Η Τουρκία εξετάζει το ενδεχόμενο τροποποίησης της συμφωνίας για τα F-35 υπέρ του δικού της μαχητικού Kaan

Το Middle East Eye αποκάλυψε ότι η Τουρκία εξετάζει το ενδεχόμενο τροποποίησης της αγοράς μαχητικών αεροσκαφών F-16 από τις Ηνωμένες Πολιτείες, αντικαθιστώντας τα με κινητήρες ειδικά σχεδιασμένους για το μαχητικό αεροσκάφος πέμπτης γενιάς, το Kaan.

Σύμφωνα με ενημερωμένες πηγές, η Άγκυρα είχε προηγουμένως περιορίσει το αρχικό της σχέδιο, αποσύροντας την αγορά 79 κιτ εκσυγχρονισμού και δεσμευόμενη αντ’ αυτού να αγοράσει 40 αεροσκάφη F-16 Viper και τα σχετικά πυρομαχικά, μειώνοντας την αξία της συμφωνίας από περίπου 23 δισεκατομμύρια δολάρια σε περίπου 7 δισεκατομμύρια δολάρια.

Πηγές ανέφεραν ότι ανώτεροι αξιωματούχοι στην Άγκυρα πιέζουν για την προσήλωση στην εισαγωγή κινητήρων F110 της General Electric, των ίδιων που χρησιμοποιούνται σε ορισμένες εκδόσεις του F-16, για χρήση στην πρώτη φάση του έργου Kaan, διατηρώντας παράλληλα την επιλογή μιας πιθανής επιστροφής στο πρόγραμμα F-35 υπό την ηγεσία των ΗΠΑ.

 Μακροπρόθεσμα, η Τουρκία σχεδιάζει να αναπτύξει έναν πλήρως εγχώριο κινητήρα.

Αντιθέτως, η Ουάσινγκτον έχει εκφράσει επιφυλάξεις σχετικά με την τουρκική πρόταση.

 Ο ιστότοπος επικαλέστηκε πηγές της αμερικανικής κυβέρνησης που ανέφεραν ότι το Πεντάγωνο επιμένει να μην ανοίξει ξανά τις συζητήσεις για το πρόγραμμα F-35 πριν ολοκληρωθεί η συμφωνία για τα F-16.

Ο ιστότοπος σημείωσε επίσης ότι η πιθανότητα αντικατάστασης του αεροσκάφους μόνο με κινητήρες φαίνεται περίπλοκη, επειδή η συμφωνία έχει χαρακτηριστεί ως «κλεισμένη».

Αντιφάσεις στην αμυντική ηγεσία της Τουρκίας

Η έκθεση επεσήμανε μια διχόνοια εντός της τουρκικής αμυντικής ηγεσίας, με μια ομάδα να υποστηρίζει την επείγουσα αγορά 40 F-16 για την ενίσχυση του γερασμένου στόλου, ενώ μια άλλη ομάδα τάχθηκε υπέρ της διοχέτευσης πόρων στην επιτάχυνση του έργου Kaan, βασιζόμενη σε τοπικές τεχνολογίες και εκσυγχρονίζοντας τον υπάρχοντα στόλο ως προσωρινό μέτρο.

Την τελευταία δεκαετία, η Τουρκία έχει σημειώσει ραγδαία πρόοδο στην ανάπτυξη του οπλοστασίου όπλων της για να εξυπηρετήσει τους διάφορους στρατιωτικούς της τομείς, στην ξηρά, στη θάλασσα και στον αέρα, είτε μέσω εγχώριας κατασκευής είτε αγοράζοντας τα όπλα που χρειάζεται η Άγκυρα από άλλες χώρες.

Το αυξανόμενο ενδιαφέρον της Τουρκίας για την ανάπτυξη του οπλοστασίου των μαχητικών αεροσκαφών της ήταν εμφανές.

Αφού συμμετείχε στο κοινό πρόγραμμα κατασκευής των F-35, η απόφαση του Πενταγώνου κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ το 2021 να την αποσύρει από το πρόγραμμα λόγω της αγοράς του ρωσικού συστήματος αεράμυνας S-400 από την Άγκυρα, έθεσε την Τουρκία ξανά σε τροχιά εκσυγχρονισμού και ανάπτυξης των μαχητικών της αεροσκαφών. Ως εκ τούτου, η Τουρκία αναζητά το κομμάτι που έλειπε.

Τα Eurofighter Typhoon

Η Τουρκία φαίνεται να έχει βρει τις ανάγκες της σε μαχητικά αεροσκάφη, με το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel να ανακοινώνει ότι η Άγκυρα κατέληξε σε συμφωνία με το Βερολίνο για την παράδοση 40 μαχητικών αεροσκαφών Eurofighter Typhoon, τα οποία κατασκευάζονται σε συνεργασία με τη Γερμανία, τη Βρετανία, την Ιταλία και την Ισπανία. Η Τουρκία υπέγραψε επίσης μνημόνιο συμφωνίας με τη Βρετανία που της επιτρέπει να χρησιμοποιεί αυτά τα μαχητικά, σύμφωνα με ρεπορτάζ του Al Jazeera Net.

Παρά το γεγονός ότι διαθέτει γενιές σύγχρονων μη επανδρωμένων αεροσκαφών που έχουν αποδειχθεί επιτυχημένες σε πολυάριθμους πολέμους και γεωγραφικές τοποθεσίες, εξακολουθεί να επιδιώκει να αποκτήσει προηγμένα μαχητικά αεροσκάφη, τα οποία φαίνεται ότι θα αρχίσει να αποκτά μόλις τα αεροσκάφη Eurofighter τεθούν σε ενεργό υπηρεσία.

Η Τουρκία και η φλεγόμενη περιοχή

Η χρονική στιγμή της υπογραφής αυτής της συμφωνίας συμπίπτει με την αποκάλυψη από την Τουρκία ενός υπερηχητικού πυραύλου, του Tayfun Block 4, στην έκθεση αμυντικής βιομηχανίας IDEF 2025 στην Κωνσταντινούπολη.

Οι αναλυτές πιστεύουν ότι τα επιταχυνόμενα βήματα της Τουρκίας για την ανάπτυξη του συστήματος ηλεκτρικής ενέργειας έχουν καταστεί πιο επείγοντα μετά τον πρόσφατο πόλεμο Ιράν-Ισραήλ.

Η Άγκυρα συνειδητοποίησε την ανάγκη να αναπτύξει προηγμένες επιθετικές και αμυντικές αεροπορικές δυνατότητες.

Σε αυτό το πλαίσιο, η συμφωνία για τα ευρωπαϊκά αεροσκάφη αποτελεί εργαλείο ανταγωνιστικής ισχύος και αποτρεπτικό παράγοντα για τη δημιουργία μιας κατάστασης αεροπορικής ισορροπίας με το Ισραήλ, το οποίο εδώ και καιρό θεωρεί την αεροπορική του υπεροχή στην περιοχή θεμελιώδη πυλώνα του πολεμικού του δόγματος.

Πράγματι, οι επιπτώσεις της συμφωνίας έγιναν γρήγορα αντιληπτές στο Τελ Αβίβ, το οποίο αμέσως αντιλήφθηκε τη σοβαρότητα αυτών των βημάτων, αφού εξοργίστηκε και αγανάκτησε, όπως δήλωσαν ορισμένοι αξιωματούχοι εκεί.

Αυτό τονίστηκε σε μια ανάρτηση του ηγέτη της ισραηλινής αντιπολίτευσης, Γιαίρ Λαπίντ, ο οποίος δήλωσε στην πλατφόρμα X: «Εάν το Ισραήλ είχε ένα λειτουργικό Υπουργείο Εξωτερικών, θα είχε μπλοκάρει προ πολλού τη συμφωνία μεταξύ Γερμανίας και Βρετανίας για την πώληση αεροσκαφών Eurofighter Typhoon 4.5 στην Τουρκία».

Ο Λαπίντ τόνισε ότι η Τουρκία επιδιώκει να δημιουργήσει μια αεροπορική ισορροπία με το Ισραήλ σε μια εποχή που η Άγκυρα διαθέτει το μεγαλύτερο και ισχυρότερο ναυτικό στη Μέση Ανατολή, όπως το περιέγραψε.

Eurofighter εναντίον F-35

Όσον αφορά τις τεχνικές προδιαγραφές του, ο στρατιωτικός σχεδιασμός του Eurofighter επικεντρώνεται στην παροχή υψηλής ευελιξίας, χάρη στους κινητήρες Eurojet EG200, γεγονός που του δίνει πλεονέκτημα στη συμβατική αερομαχία, σύμφωνα με το περιοδικό The Diplomat και την ιστοσελίδα BlotFlight.

Όσον αφορά την ταχύτητα, φτάνει τα 2,0 Mach (διπλάσια ταχύτητα από την ταχύτητα του ήχου), ενώ διαθέτει προηγμένο ραντάρ για την ανίχνευση εχθρικών στόχων. Το αεροσκάφος είναι επίσης εξοπλισμένο με την ικανότητα μεταφοράς πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς, γεγονός που αυξάνει τον κίνδυνο που μπορεί να αποτελέσει.

Μια γρήγορη σύγκριση μεταξύ του ευρωπαϊκού Eurofighter και του αμερικανικού F-35 αποκαλύπτει ότι το ευρωπαϊκό αεροσκάφος έχει το πλεονέκτημα όσον αφορά την ταχύτητα, με το Eurofighter να φτάνει τα 2 Mach, σε σύγκριση με το 1,6 Mach για το αμερικανικό αεροσκάφος.

Το Eurofighter διαθέτει επίσης χαμηλό κόστος, που κυμαίνεται από 90-120 εκατομμύρια δολάρια, ενώ οι τιμές των αντίστοιχων αεροσκαφών ποικίλλουν ανάλογα με το μοντέλο, με το μοντέλο F35B με την υψηλότερη τιμή να κοστίζει 110 εκατομμύρια δολάρια, ενώ το μοντέλο F35A με τη χαμηλότερη τιμή κοστίζει 80 εκατομμύρια δολάρια, σύμφωνα με την BAE Systems και την FlightGlobal.

Όσον αφορά το λειτουργικό κόστος, η ώρα πτήσης του Eurofighter εκτιμάται σε 22.000 δολάρια, ενώ το κόστος του F-35 αυξάνεται στα 36.000 δολάρια.

Από την άλλη πλευρά, ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά του αμερικανικού F-35 είναι η δυνατότητα stealth, κάτι που λείπει από το ευρωπαϊκό αεροσκάφος, δίνοντάς του ένα βασικό πλεονέκτημα και ένα σημείο ανωτερότητας στο πεδίο της μάχης.

Αποφεύγεται η κινεζική λύση

Οι αναλυτές θεωρούν την απόφαση της Τουρκίας να επιλέξει την ευρωπαϊκή λύση αντί της κινεζικής ως συμβιβασμό για τους Τούρκους, οι οποίοι επιδιώκουν να αποφύγουν μια νέα κρίση με τις Ηνωμένες Πολιτείες εάν επιδιώξουν άμεση στρατιωτική συνεργασία με το Πεκίνο, παρόμοια με αυτή που συνέβη στην προηγούμενη ρωσική συμφωνία.

Παρά την κατοχή προηγμένων μαχητικών αεροσκαφών από την Κίνα, όπως το stealth μαχητικό J-30, η Άγκυρα φαίνεται να αναζητά πρακτικές λύσεις για να αποφύγει περαιτέρω κρίσεις, ειδικά υπό το φως της αυξανόμενης αμερικανικής επιθυμίας υπό τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ να περιορίσει την άνοδο της Κίνας.

Turk Press

—

ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ  – Echedoros.blog