Ο Αλέκος Μαυρίδης υπήρξε ένας ηθοποιός που αγαπήθηκε ιδιαίτερα από το τηλεοπτικό κοινό, όταν ερμήνευσε στην ιστορική πλέον σειρά Λωξάντρα, τον Αρμένη παραγιο της Ταρνανα..
Ήταν γεννημένος το 1940 στην Αλιστράτη Σερρών. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης, από την οποία αποφοίτησε το 1964. Ενώ την ίδια χρονιά συμμετείχε σε παραστάσεις του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος.
Το 1968 συνεργάζεται με το θίασο των Πέτρου Φυσσούν Λυκούργου Καλλέργη, στο θέατρο Βεάκη . Το 1970 συνεργάστηκε με το θίασο του Σπύρου Παπα Άννας Ιασωνίδου στο έργο του Νίκου Βυζαντινού “Άνοιξη και φθινόπωρο”.
Την ίδια περίοδο έλαβε μέρος και σε αρκετές επιθεώρησης.
Το 1983 συγκροτεί δικό του θίασο, ανεβάζοντας το έργο του Θεόδωρου Συναδινού “Ο Καραγκιόζης”.
Από το 1984 έως το 1988 συνεργάστηκε με το θίασο Στέφανου Ληναίου Έλλης Φωτίου, όπου εμφανίστηκε στα έργα : “Ένα τυχαίο ατύχημα” του Ντάριο Φο, “Ο Κορυδαλλός” του Ζαν Ανούιγ, “Καληνύχτα Μαργαρίτα” και “Οι Δραπέτες” του Γεράσιμου Σταύρου, και “Η Απαγωγή του Πάπα” του Μπεθενγκουρ.
Το 1989 το βλέπουμε στο θέατρο Λήδρα, με το θίασο του Χριστού Κοκκίνου στο έργο του Γιώργου Ανδρίτσου “Σημεία και τέρατα”. Το 1990 συγκροτεί δικό του θίασο, παρουσιάζοντας και σκηνοθετώντας το δικό του θεατρικό έργο “Η Γιορτή”. Το 1992 συγκροτεί θίασο με τον Λάμπρο Τσάγκα , όπου παρουσιάζουν το έργο του Σπύρου Παπαδογιωργου “Τα Δαχτυλίδια”.
Στη μετέπειτα θεατρική του πορεία, εμφανίστηκε στα έργα του Μολιέρου “Κατά φαντασίαν ασθενής”, “Ρωμαίος και Ιουλιέτα” και “Η Τρικυμία” του Σαίξπηρ, “Αραβωνιασματα” του Δημήτριου Μπόγρη .
Για την υπόλοιπη θεατρική του πορεία δυστυχώς δεν έχω στοιχεία.
Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1968 με την ταινία “Ο Αλύγιστος”, ενώ ακολούθησαν οι ταινίες : “Το Ανθρωπάκι” (1969), “Εν ονόματι του νόμου” (1970), “Ο Κώτσος στην ΕΟΚ” (1980), “Άγριες κότες” (1981), “Το αίμα των αγαλμάτων” (1982), “Καμικάζι αγάπη μου” (1983), “Το Ψώνιο” (1983), “Λαλάκης ο εισαγόμενος” (1984) , “Η Σκιάχτρα” (1985), “Αδελφή μου αγάπη μου” (1986), “Ράκος.. Νο14 και ο πρώτος μπουνακιας” (1986), “Τρελαδικο πολυτελείας” (1989), “Κόκκινο χρυσό” (1990).
Τη δεκαετία του 80 έλαβε μέρος σε αρκετές βιντεοταινίες, συνολικά πάνω από 60 , από τις οποίες αναφέρω ενδεικτικά : “Μία παράξενη δολοφονία” (1985) “Ο Ράμπο απ’ τα Τρίκαλα” (1985), “Ο τελευταίος γυφτοκρατορας” (1986), “Ένας ξένος στο κρεβάτι μου” (1987), “Η Σάρα η Μάρα και το κακό συναπάντημα” (1987), “Η Βασίλισσα της ρέγγας” (1987), “Ο Κέρβερος και το δόλωμα” (1987), “Ταμτάκος ο ηλεκτρονικός γύφτος” (1987), “Το κομπιούτερ του θανάτου” (1987), “Ευρωκοπανοι” (1988), “Λεζεντανο ο Εκδικητής” (1988), “Για μια χούφτα τούβλα” (1989), “Η Σπαγγοραμενη” (1989), “Οι Μπάτσοι πουλάνε την ηρωίνη” (1989), “Ο Τζογαδόρος” (1989), “Ταμτάκος προχωρά ξεβρωμισε την χώρα” (1989), “Ο Ταμτάκος ζει” (1990), “Ο Χασοδικης” (1990) και άλλες.
Επίσης πλούσια ήταν και η τηλεοπτική του παρουσία, με πρώτη εμφάνιση του 1976 στη σειρά “Γαλήνη”, ενώ ακολούθησε άλλες μεταξύ άλλων οι σειρές : “Λέσχη μυστηρίου” (1976), “Υποψίες” (1977), “Ο Ταξιτζής” (1979), “Λωξάντρα” (1980), “Μεθυσμένη πολιτεία” (1980), “Τα παλιόπαιδα τα ατίθασα” (1980), “Μαργαρίτα Στέρφα” (1983), “Χατζημανουηλ” (1984), “Η Κυρία μας” (1987), “Η Σκιάχτρα” (1987), “Σαν τα τρελά πουλιά” (1987), “Όλη η δόξα… Όλη η χάρη” (1989), “Σταύρωση χωρίς Ανάσταση” (1989), “Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του” (1990), “Το Ρετιρέ” (1990), “Το καπλανι της βιτρίνας” (1990), “Μαμα μια” (1991), “Ο Φόβος” (1991), “Τμήμα ηθών” (1991), και “Χειμερινή έξοδος” (1993) που ήταν και η τελευταία του τηλεοπτική συμμετοχή.
Είχε συμμετοχή σε πολλά θεατρικά έργα για το ραδιόφωνο, καθώς και πολλές συμμετοχές στην εκπομπή Το θέατρο της Δευτέρας.
Στο συγγραφικό του έργο συμπεριλαμβάνονται σενάρια, θεατρικά έργα, και διηγήματα.Για το συγγραφικό του έργο μάλιστα είχε βραβευτεί απο διαφορους συλλογους
Υπήρξε μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών από το 1963.
Έφυγε από την ζωή στις 25 Σεπτεμβρίου 2010 σε ηλικία 70 χρόνων.
Ερευνα κειμενο Λευτέρης Παντουλας