20% του πληθυσμού της Σουέιντα είναι από την Βενεζουέλα, γράφει το ισπανικό κείμενο
Υπάρχει μια πόλη στη νοτιοδυτική Συρία όπου είναι συνηθισμένο να ακούς ανθρώπους να μιλούν ισπανικά με προφορά κάπου μεταξύ αραβικών και καραϊβικής στους δρόμους, όπου υπάρχει η Λεωφόρος Μπολιβάρ και εκεί καταναλώνονται αρέπας.
Αυτό το μέρος είναι η Σουέιντα.
Τις τελευταίες εβδομάδες, έχει απασχολήσει τα νέα μετά από μια σειρά συγκρούσεων μεταξύ Δρούζων και Σουνιτών Βεδουίνων που οδήγησαν στην ανάπτυξη στρατιωτικών δυνάμεων υπό την κυβέρνηση του προσωρινού προέδρου Άχμεντ αλ-Σαράα, οι οποίοι κατηγορήθηκαν ότι διέπραξαν σφαγή σε νοσοκομείο.
Αυτή η σφαγή χρησιμοποιήθηκε αργότερα ως κίνητρο από το Ισραήλ για τον βομβαρδισμό του αρχηγείου του συριακού στρατού στη Δαμασκό και άλλων στόχων στο νότιο τμήμα της χώρας πριν από ένα μήνα.
Η πόλη είναι η πρωτεύουσα των Δρούζων, μιας αραβόφωνης εθνικής και θρησκευτικής κοινότητας με τις δικές της πρακτικές και πεποιθήσεις, της οποίας η πίστη προέρχεται ως παρακλάδι του σιιτικού Ισλάμ.
Και παρόλο που οι Δρούζοι είναι εξαπλωμένοι σε όλο τον Λίβανο, το Ισραήλ, τα κατεχόμενα Υψίπεδα του Γκολάν και τη Συρία, υπάρχει μια χώρα της Λατινικής Αμερικής όπου έχουν ισχυρή παρουσία εκεί: η Βενεζουέλα.
Λόγω αυτής της μετανάστευσης, το 20% του πληθυσμού στη Σουέιντα προέρχεται από τη χώρα της Καραϊβικής. Γι’ αυτό η κοινότητα την αποκαλεί Βενεσουέιντα ή «Μικρή Βενεζουέλα».
«Η αραβική μετανάστευση στη Βενεζουέλα έχει καταγραφεί από τα τέλη του 19ου αιώνα. Αν και υπήρξε μια περίοδος που καταγράφονταν ως «Τούρκοι» επειδή ταξίδευαν από την Οθωμανική Αυτοκρατορία», εξήγησε τηλεφωνικά στο «BBC Mundo» ο Ενρίκε Αλχαμάντ, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Αραβικών Οντοτήτων της Βενεζουέλας (FEARAB), καθ’ οδόν προς τη Συρία.
Μεταξύ αυτών των αραβικών μεταναστεύσεων ήταν οι Δρούζοι, κυρίως από τη Συρία, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν στη Βενεζουέλα μέχρι σήμερα, όπως στην περίπτωση του Αλχαμάντ, στην πέμπτη γενιά.
«Νιώθω σαν στο σπίτι μου στη Σουέιντα»
Η Ράντα Ντόουιαρ γεννήθηκε στη Βενεζουέλα, είναι Δρούζη και τώρα ζει στη Σουέιντα.
Από τα περίπου δύο εκατομμύρια Άραβες, συμπεριλαμβανομένων Παλαιστινίων, Λιβανέζων και Σύρων που είναι εγγεγραμμένοι στο FEARAB στη Βενεζουέλα, μεταξύ 500.000 και 600.000 είναι Δρούζοι.
«Η γεωγραφική, πολιτική και οικονομική κατάσταση της Βενεζουέλας ώθησε τους ανθρώπους να αναζητήσουν ένα καλύτερο μέλλον. Το 1954, ο πατέρας μου μετανάστευσε. Κατευθύνονταν προς τη Βραζιλία, αλλά κατέβηκε από το πλοίο στη Λα Γκουάιρα (στη βορειοκεντρική ακτή της Βενεζουέλας)», λέει ο Αλχαμάντ, ο οποίος γεννήθηκε στο Μποκονό, την πολιτεία Τρουχίγιο των Άνδεων.
Με την πάροδο των ετών, αυτή η αρχική μετανάστευση ακολουθήθηκε από ταξίδια από τη Μέση Ανατολή προς την Καραϊβική, αλλά και από την Καραϊβική προς τη Μέση Ανατολή.
Τώρα, σύμφωνα με εκτιμήσεις της FEARAB και της πρεσβείας της Βενεζουέλας στη Συρία, περίπου το 20% του πληθυσμού της Σουέιντα είναι Συροβενεζουελανοί.
«Αυτό είναι το μόνο μέρος στη Συρία όπου μπορείς να φας αρέπα και μαύρα φασόλια», μου λέει ο Αλχαμάντ, προσθέτοντας ότι στη Σουέιντα δεν θα χρειαζόταν να μιλάει αραβικά, «γιατί όλοι μιλάνε ισπανικά».
Η κυβέρνηση της Βενεζουέλας έχει ναυλώσει αρκετές πτήσεις πρόσφατα για να μεταφέρει τους πολίτες της από τη Συρία.
Η Σουέιντα, με αυτό το έντονο μείγμα δύο πολιτισμών, ζει τελευταία μια περίοδο αστάθειας και τρομοκρατίας. Πολλές οικογένειες Συροβενεζουελανών προσβλέπει την επιστροφή τα πάτρια εδάφη της Βενεζουέλας.
—