Μπάμπης Παπασπύρος
Η υποστήριξη της ευρωπαϊκής προοπτικής της Τουρκίας από την Ελλάδα, υπό τις παρούσες συνθήκες, αποτελεί ένα περίπλοκο και αντιφατικό ζήτημα. Παρά τις συνεχείς προκλήσεις από την Τουρκία, ιδιαίτερα όσον αφορά την αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων, η Ελλάδα εξακολουθεί να υποστηρίζει την ένταξη της γειτονικής χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με σαφείς όμως όρους.
Ο Υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης, κατά την σημερινή συνάντηση του με τον τούρκο ΥΠΕΞ Φιντάν, επανέλαβε την πάγια θέση της Αθήνας, τονίζοντας ότι η Ελλάδα στηρίζει την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας. Ωστόσο, υπογράμμισε ότι αυτή η στήριξη προϋποθέτει απόλυτο σεβασμό στο ευρωπαϊκό κεκτημένο, τα κυριαρχικά δικαιώματα όλων των κρατών-μελών, καθώς και στην Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφαλείας της ΕΕ.
Ωστόσο, το πλαίσιο στο οποίο έγιναν αυτές οι δηλώσεις περιπλέκεται από την τρέχουσα ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο, ιδιαίτερα στην περιοχή γύρω από την Κάσο, όπου η Τουρκία συνεχίζει να αμφισβητεί την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) της Ελλάδας, καθώς και τη συμφωνία της με την Αίγυπτο. Η συνεχιζόμενη παρουσία τουρκικών πολεμικών πλοίων στην περιοχή επιτείνει την κατάσταση και εντείνει τις ανησυχίες για μια πιθανή κλιμάκωση.
Αυτές οι ενέργειες της τουρκίας θέτουν σε δοκιμασία τη βάση πάνω στην οποία στηρίζεται η ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας αυτής.
Επίσης έρχονται σε άμεση αντίθεση με τις αξίες και τις αρχές της ΕΕ, δημιουργώντας έντονες ανησυχίες για την πρόθεση της Τουρκίας να ακολουθήσει τον δρόμο της σύγκρουσης αντί για την οδό της ειρηνικής επίλυσης των διαφορών.
Η ουσία είναι ότι η υποστήριξη της ευρωπαϊκής προοπτικής της Τουρκίας από την Ελλάδα δεν μπορεί να είναι άνευ όρων. Αντίθετα, εξαρτάται από τη συμμόρφωση της Τουρκίας με τις ευρωπαϊκές αξίες και το διεθνές δίκαιο.
Η Ελλάδα, ως κράτος-μέλος της ΕΕ, έχει καθήκον να υπερασπιστεί τα εθνικά της συμφέροντα και να απαιτήσει από την Τουρκία συγκεκριμένα βήματα σεβασμού των διεθνών κανόνων και των σχέσεων καλής γειτονίας ως προϋπόθεση για την πρόοδο των ευρωτουρκικών σχέσεων.
Συμπερασματικά, η στήριξη της ευρωπαϊκής πορείας της Τουρκίας δεν πρέπει να περιορίζεται σε μια δήλωση αρχής. Είναι αναγκαίο να αποτελεί μια στρατηγική που βασίζεται σε σαφείς προϋποθέσεις και ανταλλάγματα.
Χωρίς την ουσιαστική συμμόρφωση της Τουρκίας, η συνέχιση της υποστήριξης θα μπορούσε να θεωρηθεί ως αδυναμία ή, ακόμα χειρότερα, ως έμμεση αποδοχή των προκλητικών ενεργειών της Άγκυρας.