Και τι μήνυμα: Ηχηρό και περήφανο!
Ο Επισμηναγός Γεώργιος Σωτηρίου της Ομάδας ΖΕΥΣ της Πολεμικής Αεροπορίας, ήταν αυτός που έστειλε το φετινό μήνυμα της 28ης Οκτωβρίου από τους αιθέρες της Θεσσαλονίκης.
«Καλημέρα Θεσσαλονίκη καλημέρα Ελλάδα. Σήμερα τιμάμε εκείνους που ύψωσαν το ΟΧΙ και πέταξαν πάνω από κάθε φόβο. Με φτερά πίστης και τιμής συνεχίζουμε να φυλάμε τον ουρανό της Πατρίδας, Χρόνια Πολλά Ελλάδα», είπε μέσα από το κόκπιτ του F-16 ο Επισμηναγός Σωτηρίου και προκάλεσε ρίγη συγκίνησης σε όλους.
Οι πιλότοι της Ομάδας ΖΕΥΣ αποδεικνύουν ξανά και ξανά γιατί είναι οι Τιτάνες των αιθέριων
Μέσω ασυρμάτου ο Επισμηναγός Σωτηρίου συνομίλησε με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κώστα Τασούλα που βρισκόταν στην εξέδρα των επισήμων. Ο κ.Τασούλας έστειλε το δικό του μήνυμα στον πιλότο της Ομάδας ΖΕΥΣ:
«Κύριε Επισμηναγέ, αυτές τις στιγμές στα φτερά σας επάνω σηκώσατε ψηλά όλη Ελλάδα που σας παρακολουθεί με θαυμασμό και υπερηφάνεια.
Συνεχίζετε οι Ένοπλες Δυνάμεις μας να κάνετε αυτό που ξέρετε, να προστατεύετε την ακεραιότητα της χώρας σε στεριά, θάλασσα και ουρανό εμπνευσμένοι από τους ηρωικούς πολεμιστές του ’40.
Συνεχίστε να προστατεύετε την ελευθερία και την ακεραιότητα με άγρυπνα τα μάτια στη φύλαξη των ανοιχτών ελληνικών οριζόντων. Πάντα ψηλά, κύριε Επισμεναγέ, πάντα ψηλότερα. Χρόνια πολλά, ζήτω η 28η Οκτωβρίου του ’40».
Η ΠΡΩΤΗ ΝΙΚΗ ΤΩΝ ΣΥΜΜΑΧΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΥ «ΑΞΙΣ στον τον Β΄ Π. Π. {Γε.ρμανία – Ιταλία – Ιαπωνία } :
{Ειδική αφιέρωση στους πατριώτες Ελληνες όλων των αποχρώσεων και τοποθετήσεων}
Η Εθνική Επέτειος της 28ης Οκτωβρίου εορτάζεται ως η ημέρα του «ΟΧΙ». Κι’ αυτό
διότι στις 28 Οκτωβρίου 1940, η τότε απορριψη του Ιταμου Ιταλικου Τελεσιγραφου για να δωσει «Γην και Υδωρ» στην τοτε φασιστικη Ιταλια , εορταζεται ως η ημερα του ΟΧΙ . Διοτι ελληνική ηγεσία , με τους αειμνήστους : Βασιλέα της «Γεώργιο Β» και με πρωθυπουργόν τον «Ιωάννη Μεταξά» , είπαν «ΟΧΙ» στο ιταμό τελεσίγραφο των Ιταλών φασιστών που είχαν στρατοπεδεύσει στην Αλβανία, προκειμενου να επιτεθουν στην Ελλαδα , και που το επέδωσεν ο τότε Ιταλός Πρέσβης της στην Ελλαδα «Μ. Γκράτσι» στις τρείς το πρωί , στον πρωθυπουργο της «Ιωάννη Μεταξά» για την παραδωση τηε Ελλαδος στη φασιστικη τοτε Ιταλια του Μουσσολινι , και με όριο απάντησης το αργότερο σε τρείς ώρες . Προτού δε λήξει αυτό το όριο, στις 05:30/28/10/1940 , οι φασίστες Ιταλοί εξαπέλυσαν αιφνιδιαστική επίθεση κατά της Ελλάδας από την Αλβανία, στην οποίαν είχαν μεταφέρει πολλές μεραρχίες και λοιπά βαρεα πολεμικά μέσα για την εν λογω επιθεση.
Λίγο πριν από αυτη την απρόκλητη επίθεση εναντίον της Ελλάδος , η Ιταλία προέβαινε σε προκλητικές ενέργειες σε βάρος της . Πολυβολισμούς επιβατικών πλοίων κ.λ.π. Το αποκορύφωμα αυτών των προκλήσεων, ήταν ο ύπουλος τορπιλισμός του ελληνικού ευδρόμου πλοίου «ΕΛΛΗ», από ιταλικό υποβρύχιο ενώ αυτό ναυλοχούσε ανύποπτο και σημαιοστολισμένο στο λιμάνι της Τήνου, ανήμερα της εορτής της Παναγίας στις 15 Αυγούστου 1940, αποδίδοντας τιμές στη Μεγαλόχαρη.
Η τότε ελληνική κυβέρνηση παρ’ όλο που γνώριζε με βεβαιότητα ότι η Ιταλία είχε διαπράξει αυτή την αποτρόπαιη ιεροσυλία , δεν προέβη σε καμία ενέργεια , ελπίζοντας ότι θα αποφύγει τον πόλεμο αν δεν έδινε αφορμή στην Ιταλία . «Τελικώς επειδή ποτέ στην Ιστορία η υποχωρητικότητα δεν απέτρεψε κανένα πόλεμο, η Ιταλία επετέθη στην Ελλάδα την ως άνω ημερομηνία και ώρα .
Η ελληνική ηγεσία κατόπιν των ιταλικών προκλήσεων και της μεταγωγής ισχυρών ιταλικών στρατιωτικών δυνάμεων και βαρεων οπλων στην Αλβανία , είχε καταστρώσει τα επιτελικά της σχέδια για την αντιμετώπιση πιθανής ιταλικής επίθεσεως εναντίον της . Δεν παραβλέπουμε δε το γεγονός ότι ο τοτε Ελληνας πρωθυπουργος «Ιωαννης Μεταξας» υπήρξεν ένας από τους ικανότερους επιτελικούς αξιωματικούς , υπασπιστής του Ελευθερίου Βενιζέλου και αρχηγός του Γ.Ε.Σ., κατόπιν εντολής του Εθνάρχη με το βαθμό του αντισυνταγματάρχη !…
Ο δε δικτάτωρ της φασιστικής τότε Ιταλίας «Μπενίτο Μουσολίνι» , υπερεκτιμώντας τη μαχητική ικανότητα του ιταλικού στρατού και βασιζόμενος στη συντριπτική υπεροπλία της Ιταλίας έναντι της Ελλάδας, αλλά και μεθυσμένος από κάποιες εύκολες νίκες της Ιταλίας , πίστεψεν ότι ήταν η μετενσάρκωση του «Ιουλίου Καίσαρος» και ότι ο ιταλικός στρατός ήταν οι πανίσχυρες κατά την εποχή τους Ρωμαϊκές Λεγεώνες , και ότι ως εκ τούτου, θα έκανε έναν ευχάριστο στρατιωτικό περίπατο από την Αυλώνα στην Αθήνα . Δεν θα επεκταθώ στην ιστόρηση του «Αλβανικού Επους» , αλλά το ιστορικό γεγονός είναι ότι η μικρή και σχεδόν αοπλη τότε Ελλάδα -σε σχέση με την Ιταλία- κατενίκησε σε όλα τα μέτωπα τον ιταλικό φασιστικο στρατό, εισέβαλε με αντεπίθεση στην «Αλβανία» , απελευθέρωσε την ελληνική «Βόρειο Ηπειρο» και έστρωσε στο κυνήγι τους φασίστες επιδρομείς , που υποχωρούσαν ατάκτως προς την Αδριατική για να επιβιβασθούν στα πλοία του ιταλικού στολου και να επιστρέψουν στην Ιταλία .
Τελικώς και ενώ ο «Μουσσολίνι» ήταν έτοιμος να ζητήσει ανακωχή από την Ελληνική κυβέρνηση, την τελευταία στιγμή τον έπεισε ο υπουργός Εξωτερικών της Ιταλιας κόμης «Τσιάνο» που ήταν γαμβρός του, να πάνε πρώτα στη Γερμανία και να ζητήσουν τη βοήθεια του «Χίτλερ» για να σωθεί ο «ιταλικός στρατός» από τη λάμψη της ελληνικής λόγχης , αλλά και το γόητρο των μέχρι τότε «αήττητων στρατιών του Αξονα» .
Ο «Χίτλερ» ο οποίος δεν σκόπευε αυτή την περίοδο εισβολή στα Βαλκάνια , γιατί η ουδετερότητά τους ευνοούσε τα σχέδιά του για την επιθεση του εναντίον της μέχρι τότε συμμάχου του «Σοβιετικής Ενωσεως», αλλά και επειδή είχεν υποσχεθεί τα Βαλκάνια στον τότε σύμμαχό του «Ιωσήφ Στάλιν», ευρέθη προ τετελεσμένων γεγονότων με την επίθεση του Μουσολίνι εναντίον της Ελλάδας και την εν συνεχεία απρόσμενη ήττα της Ιταλίας από αυτήν, με αποτέλεσμα την ανύψωση του ηθικού και την πίστη για την τελική νίκη του αντιναζιστικού στρατοπέδου, κατα της γερμανοκρατούμενης τότε Ευρώπης.
Φοβούμενος δε ότι η Ελλάδα θα ζητούσε τη βοήθεια της Αγγλίας, οπότε θα εγκαθίσταντο αγγλικά στρατεύματα και αεροπορία στην Ελλάδα και στη Γιουγκοσλαβία, τα οποία θα ήσαν στα νώτα του κατά την εναντίον της Σοβιετικής Ενωσεως επίθεσής του, αλλά και θα μπορούσαν επίσης να πλήξουν τις πετρελαιοπηγές της Ρουμανίας τις οποίες χρειαζόταν απαραιτήτως , ο Χιτλερ είχε προετοιμάσει την εκστρατεία του στα Βαλκάνια , διαπιστώνοντας την αδυναμία της Ιταλίας να κατακτήσει την Ελλάδα .
Είχε δε προωθήσει γι’αυτό το σκοπό από τον Δούναβη, ισχυρές γερμανικές δυνάμεις στη Βουλγαρία η οποία απο την «1η Μαρτίου 1941», προσδέθηκε συμμαχικώς στο άρμα της ναζιστικής υπό τον «Αδόλφο Χίτλερ» Γερμανίας . Περί το τέλος Μαρτίου συμμάχησε και η Γιουγκοσλαβία με τη Γερμανία , με έπαθλο την παραχώρηση από τον Χίτλερ της Θεσσαλονίκης στη Σερβία. Ομως μετά από λίγες ημέρες επανεστάτησεν ο γιουγκοσλαβικός στρατός υπό την ηγεσία του νεαρού Βασιλέα της «Πέτρου» και βοηθουμένου και υπό του πτεράρχου «Σίμοβιτς» , ανέτρεψαν τον Πρίγκηπα Αντιβασιλέα «Παύλο» και την Κυβέρνηση που είχεν υπογράψει τη συμμαχία με τον Χίτλερ, και διόρισαν αγγλόφιλη κυβέρνηση στη χώρα . Κατόπιν αυτού ήταν οφθαλμοφανές ότι θα εκδηλωνόταν γερμανική επίθεση εναντίον της Γιουγκοσλαβίας και της Ελλάδος .
Πράγματι μετά το δεύτερο «ΟΧΙ» της Ελλάδος αυτή τη φορά στη σιδερόφρακτη ναζιστική αυτοκρατορία , οι γερμανικές ένοπλες δυνάμεις που είχαν μεταφερθεί στη Βουλγαρία γι’ αυτό το σκοπό, επετέθησαν στις {6 Απριλίου 1941} στην Ελλάδα και στη Γιουγκοσλαβία , και αφού δεν κατόρθωσαν να εκπορθήσουν τα ελληνικά οχυρά του Μεταξα , προωθήθησαν κατόπιν της διάσπασης του γιουγκοσσλαβικού μετώπου , από το Μοναστήρι και από τον διάδρομο Στρωμνίτσης – Αξιού που οδηγεί κατ’ ευθείαν στη Θεσσαλονίκη , και έτσι εβρέθησαν στα νώτα της ελληνικής στρατιάς της Αλβανίας, με αποτέλεσμα στις 21 Απριλίου 1941 να υποχρεωθεί η Ελλάδα να ζητήσει ανακωχή.
Το λαμπρό αυτό κατόρθωμα επετεύχθη χάρη στην τότε ενότητα του Ελληνισμού. Αυτό θα πρέπει να μας παραδειγματίσει, ωστε να μην παρασυρόμεθα από τους ανθέλληνες κήρυκες του μίσους , οι οποίοι είναι υπόπτου καταγωγής και υπόπτων συμφερόντων. Ας προσπαθήσουμε όλοι ενωμένοι , να βαδίσουμε στο δρόμο της συναδέλφωσης και να μη λησμονούμεν ότι : «Δικαία γλώττα έχει κράτος μέγα».
Δημοσιεύτηκε αρχικως στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» στις 27-10-2009 από τον Φ.Π.
Αναδημοσιευση στις 26-10-2020 στην εφημεριδα «δημοκρατια» απο τον Φ.Π. {Ανδρεα Γουλα} .