Στη ζωή κάποιες στιγμές χρειάζεται να πάρουμε δύσκολες αποφάσεις. Μπορούν να μας οδηγήσουν στην κορυφή ή στα… τάρταρα. Μια τέτοια απόφαση κλήθηκε να πάρει ο Στέφανος Ντούσκος μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Ρίο. Με την ομάδα της τετράκοπης στο ελαφρό σκιφ είχε πάρει την 6η θέση το 2016.
Αποφάσισε να αγωνιστεί μόνος του και λίγο αργότερα από τα ελαφρά σκιφ να πάει στα βαριά. Ο ίδιος είχε πει παλαιότερα σε συνέντευξή του:
«Έχω ύψος 1μ.87 και βάρος 84 κιλά. Προσπαθούσα να κρατηθώ στην κατηγορία. Δεν έπινα νερό, δεν έτρωγα για να κρατηθώ στα κιλά. Δεν άντεξα. Αποφάσισα να ανέβω κατηγορία…»
Όλοι όσοι ήθελαν το καλό του τον απέτρεπαν. Η αλλαγή θα είχε συνέπεια να ανταγωνίζεται αθλητές με ύψος 2 μέτρα (και βάλε…) που ξεπερνούν τα 100 κιλά. Αυτό σημαίνει ότι θα έπρεπε να ξοδεύει περισσότερες δυνάμεις για να τους αντιμετωπίσει.
Την έλλειψη ύψους και βάρους την αναπληρώνει η ψυχή. Έχει πείσμα και όπως δείχνουν τα χρυσά μετάλλια στους Ολυμπιακούς στο Τόκιο και τώρα στο Παγκόσμιο στη Σαγκάη τα καταφέρνει μια χαρά. Στο Παρίσι πέρσι ήταν 6ος.
Η ζωή στο κοινόβιο του Σχοινιά
Δεν είναι εύκολο αγώνισμα η κωπηλασία. Μπορεί η Ελλάδα ως χώρα να… τραβά κουπί εδώ και χρόνια, αλλά δύσκολα μπορεί να βγάλει κωπηλάτες υψηλού επιπέδου. Βλέπετε το άθλημα χρειάζεται πειθαρχία που δεν μας διακρίνει ως λαό.
Οι αθλητές υψηλού επιπέδου ζουν στο κοινόβιο του Σχοινιά. Το 24ωρο είναι μονότονο και σκληρό για όσους αγαπούν τις απλές καθημερινές απολαύσεις. Εγερτήριο στις 7, πρωινό και προπόνηση από τις 8 έως τις 12 το μεσημέρι. Μετά φαγητό, λίγη ξεκούραση και από τις 4 το μεσημέρι έως τις 8 το βράδυ προπόνηση και πάλι. Επιστροφή στους κοιτώνες και λίγο χαλάρωμα μέχρι να ξεκινήσει το ίδιο πρόγραμμα την επόμενη μέρα.
«Είναι σκληρές οι προπονήσεις για πολλά παιδιά δεν αντέχουν και φεύγουν. Πρέπει να θυσιάσουν πολλές από τις καθημερινές τους συνήθεις» λέει με παράπονο.
Το Τόκιο του άλλαξε τη ζωή
Πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Τόκιο είχε απογοητευτεί . Ήθελε να τα παρατήσει. Τα προβλήματα ήταν κυρίως οικονομικά. Ο πατέρας του έκανε δύο δουλειές για να συντηρήσει μια οικογένεια με τρία παιδιά και σύζυγο χωρίς δουλειά.
«Στο Τόκιο δεν φανταζόμουν το μετάλλιο. Έλεγα: Θα τρέξω κι όπου βγει. Πήρα την πρόκριση στον τελικό και η διάκριση ήταν ο στόχος μου, το μετάλλιο παρέμενε άπιαστο όνειρο».
Το μετάλλιο όμως ήρθε, ήταν χρυσό και η ζωή του άλλαξε. Ο απογοητευμένος Κερκυραίος που μεγάλωσε στα Γιάννινα έγινε αθλητής υψηλού επιπέδου με χορηγίες που δεν του έλυναν τα οικονομικό του πρόβλημα, αλλά τον βοηθούσαν να ασχοληθεί απερίσπαστος με αυτό που αγαπά. Στο Παρίσι πέρσι επιβεβαίωσε την κλάση του με την 6η θέση.
Ο έρωτας και η νέα ζωή
Τα τελευταία χρόνια είναι ζευγάρι με την συναθλήτριά του Ευαγγελία Αναστασιάδου. Μαζί μοιράζονται τις ώρες στο κοινόβιο. Κι αυτή από τα ελαφρά βάρη τον ακολούθησε σε αλλαγή κατηγορίας.
Η ίδια δεν μπορεί να κρύψει τη χαρά της για το χρυσό μετάλλιο στη Σανγκάη.
Στα 28 χρόνια του ο Στέφανος Ντούσκος μπορεί να συνεχίσει να κάνει όνειρα. Διάλεξε ένα αγώνισμα που το μετάλλιο μπορεί να κριθεί σε μερικά δευτερόλεπτα, που η επιτυχία από την αποτυχία απέχουν ελάχιστα. Αντέχει και τα δύο. Όταν κερδίζει βάζει νέους στόχους, όταν κάτι… στραβώνει πεισμώνει
Κυνηγά τα όνειρά του και για αυτά θυσίασε φίλους, διασκέδαση, σπουδές. Τον θυμόμαστε στις επιτυχίες του και του λέμε «μπράβο». Αυτό δεν τον πειράζει. Απλά απολαμβάνει αυτό που του αρέσει…