Ενώ η κυβέρνηση προωθεί διαρκώς και συστηματικά το… καλό κλίμα με την Τουρκία και τα «ήρεμα νερά» στο Αιγαίο, οι γείτονες προχώρησαν στην επίσημη προώθηση της «Γαλάζιας Πατρίδας» μέσα από τα σχολικά τους βιβλία.
Αυτές τις προκλήσεις της Άγκυρας επισημαίνει σε γραπτή του ερώτηση προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τον ύπατο εκπρόσωπο της Ε.Ε. για την Εξωτερική Πολιτική, Ζοζέπ Μπορέλ, ο ευρωβουλευτής της Ν.Δ., Ευάγγελος Μεϊμαράκης, κάνοντας λόγο για την «προκλητική πρόθεση της Τουρκίας για υποψηφιότητα ένταξης στους BRICS», αλλά και την «εισαγωγή και διδασκαλία του ρεβιζιονιστικού αφηγήματος για τη “Γαλάζια Πατρίδα” στα σχολικά της βιβλία».
Ακόμη ζητά να πληροφορηθεί τον τρόπο με τον οποίο προτίθεται να αντιμετωπιστούν «αυτά τα δύο βασικά ζητήματα, στο πλαίσιο του Διαλόγου Υψηλού Επιπέδου E.E. και Τουρκίας, μιας χώρας που είναι υποψήφια προς ένταξη στην Ε.Ε. και μέλος του ΝΑΤΟ».
Ο Ευάγγελος Μεϊμαράκης ενημερώνει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ότι «το τελευταίο διάστημα έχουν προκύψει, μεταξύ άλλων, δύο ανησυχητικές εξελίξεις σε σχέση με την Τουρκία. Από τη μία, η πρόθεσή της για υποψηφιότητα ένταξης στους BRICS και από την άλλη, η εισαγωγή και διδασκαλία, στα σχολικά βιβλία, του ρεβιζιονιστικού αφηγήματος για τη “Γαλάζια Πατρίδα”, που παραβιάζει διεθνείς υποχρεώσεις προς τους γείτονές της».
Αναφέρει ότι «η Τουρκία είναι υποψήφια χώρα προς ένταξη στην Ε.Ε. –με συμφωνία σύνδεσης και τελωνειακή ένωση– αλλά είναι και μέλος του ΝΑΤΟ» και ότι «εξακολουθεί να δηλώνει το έντονο ενδιαφέρον της να προσχωρήσει στην Ε.Ε.» και ρωτά «πώς είναι αυτό συμβατό με ιδιότητα μέλους στους BRICS, λαμβάνοντας υπόψη τα συγκρουόμενα συμφέροντά τους με την Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ».
Και προσθέτει: «Παράλληλα το αφήγημα της “Γαλάζιας Πατρίδας” είναι μια μονομερής και ρεβιζιονιστική θεωρία», υπογραμμίζοντας ότι «είναι ένα αφήγημα που παραβιάζει τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και της Κύπρου βάσει της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας και έχει οδηγήσει στο παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο […] που υπονομεύει τα ενεργειακά έργα της Ε.Ε. στην Ανατολική Μεσόγειο και μπορεί να γίνει πηγή συγκρούσεων με την Ε.Ε. και δύο εκ των κρατών-μελών της» και «επιπλέον, είναι ένα αφήγημα που θα δημιουργήσει μια λανθασμένη αντίληψη στις τουρκικές νέες γενιές για την ιστορία και τις υποχρεώσεις της Τουρκίας, που αντί να οικοδομεί εμπιστοσύνη θα υπονομεύσει τις σχέσεις και θα δημιουργήσει εχθρότητα στους λαούς της περιοχής».
Ρωτάει δε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για το «πώς προτίθεται να αντιμετωπίσει τα δύο παραπάνω βασικά ζητήματα στο πλαίσιο του διαρθρωτικού διαλόγου υψηλού επιπέδου Ε.Ε.-Τουρκίας αλλά και βάσει των νόμιμων υποχρεώσεων της Τουρκίας σε σχέση με την Ε.Ε.» και για το «πώς προτίθεται να αντιμετωπίσει την ψηφιακή διπλωματία που ανέπτυξε η Τουρκία μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, η οποία ενισχύει το αφήγημα της “Γαλάζιας Πατρίδας” πέρα από τα τουρκικά σύνορα».