Η Βουλή των Αντιπροσώπων της Λιβύης φέρεται να εξετάζει το ενδεχόμενο επικύρωσης μιας αμφιλεγόμενης ναυτιλιακής συμφωνίας με την Τουρκία, γράφει η Libya Review.
Η κίνηση αυτή θα μπορούσε να αναδιαμορφώσει σημαντικά τη γεωπολιτική δυναμική στην Ανατολική Μεσόγειο.
Το μνημόνιο συμφωνίας για τη Θαλάσσια Δικαιοδοσία (MoU) υπογράφηκε αρχικά το 2019 μεταξύ της Τουρκίας και της απερχόμενης Κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας (GNA) στην Τρίπολη. Η συμφωνία οριοθετεί τα θαλάσσια σύνορα, παρέχοντας στην Τουρκία πρόσβαση σε μια τεράστια οικονομική ζώνη που πιστεύεται ότι περιέχει ανεκμετάλλευτους ενεργειακούς πόρους.
Εκείνη την εποχή, η συμφωνία αντιμετωπίστηκε με έντονη αντίθεση από διάφορους περιφερειακούς παράγοντες.
Η Ελλάδα, η Κύπρος και η Αίγυπτος καταδίκασαν τη συμφωνία ως παράνομη, υποστηρίζοντας ότι παραβίαζε το διεθνές ναυτικό δίκαιο και τα χωρικά τους ύδατα.
Οι αρχές της ανατολικής Λιβύης, συμπεριλαμβανομένου του κοινοβουλίου του Τομπρούκ, απέρριψαν επίσης την εξουσία της Κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας (GNA) να υπογράφει τέτοιες διεθνείς συμφωνίες.
Η πρόεδρος του κοινοβουλίου, Ακίλα Σαλέχ, είχε προηγουμένως χαρακτηρίσει τη συμφωνία Τουρκίας-Κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας (GNA) «άκυρη», αποκαλώντας την παραβίαση της κυριαρχίας της Λιβύης.
Ωστόσο, οι πρόσφατες εξελίξεις υποδηλώνουν μια πιθανή αλλαγή θέσης. Αναφορές δείχνουν ότι η Βουλή των Αντιπροσώπων έχει συγκροτήσει μια επιτροπή που έχει αναλάβει την αναθεώρηση – και ενδεχομένως την επικύρωση – της συμφωνίας.
Εάν επιβεβαιωθεί, αυτό θα αποτελούσε μια σημαντική πολιτική ανατροπή από το ανατολικό λιβυκό μπλοκ.
Θα έφερνε επίσης και τις δύο μεγάλες λιβυκές παρατάξεις -αυτές στην Τρίπολη και το Τομπρούκ- σε ευθυγράμμιση με τις θαλάσσιες διεκδικήσεις της Τουρκίας.
Ένα τέτοιο βήμα θα αμφισβητούσε τη διμερή ναυτιλιακή συμφωνία της Ελλάδας με την Αίγυπτο και θα περιέπλεκε τις συνεχιζόμενες προσπάθειες εξερεύνησης και αξιοποίησης αποθεμάτων φυσικού αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η Τουρκία έχει εμβαθύνει τη συνεργασία της με τις αρχές της ανατολικής Λιβύης τα τελευταία χρόνια. Η Άγκυρα φιλοξένησε τον γιο του Χάφταρ, Σαντάμ, σε προηγούμενες επισκέψεις του και παρείχε ανθρωπιστική βοήθεια σε περιόδους κρίσης. Αυτές οι κινήσεις θεωρούνται ευρέως ως μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής για την επέκταση της τουρκικής επιρροής στην περιοχή.
Η πιθανή επικύρωση του ναυτιλιακού Μνημονίου Συνεργασίας του 2019 από το κοινοβούλιο της Λιβύης θα σηματοδοτούσε μια καμπή στην περιφερειακή διπλωματία.
Θα μπορούσε να κλιμακώσει περαιτέρω τις εντάσεις σχετικά με τους ενεργειακούς πόρους της Μεσογείου, ενώ παράλληλα θα εδραίωνε το στρατηγικό της πλεονέκτημα στο πολιτικό χάσμα της Λιβύης.
Μια τέτοια εξέλιξη πιθανότατα θα προκαλούσε έντονες αντιδράσεις από την Αθήνα και το Κάιρο, οι οποίες αντιτίθενται εδώ και καιρό στις δυναμικές ναυτιλιακές πολιτικές της Άγκυρας.
—