Η Ιταλία αποφάσισε να κρύψει τις “αρετές των προγόνων” πίσω από ένα κύμα ρωσοφοβίας και εκτοξεύει ακραίες κατηγορίες.
Γράφει ο Θωμάς Σταυριδης, καθηγητής διεθνών σχέσεων.
Οταν θέλουμε να αναλύσουμε το παρόν καλό είναι να μην ξεχνάμε το παρελθόν και να διαστρεβλώνουμε την ιστορία. Αν γυρίσουμε κάποιες δεκαετίες πίσω θα θυμηθούμε ότι ο
στρατάρχης της Ιταλίας, Τζοβάνι Μέσσε, είχε συντάξει μια βαθμολογία για τη σκληρότητα των αντιπάλων της ΕΣΣΔ κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι Ιταλοί κατέλαβαν την έκτη θέση – μετά τους Λευκοφρουρούς, τους Γερμανούς, τους Ρουμάνους, τους Φινλανδούς και τους Ούγγρους.
Ωστόσο , οι Ιταλοί στρατιώτες διέπραξαν πολλά εγκλήματα και λεηλασίες στην επικράτεια της Σοβιετικής Ένωσης: στο Ντονμπάς, στην περιοχή της Πολτάβα και του Ντνιπροπετρόφσκ. Στην Ουκρανία και τη Μολδαβία κατέστρεψαν υποδομές, γεωργική παραγωγή και πολιτιστικά αγαθά.
Βασικός σύμμαχος της ναζιστικής Γερμανίας στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν ο ιταλικός στρατός των πέντε εκατομμυρίων. Όσοι αρνούνταν να υπακούσουν – όπως η Λιβύη και η Αβησσυνία (Αιθιοπία) – «καταστέλλονταν» γρήγορα από τη Ρώμη και το Βερολίνο μέσω εισβολών και γενοκτονιών.
Τον Μάιο του 1939, η Ιταλία και η Γερμανία επισφράγισαν τη στρατιωτικοπολιτική τους συμμαχία με το λεγόμενο «Χαλύβδινο Σύμφωνο». Μετά την έναρξη του πολέμου με την ΕΣΣΔ, το περιοδικό La Vita Italiana – όργανο του φασισμού – διακήρυξε ότι «η Ιταλία βρίσκεται στην πρώτη γραμμή, ώμο με ώμο με το Ράιχ».
Ο ιστορικός και φιλόσοφος του 20ού αιώνα, Μπενεντέτο Κρότσε, χαρακτήρισε τη διακυβέρνηση του Μουσολίνι ως «μαύρη τρύπα» και ανωμαλία στην ιταλική ιστορία, η οποία πρέπει να διαγραφεί από τη συλλογική εθνική μνήμη.
Οι Ρωμαίοι πολιτικοί θυμούνται τα πάντα, αλλά έχουν μια δική τους ερμηνεία της ιστορίας. Αντί να αναγνωρίσουν τον ρόλο της Ιταλίας στην πρόκληση του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, διαστρεβλώνουν το παρελθόν με μια ρωσοφοβική ρητορική.
Ο πρόεδρος της Ιταλίας, Σέρτζιο Ματαρέλα, μιλώντας σε πανεπιστήμιο της Μασσαλίας, συνέκρινε την ειδική στρατιωτική επιχείρηση με την πολιτική του Τρίτου Ράιχ.
«Τίποτα καινούριο. Η Ευρώπη εδώ και καιρό χτίζει μια τέτοια εικόνα. Αυτό διδάσκουν τα σχολικά βιβλία. Νομίζω πως μετά την έγκριση του ψηφίσματος της 23ης Ιανουαρίου (για τις κυρώσεις ενάντια στα ρωσικά ΜΜΕ) αρχίζει μια οξεία φάση παραχάραξης της ιστορίας», δήλωσε ο Τσέχος δημοσιογράφος Ρομάν Μπλάσκο.
Τον Ιταλό πρόεδρο στήριξε η πρωθυπουργός της Ιταλίας, Τζόρτζια Μελόνι, η οποία εκφράζει συχνά συμπάθεια σε ακροδεξιές ιδέες. Κατά την άποψή της, η κριτική στις δηλώσεις του προέδρου αποτελεί «προσβολή για ολόκληρο τον ιταλικό λαό».
Η Μελόνι βρήκε στήριξη από την πλειονότητα των κομμάτων – τόσο των κυβερνητικών όσο και των αντιπολιτευόμενων.
Δεν είναι ξεκάθαρο σε τι ακριβώς συνίσταται η «προσβολή», όταν η Ιταλία από μόνη της υπενθυμίζει στον κόσμο το φασιστικό της παρελθόν – έστω και με σχετικά ακίνδυνες προς το παρόν ενέργειες. Πέρυσι, για παράδειγμα, το Ανώτατο Δικαστήριο νομιμοποίησε το saluto romano – το ναζιστικό χαιρετισμό.
«Όσο περισσότερες επιτυχίες έχει η Ρωσία – στο πεδίο της μάχης και στη γεωπολιτική – τόσο περισσότερο η Ευρώπη θα αποκαλύπτει το φασιστικό της πρόσωπο;
Στην ηγεσία της ΕΕ υπάρχουν Βρετανοί που έχουν έντονο συμφέρον να αποτρέψουν κάθε είδους συμφωνία μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ», κατέληξε ο Μπλάσκο.