Με μια διαφορά τεσσάρων ετών και αφού η η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει δώσει «τα ρέστα της» για να ενισχύσει το Κίεβο, έρχεται ο Τραμπ και «τινάζει τη μπάνκα στον αέρα»
Μιχάλης Ψύλος από την naftemporiki.gr
Μετά από εντατικές διαπραγματεύσεις, οι ΗΠΑ και η Ουκρανία κατέληξαν σε συμφωνία για τις πρώτες ύλες: Οι ΗΠΑ θα έχουν προνομιακή πρόσβαση σε ουκρανικούς πόρους, συμπεριλαμβανομένων των στρατηγικά σημαντικών, σπάνιων γαιών.
Σχεδιάζεται ένα επενδυτικό ταμείο για την κοινή χρήση των ουκρανικών φυσικών πόρων, το οποίο αποσκοπεί στη δημιουργία κεφαλαίων για την ανοικοδόμηση της χώρας που έχει πληγεί από τον πόλεμο.
Η συμφωνία έρχεται σε ένα κρίσιμο στάδιο των διαπραγματεύσεων για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο πρόεδρος Τραμπ είχε ασκήσει μεγάλη πίεση στην Ουκρανία όσον αφορά τις πρώτες ύλες. Βλέπει άλλωστε τα πιθανά κέρδη από την εξόρυξη πρώτων υλών ως αντάλλαγμα για την οικονομική και στρατιωτική υποστήριξη των ΗΠΑ στο Κίεβο.
Μετά την επίτευξη της συμφωνίας, ο Τραμπ τόνισε ότι οι ΗΠΑ θα λάβουν πίσω περισσότερα από όσα έχουν επενδύσει. Επανέλαβε ότι η οικονομική παρουσία των ΗΠΑ αποτελεί επίσης εγγύηση ασφάλειας για την Ουκρανία.
Η συμφωνία αποτελεί άλλωστε, σαφές μήνυμα προς τη ρωσική ηγεσία.
Η συμφωνία για τις πρώτες ύλες περιέχει ένα βασικό σημείο για το οποίο η Μόσχα δεν μπορεί να είναι ευχαριστημένη: Η στρατιωτική βοήθεια προς την Ουκρανία υπολογίζεται ως αμερικανική επένδυση στο Ταμείο.
Μήπως όμως και με τη συμφωνία αυτή ο Τραμπ έδιωξε την ΕΕ από την Ουκρανία;
Μια σύγκριση μόνο της συμφωνίας για τα ορυκτά που υπέγραψαν οι Αμερικανοί με το Κίεβο, με εκείνη που είχε καταλήξει η ΕΕ με την Ουκρανία το 2021, το αποδεικνύει: Οι Αμερικανοί πέτυχαν μια σταθερή συμφωνία για τον ορυκτό πλούτο της Ουκρανίας, ενώ η ΕΕ είχε αρκεστεί μόνο σε καλές…προθέσεις.
Η Συμφωνία Εταιρικής Σχέσης ΕΕ-Ουκρανίας του Ιουλίου του 2021, η οποία υπογράφηκε πριν από τη ρωσική εισβολή, είναι ένα μη δεσμευτικό μνημόνιο που επικεντρώνεται στη βιώσιμη ανάπτυξη και τη σταδιακή ενσωμάτωση της Ουκρανίας στα ευρωπαϊκά πρότυπα. Μια συμφωνία που «μυρίζει» τη γνωστή γραφειοκρατική γλώσσα των Βρυξελλών.
Αντιθέτως, η αμερικανική συμφωνία της 30ης Απριλίου 2025, είναι μια συγκεκριμένη νομική συνθήκη που ιδρύει ένα « Επενδυτικό Ταμείο Επενδύσεων Ανάκαμψης ΗΠΑ-Ουκρανίας».
Οι Αμερικανοί θα εισπράττουν το 50% των μελλοντικών εσόδων από νέα έργα πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Φορολογικός παράδεισος
Επιπλέον, οι εισφορές και οι επενδύσεις των ΗΠΑ στο ταμείο, θα παραμείνουν αφορολόγητες και αδασμολόγητες.
Το ταμείο θα δημιουργήσει επομένως και έναν φορολογικό παράδεισο και μια ζώνη ελεύθερων συναλλαγών στην καρδιά της Ευρώπης. Κάτι, που κάθε άλλο παρά ευχάριστο είναι, ειδικά για τους δημόσιους προϋπολογισμούς των χωρών μελών της ΕΕ και την ευρωπαϊκή γεωργική βιομηχανία.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει άλλωστε,η δυνατότητα πρόσβασης των αμερικανικών εταιρειών στον ουκρανικό γεωργικό τομέα. Μεγάλα τμήματα των γεωργικών εταιρειών στην Ουκρανία βρίσκονται ήδη υπό τον έλεγχο αμερικανικών εταιρειών, συμπεριλαμβανομένης της εταιρείας διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων BlackRock.
Να μην ξεχνάμε, ότι η κυριαρχία στα τρόφιμα είναι και ένας σημαντικός παράγοντας στον αγώνα των ΗΠΑ εναντίον της Κίνας.
Η «μπάνκα» στις ΗΠΑ
Επιπλέον, σε ένα κάπως κρυφό σημείο στο άρθρο 8 της συμφωνίας, αναφέρεται ότι οι ΗΠΑ έχουν πλέον αποκτήσει έμμεσο λόγο και στην ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ.
Με μια διαφορά τεσσάρων ετών και αφού η η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει δώσει «τα ρέστα της» για να ενισχύσει το Κίεβο, έρχεται λοιπόν ο Τραμπ και «τινάζει τη μπάνκα στον αέρα». Ίσως με κάποια υπερβολή, θα μπορούσαν κάποιοι να πουν ότι με τη συμφωνία αυτή, η η Ουκρανία θα γίνει τώρα η 51η πολιτεία των ΗΠΑ. Και η Ευρωπη πιθανότατα είναι ο μεγάλος χαμένος. Οσο για την Ουκρανία; Δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για δημοκρατική συμμετοχή των Ουκρανών στη χρήση των «ασημικών»τους. Η Ράντα -η Ουκρανική βουλή θα πρέπει μόνο να «επικυρώσει» τη συμφωνία. Όπως ορίζει άλλωστε και η …συμφωνία.