Σύμφωνα με την ανταποκρίτρια του ΣΙΓΜΑ Μαρία Ζαχαράκη, η Τουρκία, με την υπογραφή της συνθήκης από τον υπουργό Εξωτερικών Χακάν Φιντάν, φαίνεται να ενισχύει τη θέση της σε ένα διεθνές νομικό πλαίσιο που αφορά την προστασία των θαλασσών, ιδιαίτερα σε περιοχές που δεν βρίσκονται υπό την άμεση δικαιοδοσία κρατών. Η συνθήκη που υπέγραψε η Τουρκία αφορά κυρίως περιοχές που δεν ανήκουν σε κανένα κράτος, τις λεγόμενες «ανοιχτές θάλασσες».
Αυτή η κίνηση έρχεται σε μια περίοδο έντασης στην ανατολική Μεσόγειο, όπου η Τουρκία διεκδικεί θαλάσσιες ζώνες και δικαιώματα εκμετάλλευσης φυσικών πόρων.
Η συγκεκριμένη συνθήκη του ΟΗΕ, η οποία προβλέπει τη δημιουργία προστατευόμενων περιοχών και τη διασφάλιση δίκαιης κατανομής των οφελών από βιολογικές ανακαλύψεις, έχει ως στόχο τη διεθνή συνεργασία, ιδιαίτερα σε θέματα που αφορούν την έρευνα στη θάλασσα και τη βιώσιμη ανάπτυξη.
Η ένταξη της Τουρκίας στη διεθνή σύμβαση, λίγους μήνες μετά τη ‘διπλωματική τριβή’ που προκάλεσε η ανακοίνωση των θαλάσσιων πάρκων από την Ελλάδα στο Αιγαίο, αποκτά ιδιαίτερη σημασία για την περιφερειακή εξίσωση. Αναμένεται, επομένως, με ενδιαφέρον να φανεί πώς η Άγκυρα θα αξιοποιήσει αυτή την υπογραφή, στο πλαίσιο των ευρύτερων στρατηγικών της επιδιώξεων. Η προσχώρηση της Τουρκίας σε μια τέτοια διεθνή συνθήκη, που αφορά τις θάλασσες, ενδέχεται να είναι μια κίνηση με πιθανές γεωπολιτικές προεκτάσεις, ένα εργαλείο ίσως στους μελλοντικούς διπλωματικούς σχεδιασμούς της με τις χώρες της περιοχής, ιδίως σε μια περίοδο όπου η Τουρκία έχει ήδη προτείνει συνεργασία στην Ελλάδα για τη δημιουργία κοινών θαλάσσιων πάρκων στο Αιγαίο.