Ο Ευριπίδης έγραψε τίς περισσότερες τραγωδίες του κατά τή διάρκεια του Πελοποννησιακου πολέμου
Σ’ αυτόν τόν εμφύλιο πόλεμο οι Αθηναιοι συμπεριφέρθηκαν πολύ σκληρά στούς άλλους Έλληνες καί πολεμουσαν μόνο γιά τό συμφέρον της πόλης τους, όπως τό έλεγαν καί οι ίδιοι.
Ο Ευριπίδης όμως ονειρεύεται μία Αθήνα φιλάνθρωπη καί ένδοξη γιά καλά έργα. Αυτό δείχνει μέ τό δράμα του «Ικέτιδες». Η ιστορία του δράματος αυτου ξεκινάει από ένα πόλεμο πού έκαναν οι Αργειοι μέ εφτά στρατηγούς, πού πολιόρκησαν τή Θήβα. Στόν πόλεμο αυτό νικήθηκαν οι Αργειοι καί σκοτώθηκαν καί οι εφτά στρατηγοί τους. Ένας απ’ αυτούς, ο Καπανέας, χτυπήθηκε από κεραυνό του Δία καί σκοτώθηκε.
Ο βασιλιάς των Αργείων Άδραστος ζητάει τά πτώματα των νεκρων Αργείων, γιά νά τά θάψει. Ηταν πολύ μεγάλη αμαρτία νά μείνουν άταφοι οι νεκροί. Οι Θηβαιοι αρνουνται νά δώσουν τούς νέους. Ο Άδραστος έστειλε ικέτιδες τίς μητέρες των επτά στρατηγων στό κράτος των Αθηνων καί τίς συνοδεύει καί ο ίδιος. Ελπίζουν στή μεσολάβηση του βασιλια της Αθήνας, του Θησέα.
Φτάνοντας οι ικέτιδες στήν Ελευσίνα συναντουν τήν Αίθρα, μητέρα του Θησέα, στό ιερό της Δήμητρας
Η Αίθρα μαθαίνει τό σκοπό του ερχομου των μαννάδων καί συγκινειται. Στέλνει καί προσκαλει εκει τό γιό της, τόν Θησέα, καί προσπαθει νά τόν πείσει νά βοηθήσει τούς νικημένους Αργείους, ώστε νά πάρουν τά σώματα των νεκρων τους. Ο Θησέας διστάζει, γιατί προκαλει μ’ αυτό τόν κίνδυνο της Αθήνας, η μητέρα του όμως δηλώνει ότι τό θέμα τό θεωρει δικό της. Γίνεται ένας ρήτορας η Αίθρα καί θυμίζει στό Θησέα ότι η Αθήνα έχει παράδοση ευγενικων αγώνων καί ότι η πόλη αυτή μέ τούς αγωνες μεγαλώνει καί δοξάζεται. Οι αδικούμενοι έχουν ασφαλως καί τήν βοήθεια των θεων.
Η θερμή συνηγορία της Αίθρας λυγίζει τό Θησέα κι ο Θησέας ζητάει από τούς Θηβαίους νά δώσουν τούς νεκρούς. Οι Θηβαιοι αρνουνται καί απαιτουν από τό Θησέα νά διώξει τίς ικέτιδες απ’τή γη του. Αγανακτισμένος ο Θησέας κινει πόλεμο κατά των Θηβαίων, τούς νικα, παίρνει τά πτώματα των Αργείων καί τά φέρνει στήν Ελευσίνα. Εκει, ανάβουν μία νεκρική πυρά καί καινε τά σώματα.
Τό σωμα του νεκρου Καπανέα καίγεται χωριστά, γιατί σκοτώθηκε από κεραυνό του Δία. Η πυρά του ετοιμάζεται στή ρίζα ενός βράχου. Ξαφνικά στήν κορυφή του βράχου εμφανίζεται η Ευάδνη, η γυναίκα του Καπανέα καί δηλώνει ότι θά πέσει στήν πυρά του άντρα της νά καουνε μαζί. Μάταια ο πατέρας της τήν παρακαλει νά μή τό κάνει. Αυτή πέφτει καί καίγεται αγκαλιασμένη μέ τόν άντρα της.
Στό τέλος τόν δράματος εμφανίζεται η Αθηνα καί συμβουλεύει τό Θησέα νά ζητήσει όρκο από τόν Άδραστο ότι ποτέ οι Αργειοι δέν θά εισβάλουν στήν Αθήνα καί προλέγει ότι κάποτε τά παιδιά των στρατηγων αυτων θά κατακτήσουν τή Θήβα.
Μέ τό δράμα αυτό ο Ευριπίδης θέλει νά διδάξει στούς Αθηναίους ότι μόνο γιά ευγενικούς καί ιερούς σκοπούς πρέπει νά πολεμουν.
Γανωτης Κωνσταντινος
Εφημερίδα Επάλξεις, τευχος 615
[agiazoni.gr]