Υπό το φως των σημαντικών μετασχηματισμών που ο κόσμος παρακολουθεί σήμερα, αναδύονται συζητήσεις για την κατάρρευση του παγκόσμιου συστήματος που κυριαρχεί για αιώνες και του οποίου το κέντρο ήταν η Ευρώπη από τότε που ο Χριστόφορος Κολόμβος έφτασε στην Αμερική το 1492.
Σύμφωνα με τον Τούρκο δημοσιογράφο Τουράν Κισλακτζί (Turan Kışlakçı) – γράφει η Turk Press στην αραβική – αυτό το σύστημα που τράβηξε την παγκόσμια ιεραρχία και καθόρισε την κατεύθυνση της ευημερίας και του πεπρωμένου της ανθρωπότητας βυθίζεται τώρα στα βάθη της ιστορίας, βάζοντας την ανθρωπότητα σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι.
Σε άρθρο της στην εφημερίδα Al-Quds Al-Arabi, ο Κισλακτζί επισημαίνει ότι οι δηλώσεις του πρώην προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, πέρα από τα αιματηρά γεγονότα στη Γάζα και την περιφρόνησή τους από τη Δύση, ήταν από τα πιο σημαντικά σημάδια της κατάρρευσης αυτού του καθεστώτος.
Το διανοητικό μοντέλο που κυβερνά τον κόσμο για πέντε αιώνες δεν αντέχει πλέον, γεγονός που αναγκάζει την ανθρωπότητα να αναζητήσει μια νέα εναλλακτική.
Παρά αυτή την κατάρρευση, οι κληρονόμοι του παλιού κόσμου προσπαθούν να αναβιώσουν έναν κατεστραμμένο πολιτισμό στολίζοντάς τον και δίνοντάς του μια ψεύτικη ζωή.
Όμως η ιστορία, όπως τονίζει ο Κισλακτζί, μας διδάσκει ότι η κατεύθυνση του ποταμού δεν θα αλλάξει αν δεν αλλάξει η πορεία του.
Οι τρέχουσες προσπάθειες αναπαραγωγής της παλιάς τάξης μοιάζουν με το «αναπτυξιακό» τέχνασμα που προσφέρθηκε στις αναπτυσσόμενες χώρες μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, που ήταν ουσιαστικά μια άλλη μορφή αποικιοκρατίας.
Ο Κισλακτζί ισχυρίζεται ότι η ανθρωπότητα σήμερα αναγκάζεται να οικοδομήσει έναν νέο κόσμο, αλλά αυτό θα επιτευχθεί μόνο με την υπέρβαση της λογικής του καπιταλισμού και την οικοδόμηση ενός συστήματος που βασίζεται στην ισότητα, την ελευθερία, τη δικαιοσύνη και την αρμονία με τη φύση.
Προειδοποιεί ότι η αποτυχία να επιτευχθεί αυτός ο μετασχηματισμός θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια από τις μεγαλύτερες καταρρεύσεις στην ανθρώπινη ιστορία.
Επισημαίνει ότι η αριστερή σκέψη, συμπεριλαμβανομένης της σοβιετικής εμπειρίας, απέτυχε να ξεπεράσει τα όρια του καπιταλιστικού συστήματος, αλλά μάλλον προσπάθησε να φτάσει τη Δύση, κάτι που οδήγησε σε μια καταστροφική αποτυχία.
Προειδοποιεί ότι πολλές αραβικές και ισλαμικές χώρες εξακολουθούν να έχουν κολλήσει στο ίδιο λάθος, το οποίο εμποδίζει την ικανότητά τους να δουν την τρέχουσα κατάρρευση και να ανταποκριθούν κατάλληλα σε αυτήν.
Ο συγγραφέας τονίζει ότι η πνευματική απελευθέρωση είναι το πρώτο βήμα προς την οικοδόμηση ενός νέου συστήματος που σέβεται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Όπως είπε ο Μαλέκ Μπενάμπι, οι αραβικές και ισλαμικές χώρες πρέπει να απαλλαγούν από την «ευαισθησία στην αποικιοκρατία» και ο Αλί Σαριάτι τονίζει την ανάγκη αντιμετώπισης των μηχανισμών «αποικιοκρατίας» που επιβάλλει το καπιταλιστικό σύστημα.
Προσφέρει την Τουρκία ως παράδειγμα μεγάλου εσωτερικού μετασχηματισμού, καθώς έχει ξεκινήσει νέο διάλογο με τα κουρδικά πολιτικά κόμματα και εργάζεται για τη σύνταξη ενός νέου συντάγματος που αντανακλά την αποφασιστικότητά της να ρίξει τα δεσμά της Δύσης και να οικοδομήσει το δικό της σύστημα.
Ο Κισλακτζί καταλήγει τονίζοντας ότι η αποικιακή και αυτοκρατορική παγκόσμια τάξη πραγμάτων που ξεκίνησε το 1492 πλησιάζει στο τέλος της και ότι η κατασκευή ενός νέου διανοητικού μοντέλου έχει καταστεί αναπόφευκτη.
Το κύριο ερώτημα είναι: Ποιος θα ηγηθεί αυτού του μετασχηματισμού; Θα συνεχίσει ο κόσμος να αναζητά λύσεις στις κρίσεις της Δύσης χρησιμοποιώντας τις παλιές του συνταγές ή θα είμαστε μάρτυρες της γέννησης μιας νέας εποχής για την ανθρωπότητα;
Τέλος, ο Κισλακτζί ζητά να μην παραδοθούμε στην απαισιοδοξία, αλλά να τον θεωρήσουμε ως κίνητρο δράσης και κίνησης, τονίζοντας ότι οι μεγάλες αφυπνίσεις έρχονται πάντα μετά τις πιο σκοτεινές περιόδους.
—