Για τις εκλογές στην Αυστρία, τα εγχώρια ΜΜΕ δεν περιορίστηκαν στην αγαπημένη τους λεξούλα “ακροδεξιό” όταν μιλούσαν για το “Κόμμα της Ελευθερίας”, αλλά εμπλούτισαν το ρεπερτόριό τους με τους χαρακτηρισμούς “φασιστικό” και “ναζιστικό”.
Έχουμε και λέμε : τρία από τα κυριότερα χαρακτηριστικά των φασιστών και των ναζί είναι πως βάζουν το κράτος υπεράνω του ατόμου, πως θέλουν μια κρατικίστικη, παρεμβατική οικονομική πολιτική ενώ στις διεθνείς σχέσεις έχουν τον πόλεμο για ψωμοτύρι .
Τώρα τι σόι ναζιστές είναι εκεί στο “Κόμμα της Ελευθερίας” όταν έχουν αντιταχθεί στην πιο θηριώδη επέκταση της κρατικής εξουσίας εις βάρος του ατόμου των τελευταίων δεκαετιών (δηλαδή στα λοκντάουν), όταν υποστηρίζουν τον οικονομικό φιλελευθερισμό και όταν επιμένουν στην ουδετερότητα της Αυστρίας και θέλουν άμεσο τερματισμό του ουκρανικού πολέμου, αυτό μόνο οι φτηνοί γκεμπελίσκοι των καθεστωτικών ΜΜΕ μπορούν να μας το εξηγήσουν!
Αν πάλι η αντίθεση στις πολιτικές της μαζικής μετανάστευσης αρκεί για να σου προσδώσει τον χαρακτηρισμό “φασίστας”, τότε φασίστες είναι και ο Σόλτς, και ο Στάρμερ και ο Μακρόν που ,τουλάχιστον στα λόγια, και αυτοί τον περιορισμό της μετανάστευσης υποστηρίζουν πια!
Να το πούμε άλλη μια φορά : τα κόμματα που τα παπαγαλάκια του συστήματος αποκαλούν “ακροδεξιά” ή “φασιστικά” δεν είναι τίποτε άλλο παρά κόμματα που υποστηρίζουν κλασικές συντηρητικές (με στοιχεία κλασικού φιλελευθερισμού) θέσεις, θέσεις που οι mainstream κεντροδεξιοί πολιτικοί σχηματισμοί εγκατέλειψαν εδώ και πολλά χρόνια, υιοθετώντας τον woke φιλελεφτερισμό των ανοιχτών συνόρων και των 63 φύλων. Και επειδή αυτές οι πολιτικές απέτυχαν οικτρά και επειδή η πολιτική απεχθάνεται τo κενό, ήρθαν τα “ακροδεξιά” κόμματα για να το καλύψουν. ΤΧ