Σήμερα, μου είπε η γυναίκα μου πως δεν νιώθει ασφαλής στην Ελλάδα όταν κυκλοφορεί χωρίς εμένα. Μέσα σε μια βδομάδα έχει δεχθεί δύο επιθέσεις απο αλλοδαπούς εκ των οποίων η μια μπορούσε να εξελιχθεί σε εν δυνάμει βιασμό. Σήμερα, είχε βγει για τρέξιμο στην Τερψιθέα στις 7:00 το πρώι.
Μια ορδή αλλοδαπών που μόλις είχε κατέβει απο το λεωφορείο, μάλλον Πακιστανοί, ξεκίνησαν να της φωνάζουν και να της σφυρίζουν ενοχλητικά. Πριν λίγες ημέρες, ενώ βρισκόταν στην Κρήτη σε ένα χωριό για έναν γάμο, είχε κάνει μια στάση σε ένα μίνι μάρκετ που βρισκόταν λίγο πιο έξω σε ένα σχετικά ερημικό σημείο. Εκεί υπήρχε ήδη ένα αμάξι με 7 αλλοδαπούς και άλλα δύο αμάξια με οικογένειες τα οποία έφυγαν. Καθώς πήγε στο ταμείο να πληρώσει και ενώ οι αλλοδαποί είχαν τελειώσει και θα έπρεπε να έφευγαν, εκείνοι έμεναν εκεί και κοίταζαν επίμονα την γυναίκα μου με την συγγενή της που ήταν μαζί περιμένοντας να τελειώσουν. Οι αλλοδαποί τις κοίταζαν και ψιθύριζαν μεταξύ τους. Η στιγμή όπως μου είπε η γυναίκα μου ήταν τόσο αμήχανη που ακόμη και η ταμείας το ένιωσε και προσπάθησε να βοήθησει με κάποιο τρόπο την κατάσταση. Οι αλλοδαποί όμως δεν έφευγαν. Δεν χρειάζεται να περιγράψω τι συνέβη μετά. Οι γυναίκες γλίτωσαν διότι φέρθηκαν πανέξυπνα, κρύφτηκαν μόλις έφυγαν απο το μίνι-μάρκετ και το αμάξι τις έχασε καθώς τις είχε πάρει στο κυνήγι.
Οι ιστορίες είναι 100% αληθινές με γνωρίζουν όσοι με διαβάζουν και συν τοις άλλοις η γυναίκα μου είναι νομικός. Μια δυναμική γυναίκα νομικός η οποία έφυγε απο την επικίνδυνη (για τις γυναίκες) Γαλλία, ήρθε να ζήσει στην Ελλάδα, και τον τελευταίο χρόνο δεν νιώθει πουθενά ασφαλής, ούτε στο χωριό της στην Κρήτη.
Η γυναίκα είναι απροστάτευτη και εκτός αν είναι πρωταθλήτρια στις πολεμικές τέχνες, δεν έχει τα “όπλα” να προστατευτεί εφόσον η πολιτεία δεν μεριμνά για την ασφάλεια των πολιτών. Πώς μπορεί μια γυναίκα να προστατέψει τον εαυτό της απο ορδές αλλοδαπών που κυκλοφορούν ελεύθερα και οι οποίοι δεν έχουν κανέναν ενδοιασμό να παρενοχλήσουν, να κακοποιήσουν ή να βιάσουν όταν ξέρουν πως δεν υπάρχουν σοβερές ποινές στην Ελλάδα ; Πώς αυτοί οι άνθρωποι θα συγκρατήσουν τις βαρβαρικές ορμές τους όταν προέρχονται απο χώρες όπου οι γυναίκες για αυτούς είναι “σκουπίδια” ; Και γιατί να μην προσπαθήσει να βιάσει άλλωστε ; Αφού η δικαιοσύνη τους βιαστές τους χαϊδεύει και σε πολλές περιπτώσεις τους αφήνει και ελεύθερους.
Πολιτισμός και πολιτισμένη χώρα, σημαίνει μέσα σε όλα τα άλλα να νιώθουν οι πολίτες και ασφάλεια. Το να θεσπίσεις αυστηρούς Δρακόντειους Νόμους δεν σε κάνει απολίτιστο αλλά ικανό ηγέτη να προλαμβάνεις και να τιμωρείς τους κακοποιούς που βλάπτουν την πατρίδα σου και μάλιστα ό,τι πιο ιερό έχει ένα έθνος, την γυναίκα. Όταν όμως δεν σε ενδιαφέρει – ως κράτος, ως κυβερνών κόμμα, ώς κόμμα αντιπολίτευσης (και πάει λέγοντας) – και αφήνεις αυτή την κατάσταση να συνεχίζεται, τότε σημαίνει πως βρίσκεσαι στο μονοπάτι της συνενοχής και αυτό η ιστορία και οι στατιστικές το καταγράφουν και έτσι θα έχεις τον ιθαγενή λαό απέναντι σου.
Είναι απαράδεκτο οι πολίτες μιας χώρας να λένε πως δεν νιώθουν ασφαλείς ούτε στις μεγάλες πόλεις ούτε στα χωριά τους. Τι κατάντια είναι αυτή;
Εγώ, ως προστάτης της οικογένειάς μου, τι πρέπει να κάνω όταν δεν μπορώ να είμαι εκεί και αφήνω την προστασία της οικογένειας μου στο κράτος και αυτό αποτυγχάνει;