Πραγματικό σοκ αυτό σήμερα δεν το χωρά ο νους. Με τον Αντώνη τελειώσαμε το ίδιο σχολείο, με μια χρονιά διαφορά και τον ήξερα από τότε καθότι μουσικόφιλος έπαιζε και κιθάρα, είχαμε κοινές παρέες, η Νέα Σμύρνη μια γειτονιά, πλατεία, μπαράκια, Wing, Γαλαξίας συναντήσεις χωρίς ραντεβού…
Point και για τους δύο η επεισοδιακή συναυλία του Παύλου Σιδηρόπουλου με τους Απροσάρμοστους στην πλατεία που άνοιξε ο Αντώνης με το συγκρότημά του Joyful Nurses ως τελειόφοιτος της Γ Λυκείου, και για μένα που γνώρισα τον Παυλάρα και τα άλλα παιδιά καθώς είχα αναλάβει την διεξαγωγή του live στα 19 μου χρόνια.
Μετά ο Αντώνης με τους αγαπημένους Ενδελέχεια που παρακολουθούσα από κοντά και πριν μερικά χρόνια μου χάρισε, γενναιόδωρος όπως ήταν, τη δισκοθήκη του, για όσους καταλαβαίνουν είναι ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής κάποιου η ψυχή του δηλαδή…και θα με ακολουθεί πάντα…Καλό του ταξίδι.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
Γιατί ρε φίλε;
Πριν από 3-4 εβδομάδες μιλούσαμε στο τηλέφωνο. Μου έκανες την τιμή, τη χαρά και την… αμηχανία, να θέλεις να πρωτοπαρουσιάσεις το τελευταίο σου τραγούδι απ’ την εκπομπή μου. Σου είπα να έρθεις με το τραγούδι, με την εκπομπή σου στο Kosmos, με την ιστορία σου και τις ιστορίες σου. Και το είχα βάλει ατζέντα για ένα από τα επόμενα Σάββατα. Σου είπα πόσο χαίρομαι, όταν μπορώ να έρχονται συνάδελφοι – δημιουργοί στον “Οδυσσέα”. Και περιμέναμε να κλείσουμε το ραντεβού μας. Και σήμερα, βλέπω, βλέπουμε όλοι “αυτό”…
Γιατί βρε Αντώνη;;;;;;
Γιατί δεν προλάβαμε καν ν’ ακούσουμε το “τελευταίο τραγούδι”;….
Θα τον θυμάμαι για πάντα όπως ήταν στην πενταήμερή μας στη Ρόδο, ψηλόλιγνος, σαν τον Λούκυ Λουκ, με μια κιθάρα στα χέρια και ένα καζού στο στόμα. Κάποια στιγμή, είχε βγεί μια βρώμα ότι είχε πεθάνει από πρέζα, εκεί κοντά στα χρόνια που είχαμε τελειώσει το λύκειο, και όταν το άκουσα, μαύρισε η ψυχή μου. Μαλακίες φήμες, που δεν μπήκα καν στον κόπο να διασταυρώσω… Όμως ο Antonis Dimitriou ζούσε και βασίλευε όταν συνειδητοποίησα ότι ήταν ο κιθαρίστας των “Ενδελέχεια” αισθάνθηκα πάλι, μετά τους “Φατμέ”, ότι είχα αγγίξει κι εγώ ένα κομμάτι από την Ελληνική μουσική σκηνή. Απόσταση και οικειότητα και έτσι κάποια στιγμή μέσα από το facebook αρχίσαμε να ξαναμιλάμε, μεγάλοι πια με οικογένειες και παιδιά αλλά πάντα με τη μουσική να μας δίνει κοινό τόπο και τον αισθάνθηκα ξανά κοντά μου. Σήμερα ξαναμαύρισε η ψυχή μου…Κανονικά όμως. Δεν είναι φήμη δυστυχώς. Α ρε Αντώνη, την έκανες πολύ νωρίς ρε ψηλέ… Θα σε θυμάμαι κάθε φορά που θα θυμάμαι τα χρόνια του λυκείου…και όποτε ακούω τη μουσική σου…
Ραντεβού στο reunion στον ουρανό…
Δελτίο τύπου EΡT :
Η ΕΡΤ αποχαιρετά τον Αντώνη Δημητρίου, ο οποίος έφυγε αιφνιδίως από τη ζωή σε ηλικία 57 ετών. Ο Αντώνης Δημητρίου εργαζόταν ως ραδιοφωνικός παραγωγός στον ραδιοφωνικό σταθμό Kosmos, και ήταν γνωστός και αγαπητός τόσο για τις ιδιαίτερες μουσικές επιλογές του όσο και ως συνθέτης, κιθαρίστας, τραγουδιστής, πρώην μέλος των «Ενδελέχεια» και της ελληνόφωνης ροκ σκηνής της δεκαετίας του ’90 και του 2000. Επίσης, ξεχώρισε ως σόλο καλλιτέχνης με τη δική του δισκογραφία, ενώ συνεργάστηκε με σημαντικούς Έλληνες τραγουδιστές, όπως ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας.
Η κηδεία του θα γίνει την Τρίτη 19 Νοεμβρίου, το πρωί, στο Γ’ Νεκροταφείο Νίκαιας, στη μικρή εκκλησία, και θα ακολουθήσει αποτέφρωση στη Ριτσώνα.
Η διοίκηση της ΕΡΤ εκφράζει τα ειλικρινή συλλυπητήριά της στην οικογένεια και στους οικείους του.