Η σχάση (διάσπαση του πυρήνα ενός ατόμου) ανακαλύφθηκε το 1938 από τους Γερμανούς χημικούς Otto Hahn και Fritz Strassmann, οι οποίοι παρατήρησαν την παραγωγή βαρίου βομβαρδίζοντας το ουράνιο με νετρόνια. Από τότε ο κόσμος άλλαξε.
Η πυρηνική σχάση είναι η διαδικασία κατά την οποία ένας βαρύς ατομικός πυρήνας, χτυπημένος από νετρόνιο, χωρίζεται σε ελαφρύτερα θραύσματα, απελευθερώνοντας σημαντική ποσότητα ενέργειας.
Για να χρησιμοποιήσουμε μια μεταφορά, μπορείτε να φανταστείτε μια ντίσκο όπου αντί για ανθρώπους υπάρχουν βαρείς ατομικοί πυρήνες που χορεύουν.
Ξαφνικά, ένα νετρόνιο μπαίνει στη σκηνή σαν πληθωρικός χορευτής, εκτοξεύεται προς έναν μεγάλο πυρήνα που δεν μπορεί να διαχειριστεί το συναίσθημα και χωρίζεται στα δύο.
Αυτό το φαινόμενο συμβαίνει όταν ένα νετρόνιο χτυπά τους πυρήνες των σχάσιμων ατόμων όπως το ουράνιο ή το πλουτώνιο, προκαλώντας τη διάσπασή τους και δημιουργώντας άλλα νετρόνια που μπορούν να προκαλέσουν περαιτέρω σχάσεις, δημιουργώντας μια αλυσιδωτή αντίδραση.
Η σχάση ανακαλύφθηκε το 1938 από τους Γερμανούς χημικούς Otto Hahn και Fritz Strassmann, οι οποίοι παρατήρησαν την παραγωγή βαρίου βομβαρδίζοντας το ουράνιο με νετρόνια. Από τότε ο κόσμος άλλαξε.
Η ενέργεια που παράγεται από τη σχάση είναι, στην πραγματικότητα, εντυπωσιακή: μόλις 1 γραμμάριο ουρανίου ισοδυναμεί με την ενέργεια που αποκτάται από την καύση περίπου 2.800 κιλών άνθρακα.
Αυτή η ισχύς είναι η βάση της λειτουργίας των πυρηνικών αντιδραστήρων, όπου η κινητική ενέργεια των θραυσμάτων σχάσης μετατρέπεται σε θερμότητα, που χρησιμοποιείται για την παραγωγή ατμού που τροφοδοτεί τουρμπίνες για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας.
«Η απαλλαγή από τις ανθρακούχες εκπομπές δύσκολα μπορεί να επιτευχθεί με μία μόνο τεχνολογία και επομένως πρέπει να παρέχουμε ένα σύνολο λύσεων, το λεγόμενο ενεργειακό μείγμα», λέει η Giada Gandolfo, μια νεαρή ερευνήτρια από το Τμήμα Πυρηνικών της ENEA, η οποία εξηγεί πώς εκτός από τη συνέχιση των επενδύσεων στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, αυτές δεν μπορούν να είναι η μόνη απάντηση στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής.
«Οι εκπομπές από πυρηνικές πηγές είναι πρακτικά μηδενικές αν τις συγκρίνουμε με αυτές των ορυκτών καυσίμων, του πετρελαίου, του άνθρακα και του φυσικού αερίου – προσθέτει η ερευνήτρια.
Η πυρηνική σχάση θα μπορούσε να αποδειχθεί η λύση, μάλιστα η έρευνα σε σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής νέας γενιάς εντείνεται σε πολλές χώρες», καταλήγει το ιταλικό δημοσίευμα.
Agenzia nova
—