Σε ηλικία 103 ετών έφυγε από τη ζωή η γηραιότερη τραγουδίστρια και ηθοποιός της Ελλάδας, η θρυλική Στέλλα Γκρέκα, η «Μαρίνα» του ελληνικού κινηματογράφου, που έμελλε να γράψει με χρυσά γράμματα το όνομά της.
- Από τον Νίκο Νικόλιζα
Ένα όνομα συνυφασμένο με τη μεταπολεμική περίοδο της Ελλάδας και με τους μεγαλύτερους συνθέτες του ελαφρού τραγουδιού. Η γυναίκα-φαινόμενο κατόρθωσε να παραμείνει θρύλος για το ελληνικό πεντάγραμμο, καθώς με μόλις δύο ταινίες και μια καριέρα που διήρκεσε μόλις δύο χρόνια κατόρθωσε να μείνει στην Ιστορία λόγω της μελωδικής φωνής. Τρεις μήνες πριν φύγει από τη ζωή ο υπογράφων είχε επικοινωνήσει μαζί της, με σκοπό να κάνουμε ακόμα μια μεγάλη συνέντευξη για τη συγκλονιστική ζωή της. Ωστόσο η υγεία της δεν της το επέτρεπε. «Πλέον δεν μου δίδεται η ευκαιρία για κάτι τέτοιο. Σας ευχαριστώ πολύ που με θυμηθήκατε πάλι» μου είχε απαντήσει με την ευγένεια ψυχής που τη διέκρινε.
Τι έλεγε στην «Espresso»
Το 2018 η μεγάλη ερμηνεύτρια είχε παραχωρήσει μία εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στον υπογράφοντα και στην «Espresso», κάνοντας έναν συγκινητικό απολογισμό ζωής στα 96 χρόνια της. «Ξεκίνησα την καριέρα μου ως ηθοποιός από μια ταινία του Φίνου με τίτλο “Ραγισμένες καρδιές”. Το ότι έχω ωραία φωνή το ανακάλυψε ο Φίνος και όχι ο τότε σύζυγός μου, ο Ορέστης Λάσκος. Το καλοκαίρι του 1946 εμφανίστηκα με τον Κώστα Γιαννίδη στο πιάνο και είχα αρχίσει να γίνομαι γνωστή ως τραγουδίστρια μέσα από το ραδιόφωνο. Παράλληλα, είχα βγάλει και κάποιους δίσκους εκείνη την εποχή. Ωστόσο, ο Φίνος αποφάσισε να κάνει την ταινία “Μαρίνα”, όπου ο κεντρικός ρόλος, της πρωταγωνίστριας, ήταν πάνω μου. Όλα έγιναν τόσο γρήγορα, που δεν κατάλαβα τι είχε συμβεί. Ειλικρινά, δεν είχα καταλάβει πόσο ο κόσμος με είχε αποδεχτεί. Δεν είχα επαφή με το κοινό. Σήμερα, όταν καμιά φορά παίζεται κάποια από τις δύο ταινίες, βρίσκω πολλά ελαττώματά μου» αποκάλυπτε η ίδια φανερά συγκινημένη μέσα από το σαλόνι του σπιτιού της στον Διόνυσο όπου έμενε με τον γιο της.
Ο γάμος με τον Λάσκο
Η γνωριμία της και ο γάμος της με τον σκηνοθέτη Ορέστη Λάσκο ήταν ευχή και κατάρα, θα έλεγε κάποιος. Η ίδια θυμόταν τα πάντα με κάθε λεπτομέρεια. «Το ξεκίνημα της ιστορίας μου με τον Ορέστη είναι κάπως περίεργο. Είχα πάει τότε με τη μητέρα μου και την ανιψούλα μου στο βαριετέ του. Καθόμασταν, λοιπόν, στις πρώτες σειρές. Ο Λάσκος, όταν βγήκε στη σκηνή και με είδε, είπε “αυτό το κορίτσι θα το κάνω γυναίκα μου”… Και από κάποιες συμπτώσεις συναντηθήκαμε ξανά. Ήμουν 19 ετών, τον ερωτεύτηκα και παντρευτήκαμε. Όμως από την αρχή του γάμου μας ζήτησα διαζύγιο, γιατί έβλεπα ότι δεν ταιριάζαμε. Η απόφασή μου είχε παρθεί, ήθελα να χωρίσω. Ήταν Κατοχή τότε. Είχα την αδερφή μου στο Λονδίνο, τον αδερφό μου στην Αμερική και είχα αποφασίσει να πάω κοντά τους. Δεν σας κρύβω ότι ήταν μια άσχημη εμπειρία ζωής για μένα και αυτό με έκανε να εγκαταλείψω τα πάντα και να φύγω για την Αμερική και να πάω στον αδερφό μου, να μείνουμε μαζί στη Νέα Υόρκη. Ήμουν πολύ απογοητευμένη από τη σχέση μου αυτή» έλεγε η ίδια για αυτό που την πλήγωσε όσο τίποτε άλλο στη ζωή της.
Η ίδια, περήφανη για όσα τραγούδια ερμήνευσε στην καριέρα της, ούτε στιγμή δεν ξέχασε να ευχαριστεί τους συνθέτες που εμπιστεύτηκαν τη φωνή της. «Ηχογράφησα πάνω από πενήντα τραγούδια. Για μένα οι συνθέτες που ήταν εξπέρ πάνω στη φωνή μου ήταν ο Χαιρόπουλος και ο Αττίκ. Η φωνή μου ομολογουμένως είχε έκταση και μπορούσα να βγάλω πέρα τα τραγούδια τους, τα οποία χρειάζονταν ειδικές γνώσεις» θυμόταν τότε: «Ωστόσο, μετανιώνω για ένα τραγούδι που δεν είπα και ήταν του Αττίκ από την ταινία “Τα χειροκροτήματα”». Όσο για το ότι ο κόσμος τη θυμόταν μέχρι τα βαθιά γεράματα, η ίδια έλεγε: «Είναι παράξενο, αλλά δεν δούλεψα ποτέ σε κέντρα και δεν γνώρισα το χειροκρότημα. Οι δίσκοι με έκαναν εμένα γνωστή».