Γιώργος Βενετσάνος: Πιστευει στο Εθνος και στην Πατριδα

Γράφει ο Γιώργος Βενετσάνος

Η σημερινή κυβέρνηση μας δείχνει ότι μπορεί να λέει ό,τι θέλει χωρίς να χρειαστεί να δικαιολογήσει κάτι. Έτσι λοιπόν λέει προς τους πολίτες ότι στην εξωτερική πολιτική κάνει θαύματα ενώ συμβαίνει το εντελώς αντίθετο, γιατί η πατρίδα μας όχι μόνο βρίσκεται μπροστά σε δυσκολίες αλλά φαίνεται ότι μάλλον έχει χάσει τον μπούσουλα της.

Πριν από δύο χρόνια ο υπουργός Εξωτερικών κ. Γεραπετρίτης είχε δηλώσει: «Η Ελλάδα, χάρις στην εξωτερική πολιτική αρχών και αξιών την οποία ακολουθεί, έχει αποκτήσει ένα σημαντικό διεθνές κεφάλαιο, το οποίο η ίδια το αξιοποιεί και στα διεθνή φόρα, ενόσω είναι και αξιόπιστος συνομιλητής όλων των διεθνών και περιφερειακών παικτών. Χάρις σε αυτό το κεφάλαιο, με φρόνηση και αυτοπεποίθηση χτίζουμε γέφυρες φιλίας στην ευρύτερη περιοχή μας για το παρόν και το μέλλον».

Ο δε πρωθυπουργός της χώρας ο κ. Μητσοτάκης σε συνέντευξη του σε τηλεοπτικό σταθμό λίγες μέρες πριν είπε: «Στο σκάκι προτιμώ να παίζω με τα λευκά. Θέλω να έχω την πρωτοβουλία των κινήσεων. Πολλές από τις αντιδράσεις είναι απότοκο πρωτοβουλιών της ελληνικής κυβέρνησης. Αντιπαρέρχομαι τη θεωρία της ακινησίας και της αποδοχής τετελεσμένων με μια ενεργητική εξωτερική πολιτική, η οποία προφανώς προκαλεί και αντιδράσεις».

Για να δούμε λοιπόν ποια είναι τελικά η εξωτερική μας πολιτική; Δυστυχώς από ότι φαίνεται είναι η λογική του κατευνασμού, ο Sir Winston Leonard Spencer-Churchill, είχε πει για το συγκεκριμένο θέμα το 1938 ότι: «Ο κατευνασμός αποτελεί μια καταστροφική επιλογή για εθνικά συμφέροντα», παρόλα αυτά όμως η σημερινή κυβέρνηση τον έχει αναγάγει σε θέσφατο της.

Είναι μια ενέργεια που αδυνατούμε να την καταλάβουμε μια και δεν προσφέρει τίποτα στην Ελλάδα, αντιθέτως είναι μια μορφή ακινησίας του στυλ να ημερώσουμε το θηρίο, στην προκειμένη περίπτωση την Τουρκία. Λάθος μέγα πρώτον γιατί τα θηρία δεν εξημερώνονται και δεύτερον γιατί είναι αδηφάγα και όσο τους δίνεις τόσο περισσότερο απαιτούν. Είναι χαρακτηριστικό αυτό που είπε ο Έλληνας υπουργός εξωτερικών «Ας με χαρακτηρίσουν και μειοδότη αν είναι να έχουμε ήρεμη γειτονιά», μα με τέτοιες δηλώσεις κάνεις πιο απαιτητικό τον γείτονα σου, σε σημείο που θα σου προκαλέσει εθνική ασφυξία και τότε θα είσαι υποχρεωμένος να απαντήσεις επί του πεδίου, εκεί θέλει να μας οδηγήσει η σημερινή εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης;

Ο τέως πρωθυπουργός της Ελλάδος ο αείμνηστος Ανδρέας Παπανδρέου είχε πει σε δημόσια ομιλία του ότι: «…αν σας πουν ότι με την στάση μας αυτή διακινδυνεύουμε σύγκρουση με την Τουρκία, έχουμε μίαν απάντηση να δώσουμε, μόνο μια Ελλάδα με ισχυρή θέληση, μόνο μια Ελλάδα αποφασισμένη, μόνο μια Ελλάδα με ένοπλες δυνάμεις άρτιες και σύγχρονες, μόνο μια Ελλάδα με έναν λαό που να ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΣΤΟ ΕΘΝΟΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ, μπορεί και μάλιστα πραγματοποιεί, επιβάλλει την ειρήνη στο Αιγαίο. Η ειρήνη δεν είναι κάτι που ΚΑΤΑΚΤΙΕΤΑΙ ΜΕ ΥΠΟΧΩΡΗΣΕΙΣ. Οι υποχωρήσεις ενθαρρύνουν τον εχθρό τον αντίπαλο. Η παράνομη κατοχή της βόρειας Κύπρου συνεχίζεται και η σχέση μας με την Τουρκία περνάει και μέσα από την οριστική επίλυση του κυπριακού που για εμάς συμβαίνει αποχώρηση όλων των στρατευμάτων κατοχής. Διάλογο με την Τουρκία μέχρι τότε δεν μπορούμε να έχουμε, γιατί έτσι ΠΡΟΔΙΔΟΥΜΕ τους ΑΔΕΛΦΟΥΣ μας στην ΚΥΠΡΟ.»

Ο Παπανδρέου μιλούσε για έθνος και πατρίδα μήπως ήταν φασίστας ή εθνικιστής; Το ερώτημα αυτό απευθύνεται σε όλους όσους σήμερα θέλουν να στραγγαλίσουν το νόημα για το τι σημαίνει εθνικό και εθνικό συμφέρον, και ταυτόχρονα να αποδυναμώσουν τη σχέση μεταξύ κατευνασμού και αναθεωρητισμού και αυτό γιατί μέσα από τη στρατηγική του κατευνασμού αναδύεται ο αναθεωρητισμός που σήμερα αποτελεί την πιο εκκεντρική ένωση της διπλωματικής πολιτικής μεταξύ της λύσης και βαρβαρότητας. Με άλλα λόγια αναθεωρητισμός που είναι η ύπουλη τέχνη της πολιτικής γίνεται αντιληπτός σταδιακά, και δημιουργεί ήττα χωρίς να το καταλαβαίνει ο ηττημένος.

Αυτό λοιπόν επιδιώκουμε ως έθνος, αυτό θέλουμε ως πολίτες;