Ο Ευάγγελος Αντωναρος αποδομεί το κίνημα του Στεφανου Κασσελακη και φέρνει στο φως ένα “τεράστιο θέμα δημοκρατικής και θεσμικής (δυσ)λειτουργίας”

Ανάρτηση του φίλου γιατρού Σπύρου Καρακαιδού η οποία θίγει ένα τεράστιο θέμα δημοκρατικής και θεσμικής (δυσ)λειτουργίας:

Επειδή τις τελευταίες μέρες γίνεται συχνή αναφορά στο όνομά μου στα σόσιαλ σε σχέση με την διαδρομή μου στο ΚιΔη, θεωρώ σκόπιμο να κάνω τις εξής διευκρινίσεις πρωτίστως για λόγους προσωπικής αξιοπρέπειας:

Η αποχώρησή μου από το ΚιΔη έχει να κάνει με μείζονες διαφωνίες σε πολύ σοβαρά θεσμικά θέματα.
Είχα επιμείνει από την αρχή στην πλήρη τήρηση του Καταστατικού όσον αφορά τις αρμοδιότητες και τις ευθύνες της ΕΔΔΙΑΠ.
Την συμμόρφωση δηλαδή όλων στις παραγράφους 19.3 (Μητρώο) και 19.4 (Ψηφιακό Κόμμα)
Αυτό θεώρησα πως είναι το θεσμικά ορθό.
Η στάση μου αυτή όμως θεωρήθηκε απειλή από όσους επιθυμούν την εσαεί διατήρηση των προσωρινών προνομίων που απέκτησαν κατά την αρχική λειτουργία του κόμματος όταν δεν υπήρχαν Καταστατικό και εκλεγμένα όργανα.

Κερασάκι σε όλο αυτό είναι μία καταγγελία εκ μέρους μέλους του Εθνικού Συμβουλίου σε βάρος “στελέχους” των κεντρικών γραφείων, απλού μέλους του κόμματος που χειρίζεται το μητρώο και την πλατφόρμα, για τηλεφώνημα σε κλίμα εκφοβισμού σε σχέση με ανάρτηση στα σόσιαλ.
Η ανώνυμη απάντηση της ΕΔΔΙΑΠ στο μέλος του ΕΣ ήταν “δεν ξέρετε ποιος είναι ο Κύριος τάδε;” θυμίζοντας την αγοραία έκφραση “ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε;”

Προφανώς θεώρησα σοβαρή την καταγγελία και το δήλωσα αρμοδίως. Λίγες μέρες μετά εκλήθην σε συνάντηση “για μια υπόθεση” στις 19:00 της 20ης/6 με τον πρόεδρο της ΕΔΔΙΑΠ Τσιακμάκη και τον γραμματέα του κόμματος Καλαφατάκη όπου μου ανακοινώθηκε πως υπάρχει καταγγελία εναντίον μου από το “στέλεχος”, τον Κύριο τάδε ντε … για μη τήρηση κανόνων εχεμύθειας λόγω της επικοινωνίας μου με το μέλος του ΕΣ. Να σημειώσω πως ήμουν εκλεγμένο μέλος της 5μελούς ΕΔΔΙΑΠ και η υπόθεση αφορούσε την 7μελή αφού ο καταγγελόμενος είναι “στέλεχος” μεν, απλό μέλος δε.
Παράλληλα ο Τσιακμάκης είχε συγκαλέσει στις 20:00 της ιδιας μέρας την 4μελή πλέον ΕΔΔΙΑΠ, χωρίς να έχω κληθεί εγώ παρατύπως, ούτε ως μέλος του οργάνου για να δηλώσω την αυτοεξαίρεσή μου, ούτε ως καταγγελόμενος.
Προφανώς ο πρόεδρος της ΕΔΔΙΑΠ ήθελε να τελειώσει το θέμα με συνοπτικές διαδικασίες.

Στην συνάντηση, μου εξηγήθηκε και από τους δύο, πως το “στέλεχος” είναι “η προέκταση του Προέδρου” (αυτά τα άτιμα τα Ελληνικά…) και σε σχέση με το πάπλωμα, ο γραμματέας δήλωσε πως η άσκηση των αρμοδιοτήτων της ΕΔΔΙΑΠ που προβλέπει το 19.3 και το 19.4 του Καταστατικού “θα γίνεται μόνο κατόπιν καταγγελιών”.
Ούτε καν αυτεπαγγέλτως όπως προβλέπει το Καταστατικό σε κάθε άλλη περίπτωση .

Εξέλαβα όλο αυτό το σκηνικό ως στημένο.
Ξεκαθάρισα πως είμαι υπέρ της κομματικής λειτουργίας με θεσμικούς κανόνες και όχι με υπόγειες διαδρομές που κινούν κάποιοι αυτόκλητοι “έμπιστοι”.
Και δήλωσα την άμεση αποχώρησή μου από το κόμμα, στέλνοντας αρμοδίως σε ανώτατο επίπεδο εγγράφως την παραίτηση μου.

Ακολούθησε συνεδρίαση της ΕΔΔΙΑΠ χωρίς σχετικές ανακοινώσεις.
Προφανώς η επιτροπή έκρινε το αυτονόητο.
Οτι δηλαδή μετά την αποχώρηση μου δεν είχε δικαιοδοσία.
Κάτι που δεν είναι αυτονόητο όμως για τον Τσιακμάκη.
Που αφού δεν κατάφερε να αποσπάσει απόφαση της πλειοψηφίας των μελών της ΕΔΔΙΑΠ, έβγαλε προσωπική ανακοίνωση χωρίς να έχει τέτοια αρμοδιότητα.

Ειλικρινά λυπάμαι που πολλοί αξιόλογοι άνθρωποι, γυναίκες και άνδρες της ελληνικής κοινωνίας που εμπιστεύθηκαν αυτή την πρωτοβουλία, διαπιστώνουν πλέον ,όπως ακούω, πως το εγχείρημα βαδίζει σε λάθος ράγες.