Ενας από τους μεγαλύτερους έλληνες πρωταγωνιστές που έγραψαν ιστορία: Ο λατρεμένος μας ηθοποιός – «τεντιμπόη» Θανάσης Παπαδόπουλος

Και μόνο δυο κινηματογραφικές του συμμετοχές – πέραν από τις ούτως ή άλλως πολύ ψηλές συμμετοχές του στην μεγάλη μας οθόνη –αρκούν για τον αγαπημένο μας ηθοποιό Θανάση Παπαδόπουλο, τον λατρεμένο μας τεντιμπόη, για να τον καταχωρίσουν στο πάνθεον του ελληνικού σινεμά. Αφενός ο επικός «Νόμος 4000» (1962) του αριστοτέχνη Γιάννη Δαλιανίδη, που στηλίτευε τον κοινωνικό συντηρητισμό των μεταπολεμικών μας δεκαετών, με τον ομώνυμο «Νόμο 4000», περί τεντιμποϊσμού και δρομολόγησε σημαντικές εξελίξεις με την προβολή του, αφετέρου «Ο στρίγγλοςπου έγινε αρνάκι» (1967) του μαίτρ της ελληνικής κωμωδίας Αλέκου Σακελάριου, αξεπέραστη κωμωδίας μας, στην οποία επίσης με ηθική ενάργεια ο απαράμιλλος Θανάσης Παπαδό-πουλου, υποδύετο τον  έναν από τους αχαΐρευτους γιούς (Ανδρέα Πετρόχειλο)του Πλοίαρχου χήρου Λεωνίδα Πετρόχει-λου, που τον υποδύετο ο κραταιός Λάμπρος Κωνσταντάρας. Δυο ταινίες σταθμός στο φάσμα του δράματος, αλλά και της κωμωδίας, μέσα από τις οποίες ο Θανάσης Παπαδόπουλος, απέδειξε την ευρεία υποκριτική του αρματωσιά και το πολύπλαγκτο καλλιτεχνικό του τάλαντο. Με άρτια σκηνική παρουσία, μεσογειακό ταμπεραμέντο και ατελείωτη δραμα-τική ενάργεια. Στο «Νόμο 4000» του Γιάννη Δαλιανίδη, ο Θανάσης Παπαδόπουλος, πλάι σε ένα γαλαξία αστέρων – ηθοποιών ήτοι : Βασίλης Διαμαντόπουλος, Ζωή Λάσκαρη, Βαγγέλης Βουλγαρίδης, Κατερίνα Χέλμη, Κώστας Βουτσάς, Περικλής Χρηστοφορίδης, Ελένη Ζαφειρίου, Αθηνά Μηχαηλίδου κ.α. ως ο μαθητής «Ευαγγέλου» γιαουρτώνει τον αυστηρών αρχών, συντηρητικό γυμνασιάρχη του «Ανδρέα Οικονόμου» – τον υποδύεται ο έξοχος Βασίλης Διαμαντόπουλος – και μετά την αποκάλυψη της χειρονομίας του υφίσταται τον προβλε-πόμενο εξευτελισμό και την ηθική διαπόμπευση που προέβλεπε ο αναχρονιστικός Νόμος 4000, περί τεντιμποισμού. Τον κουρεύουν έτσι με την ψηλή, του δένουν τα χέρια πισθάγκωνα, του τοποθετούν στο στήθος μια μεγάλη πινακίδα που λέει «είμαι τεντι-μπόη» και τον περνούν από έναν κεντρικό δρόμο της Κυψέλης κατά την ταινία, όπου τον φτύνουν και τον εξυβρίζουν. Είναι όμως τόσο πειστικός ο Θανάσης Παπαδόπουλος στον ρόλο του, που στα γυρίσματα της ταινίας, περνούσαν περαστικοί και τον επέπλητ-ταν «δεν ντρέπεσαι παλιόπαιδο» ! Μια ολόκληρη φιλολογία της εποχής στηρίχτηκε στις εφημερίδες γύρω από τον ξεχωριστό ρόλο του αγαπημένου μας ηθοποιού, που τον κατέστησε ήρωα και σύμβολο αντίστασης της νεολαίας.

Από την άλλη «Στον στρίγγλοπου έγινε αρνάκι» (1967) του Αλέκου Σακελάριου, πλάι στους μεγάλους μας ηθοποιούς Λάμπρο Κωνσταντάρα, Μάρω Κοντού, Σταύρο Ξενίδη, Παύλο Λιάρο, Κώστα Παπαχρήστο κ.α. ο Θανάσης Παπαδόπουλος, από το πεδίο της κωμωδίας τώρα, μας δίνει και πάλι ένα ρεσιτάλ ηθοποιίας. Υποδύετο ένα από τα τρία κακομαθημένα παιδιά του στρίγγλου χήρου Πλοιάρχου και Διευθυντή της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων  Λεωνί-δα Πετρόχειλου (Λάμπρος Κωνσταντάρας), τον μαθητή Ανδρέα Πετρόχειλο,  μαζί με τους αδελ-φούς του Κίμωνα Πετρόχειλο φοιτητή (Παύλος Λιάρος) και τον μικρό Μπάμπη Πετρόχειλο (Βαγγέλλης Ιωαννίδης), που στην κυριολεξία είναι «θηρία»! Ωστόσο με την βοήθεια του φίλου του Ξενοφώντα (Σταύρος Ξενίδης), ο πλοίαρχος θα προσλάβει μια όμορφη και χαρισματική οικονόμο την Μαίρη Χατζηθωμά – Κωνσταντι-νίδου(Μάρω Κοντού), που θα τους βάλει σε τάξη και θα απελευθερώνει την ευαισθησία και ευγένεια της καρδιάς τους. Είναι εκπληκτική η σκηνή λοιπόν, που ο πατέρας Κωνσταντάρας ζητά ένα ποτήρι νερό από τα τρία παιδιά του, του αρνούνται ευγενικά και στο τέλος του λένε το αμίμητο «Άντε ρε πατέρα σήκω να πάρεις το νερό σου και φέρε μας ένα ποτήρι και εμάς» ! Με το σκέρτσο, την σπιρτάδα και το ταπεραμέντο του, ο Θανάσης Παπαδόπουλος, στην κωμωδία μας χαρίζει άφθονο γέλιο και κλέβε αδιαμφισβήτητα την καρδιά μας.

Αλλά ως ταλαντούχος ηθοποιός ο Θανάσης Παπαδό-πουλος, έπαιξε ως δευτεραγωνιστής σε πλειάδα ταινιών της χρυσής εποχής του ασπρόμαυρου κινημα-τογράφουμας και επικύρωσε με τις ερμηνείες του, το μοναδικό ταλέντο του. Μνημονεύουμε τις συμμετο-χές του στα αριστουργήματα : Ο μάγκας με το τρίκυ-κλο (1972), Αέρα, αέρα, αέρα (1972), Ένας υπέροχος άνθρωπος (1971), Μαντώ Μαυρογένους (1971), Το πιο λαμπρό μπουζούκι (1968), Οι άντρες δεν λυγίζουν ποτέ (1968), Βίβα Ρένα (1967), Η χαρτορίχτρα (1967) και σε πολλές άλλες ακόμα, σπουδαίες μας ταινίες.