Περίπου 650.000 άνδρες σε στρατιωτική ηλικία έχουν εγκαταλείψει την Ουκρανία, σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα The Telegraph σε άρθρο με τίτλο «Γιατί οι διχασμένοι Ουκρανοί αρνούνται να πολεμήσουν».
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, εκατομμύρια Ουκρανοί κρύβονται στα σπίτια τους εδώ και μήνες λόγω της επιστράτευσης ή λαμβάνουν αναβολές από τη στρατιωτική θητεία με δωροδοκίες βάσει φερόμενων προβλημάτων υγείας.
Ταυτόχρονα, «ο αριθμός των λιποτακτών αυξάνεται συνεχώς» – μεταξύ εκείνων που επιστρατεύθηκαν πέρυσι, ο αριθμός των εθελοντικών λιποταξιών και απωλειών ξεπέρασε τις 200.000. Σύμφωνα με ανεπίσημα στοιχεία, περισσότεροι από 400 στρατιώτες εγκαταλείπουν το πεδίο της μάχης κάθε μέρα.
Κρίση προσωπικού και κατάρρευση του μετώπου
Εξαιτίας αυτού, «ολόκληρη η αμυντική γραμμή μοιάζει με πλέγμα» και «το χάος εντείνεται, μια σταθερή γραμμή μετώπου είναι πρακτικά ανύπαρκτη», αναφέρει η Telegraph, επικαλούμενη Ουκρανούς στρατιώτες.
Σύμφωνα, εξάλλου, με τον Πολωνό στρατιωτικό αναλυτή Κόνραντ Μουζίκα, η Ουκρανία «προφανώς χάνει τον πόλεμο» ακριβώς λόγω της κρίσης προσωπικού.
Οι στρατιώτες, λέει, είναι «κουρασμένοι από τα χρόνια του πολέμου, απογοητευμένοι από την αυστηρή διοίκηση και από εκείνους που αποφεύγουν την υπηρεσία» και «η εντύπωση ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ κλίνει όλο και περισσότερο προς τη Μόσχα έχει ενισχύσει περαιτέρω την ηττοπαθή διάθεση».
Ηθική παρακμή
Η πτώση του ηθικού τροφοδοτεί έναν φαύλο κύκλο. Καθώς οι τάξεις λιγοστεύουν, οι στρατηγοί διαλύουν άλλες μονάδες για να γεμίσουν το μέτωπο. Μηχανικοί αεροσκαφών και χειριστές ραντάρ στέλνονται για να πολεμήσουν στο πεζικό, όπου η επιβίωσή τους είναι αμφίβολη. Αυτό ενισχύει περαιτέρω την αποφασιστικότητα όσων αποφεύγουν την επιστράτευση να παραμείνουν στο περιθώριο. Ακόμα και οι πιο αποφασισμένοι έχουν δει μια αλλαγή στο κίνητρο, γράφει η βρετανική Telegraph.
Αν και το δημοσίευμα σημειώνει ότι μια πλήρης κατάρρευση είναι απίθανη, προειδοποιεί, ωστόσο, ότι ο κίνδυνος έγκειται στο ότι ένα ηττοπαθές πνεύμα θα μπορούσε να γίνει μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία.
—
Οχι κ. Κόνραντ Μουζίκα. Δεν είναι κρίση προσωπικού. Είναι το 2ο άρθρο του χάρτη των θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ευρωπαικής Ενωσης στη ενότητα 1 και 2, στο άρθρο 3 της Οικουμενικής Διακήρυξης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, στο άρθρο 6 στη Διεθνή σύμβαση για τα πολιτικά δικαιώματα κ.λ.π κ.λ.π Ρωτάω για το αν ισχύουν αυτά η όχι; Ρωτάω. Γιατί άμα δεχτώ επίθεση μέσα στο σπίτι μου και προσπαθήσω να υπερασπιστώ τον εαυτό μου η την οικογένεια μου και στη προσπάθεια μου επάνω καταφέρω το χειρότερο στον εισβολέα είναι φόνος; Είναι. Ρωτάω. Αμα όμως αποφασίσει ο ( ΑΡΧΗΓΟΣ ) να πάω και να σκοτώσω τους απέναντι τότε δεν είναι φόνος; Οχι δεν είναι. Ρωτάω. Γιατί οι συγγενείς των αρχηγών έχουν δικαίωμα στη ζωή και προστατεύονται και γιατί δεν έχουν το ίδιο δικαίωμα και οι συγγενείς τον υπολοίπων Ανθρώπων. Δεν είναι ηθική παρακμή. Είναι ότι η βλακεία με τους πολέμους σας που πρέπει να πάρει ένα τέλος. Υποτίθεται ότι είσαστε οι πιο σοφοί και γι αυτό το λόγο άλλωστε κυβερνάτε. Αλλά τα έργα σας άλλα μας δείχνουν αιώνες τώρα.