. Το αποτέλεσμα τό έχετε μπροστά σας.
Επειδή η δουλειά μου είναι δίπλα σέ ένα Λύκειο , Βλέπουμε καθημερινά τό ντύσιμο των παιδιών πώς πάνε στο σχολείο . Κυρίως τά καπρίτσια . Κόκκινο, πράσινα, βελεντζε Μαλιά, σκουλαρίκια όπου μπορεί νά φανταστείς, και ντύσιμο? σάν νά πηγαίνουν για “πιάτσα ” και όχι σχολείο. Ρώτησα λοιπόν έναν φίλο καθηγητή τού συγκεκριμένου Λυκείου, πώς είναι δυνατόν να επιτρέπουν να πηγαίνουν έτσι ” ντυμένα” στο σχολείο? Και μου απάντησε: Έπιασε ό διευθυντής του Λυκείου μια μαθήτρια που ήταν προκλητικότητα “ντυμένη” και τής είπε νά πάει στο σπίτι και νά αλλάξει ρούχα. Και τί έγινε? τον ρωτάω ό αφελής. Γύρισε με τόν πατέρα της, μου λέει, και λέει ό “πατέρας” κύριε Διευθηντα εγώ τό κορίτσι μου θέλω νά ντύνεται όπως αυτό θέλει και μήν τήν ξαναδιώξεις από το σχολείο γιατί τότε θα έχεις νά κάνεις μαζί μου. Και τί έκανε ό Διευθυντής? τον ξαναρωτησα ο αφελής. Τί νά κάνει ? έσκυψε τό κεφάλι και πήγε στο γραφείο του. Τί ήθελες, οικογενειάρχης άνθρωπος , νά βρεθεί ξαφνικά στον Έβρο? Και έμεινα κάγκελο πού λένε και τά Ελληνόφωνα.
Αυτό που μισούν περισσότερο απ’ όλα οι ελίτ που κάνουν κουμάντο στις ζωές μας από το παρασκήνιο είναι να έχουν να αντιμετωπίσουν έναν μορφωμένο πληθυσμό με κριτική σκέψη. Για του λόγου το αληθές, αρκεί και μόνο το γεγονός ότι εδώ και πολλά χρόνια προωθήθηκε και επικράτησε, σχεδόν παγκοσμίως, η μέθοδος της «παπαγαλίας», μέθοδος που μόνο εκπαίδευση δεν είναι, ούτε και κατ’ ελάχιστο τρόπος ανάπτυξης κριτικής σκέψης.