Ένα δημοσίευμα του Newsweek αποκάλυψε την αυξανόμενη ανησυχία των ΗΠΑ σχετικά με μια πιθανή συμφωνία μεταξύ Καΐρου και Πεκίνου για την απόκτηση μαχητικών αεροσκαφών stealth πέμπτης γενιάς J-35.
Πρόσφατα, υπάρχουν αυξανόμενες ενδείξεις ότι η Αίγυπτος επιδιώκει να αποκτήσει κινεζικά αεροσκάφη, δεδομένων των αποτυχημένων προσπαθειών εκσυγχρονισμού του στόλου της από αμερικανικά μαχητικά F-16. Τι κάνει το κινεζικό μαχητικό J-35 ξεχωριστό; Γιατί το Κάιρο κινείται προς αυτή τη συγκεκριμένη επιλογή; Θα μπορούσε μια τέτοια συμφωνία να εμβαθύνει το ρήγμα με την Ουάσινγκτον σε αυτή την ευαίσθητη στιγμή;
Ο Δρ. Σαγίντ Γκονέιμ, επισκέπτης καθηγητής στο ΝΑΤΟ και στη Βασιλική Στρατιωτική Ακαδημία στις Βρυξέλλες, εξήγησε ότι η έκθεση ήταν απλώς ένα τυπικό αναλυτικό κομμάτι που διερευνούσε τις απόψεις στρατιωτικών εμπειρογνωμόνων σχετικά με τις επιπτώσεις των τάσεων στις αμυντικές προμήθειες ορισμένων χωρών. Σημείωσε ότι απάντησε σε μια σειρά ερωτήσεων σχετικά με τους δείκτες αγορών και την έκταση του αντίκτυπού τους στις σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες, και ότι αυτό που δημοσιεύθηκε ήταν μια σύνοψη αυτών των πληροφοριών.
«Αυτή η κίνηση θα μπορούσε επίσης να στοχεύει στο να πιέσει τις ΗΠΑ να είναι πιο ευέλικτες με τα αιτήματα της Αιγύπτου για προηγμένα μαχητικά αεροσκάφη —ειδικά δεδομένης της αδιαφορίας της Ουάσινγκτον για τις ανησυχίες ασφαλείας της Αιγύπτου κατά τη διάρκεια του πρόσφατου πολέμου του Ισραήλ στη Γάζα και της επιμονής της να μην χρησιμοποιηθούν τα όπλα της από καμία χώρα εναντίον συμμάχων των ΗΠΑ», δήλωσε ο Γκονέιμ στο Newsweek .
Ο Γκονέιμ τόνισε ότι κανείς εντός της Αιγύπτου δεν μπορεί να είναι σίγουρος για μια οριστική συμφωνία ή να προσδιορίσει το συγκεκριμένο μοντέλο που στοχεύει, εξηγώντας ότι υπάρχουν τρία κινεζικά αεροσκάφη που διακινούνται διεθνώς: τα JF-17, J-10 και J-35.
Επεσήμανε ότι το JF-17 είναι μαχητικό τέταρτης γενιάς, αλλά λιγότερο προηγμένο από το J-10, ενώ το J-35 θεωρείται μαχητικό πέμπτης γενιάς, ανταγωνιζόμενο τα αντίστοιχα αεροσκάφη, όπως το αμερικανικό F-35 και το ρωσικό Sukhoi Su-57, όσον αφορά τις δυνατότητες.
Ο Δρ. Γκονέιμ εξήγησε ότι το βασικό χαρακτηριστικό της τεχνολογίας πέμπτης γενιάς είναι η μυστικότητα, δηλαδή η ικανότητα αποφυγής της ανίχνευσης από ραντάρ. Επιπλέον, τα αεροσκάφη αυτής της γενιάς διαθέτουν εσωτερικό οπλισμό για τη μείωση του «υπογραφήματος» του ραντάρ τους και έχουν προηγμένες δυνατότητες αυτοκαθοδήγησης πυραύλων και επαναστόχευσης.
Γιατί η Αίγυπτος επιδιώκει να αποκτήσει ένα αεροσκάφος αυτού του τύπου;
Ο Δρ. Γκονέιμ επεσήμανε ότι η Αίγυπτος έχει υιοθετήσει εδώ και χρόνια μια σαφή πολιτική που βασίζεται στη διαφοροποίηση των πηγών όπλων και των εταίρων της, ώστε να διασφαλίσει την ανεξαρτησία της στρατιωτικής λήψης αποφάσεων και την μη εξάρτησή της από κάποιο συγκεκριμένο στρατόπεδο ή χώρα.
Πρόσθεσε ότι η στρατιωτική βοήθεια των ΗΠΑ δεν έχει πλέον το ίδιο βάρος όπως πριν, ειδικά επειδή έχει περιοριστεί σε τέσσερις κύριους τομείς: συντήρηση, ασφάλεια στη θάλασσα, ασφάλεια των συνόρων και καταπολέμηση της τρομοκρατίας.
Επεσήμανε επίσης ότι τα αμερικανικά αεροσκάφη, όπως τα F-16, συχνά έχουν ως προϋπόθεση να μην χρησιμοποιούνται εναντίον ορισμένων χωρών, όπως συνέβη με το Πακιστάν, το οποίο δεν μπόρεσε να χρησιμοποιήσει τα αμερικανικά μαχητικά του εναντίον της Ινδίας, η οποία είναι στρατηγικός σύμμαχος της Ουάσινγκτον.
Συνέχισε: «Η Αίγυπτος, από την άλλη πλευρά, συνεργάζεται με διάφορους εταίρους: Νότια Κορέα, Κίνα, Ρωσία, Γερμανία και Ηνωμένες Πολιτείες, και επιδιώκει όχι μόνο να αγοράσει, αλλά και να συναρμολογήσει τοπικά, και ίσως στο μέλλον, να κατασκευάσει εν μέρει».
Ο Γκονέιμ πιστεύει ότι η Αίγυπτος κατέχει ήδη ηγετική στρατιωτική θέση στην περιοχή, δίπλα σε δυνάμεις όπως η Τουρκία, το Ισραήλ, το Ιράν και η Σαουδική Αραβία, και ότι η κατοχή προηγμένων αεροσκαφών ενισχύει αυτή την υπεροχή.
Εξήγησε ότι η Αίγυπτος πιστεύει στην προστασία της Μεσογείου και της Ερυθράς Θάλασσας ως μέρος της εθνικής της ασφάλειας και γι’ αυτό διαθέτει δύο στόλους, έναν βόρειο και έναν νότιο, για να διασφαλίζει τη διεθνή ναυσιπλοΐα.
Η Army Recognition Group αναφέρει σχετικά: «Ωστόσο, παραμένει ένα βασικό ερώτημα: Θα ήταν η Κίνα πρόθυμη να εξάγει ένα τόσο ευαίσθητο περιουσιακό στοιχείο όπως το J-35 σε μια χώρα όπως η Αίγυπτος; Ενώ το αεροσκάφος προορίζεται επίσημα για ξένες αγορές, η παράδοση ενός μαχητικού stealth πέμπτης γενιάς σε έναν στρατό ιστορικά ευθυγραμμισμένο με τις ΗΠΑ θα σηματοδοτούσε μια σημαντική στρατηγική αλλαγή. Για το Πεκίνο, θα μπορούσε να αποτελέσει έναν τρόπο διείσδυσης σε μια περιοχή που παραδοσιακά κυριαρχείται από τη Δυτική επιρροή. Ωστόσο, συνεπάγεται επίσης πολιτικούς και τεχνολογικούς κινδύνους, ειδικά δεδομένης της διαλειτουργικότητας της Αιγύπτου με τα συστήματα του ΝΑΤΟ».
Προκαλεί αυτή η κίνηση το Ισραήλ;
Σύμφωνα με τον Γκονέιμ, το Ισραήλ πάσχει από «εμμονή με την απόλυτη ανωτερότητα», επιδιώκει να διατηρήσει το μονοπώλιο της στρατιωτικής ισχύος στην περιοχή και βλέπει με ανησυχία οποιαδήποτε ποιοτική εξέλιξη στον εξοπλισμό των γειτονικών χωρών, ιδίως της Αιγύπτου και της Σαουδικής Αραβίας.
Πρόσθεσε ότι το Κάιρο δεν επιδιώκει αντιπαράθεση, αλλά θεωρεί την στρατιωτική ισορροπία ως απαραίτητο αμυντικό μέτρο σε ένα ταραγμένο περιφερειακό περιβάλλον.
Ο Γκονέιμ τόνισε ότι οι κυρώσεις των ΗΠΑ, όπως η CAATSA, δεν ισχύουν για συμφωνίες όπλων με την Κίνα, σε αντίθεση με εκείνες με τη Ρωσία και το Ιράν. Επομένως, η αγορά κινεζικών όπλων δεν συνεπάγεται αυτόματα τιμωρητικές υποχρεώσεις, γεγονός που εξηγεί το άνοιγμα του Καΐρου σε αυτή την επιλογή.
Σημείωσε επίσης ότι το κόστος λειτουργίας και συντήρησης των κινεζικών όπλων είναι πολύ χαμηλότερο από εκείνο των αμερικανικών ομολόγων, δίνοντας στο Πεκίνο ένα επιπλέον πλεονέκτημα στην αγορά όπλων.
Συμπερασματικά, τόνισε ότι η Αίγυπτος, παρά τη στρατηγική της συνεργασία με την Ουάσινγκτον, χτίζει τις αμυντικές της πολιτικές με βάση τις αρχές της ισορροπίας και της αυτοδυναμίας, ιδίως υπό το πρίσμα των μεταβαλλόμενων προκλήσεων ασφαλείας στην περιοχή.
—